tag:blogger.com,1999:blog-44381370174874547972012-02-13T16:37:21.669+05:30මේ ඉතිං මට ලියන්න හිතෙන එක එක මල විකාර දේවල්! ගොඩක් විට තේරුමක් නැති අප්සෙට් කතා තමයි! දිරවන්නෙ නැත්තං කාලා බඩේ අමාරුව හදාගන්නෙ නැතිව අමතක කරල දාන්න...hare :-)http://www.blogger.com/profile/04399089484128969072noreply@blogger.comBlogger1701100tag:blogger.com,1999:blog-4438137017487454797.post-252819997588938172012-01-03T08:00:00.005+05:302012-01-13T20:19:38.330+05:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-KRDWlRiOxZw/TwIIEsua7pI/AAAAAAAABmg/4z7IlMVVFVc/s1600/escape+from+inertia.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 5em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/-KRDWlRiOxZw/TwIIEsua7pI/AAAAAAAABmg/4z7IlMVVFVc/s1600/escape+from+inertia.JPG" /></a></div><br /><br /><br />පෑනයි කොලයයි අතර අඟලක ඉඩක්.... දිග... විනාඩි ගාණකට පස්සෙත් ඒක ඒ විධියටමයි.<br /><br />සුපුරුදු ඇඟිලි දෙක අතරෙ අවසාන වෙන්න කිට්ටු දැල්වෙන දුම්වැටියක් රැඳුණු අනෙක් අත තිබුණෙ නිකටට තද වෙලා. අඟල් තුන්කාලක අළු දුම්වැටියෙ කෙලවර රැඳිලා.<br /><br />විදුලි ලාම්පුවෙන් විහිදෙන එලි තීරුවක් කම්මුල එලිය කරලා....<br /><br />ඒක උවමනා නම් පොතක පසු කවරෙ දාන්න පුළුවන් පින්තූරයක්... නැත්තං හොඳ පැතිකඩ ඡායාරූපයක්...<br /><br />ලියන්න ඕන වෙනස්ම ලියවිල්ලක්...<br /><br />ඔහු මුලින් හිතුවෙ එහෙම.<br /><br />එහෙම හිතලා ලියන්න හිතපු ලියවිල්ල තවම ආරම්භ වෙලා නෑ... ලියන්න ඕන විධිය ගැන හිතුනට පේන්නෙ නම් ලියන්න දෙයක් හිතට නොඑන බවක්... තවමත් කොලයයි පෑනයි අතරෙ අඟලක ඉඩක්...<br /><br />ඉලව් අවස්ථිතිය... පැතිකඩ රූපයි, විදුලි එලියයි, දුමයි එක්ක ඉදිරියට නොයන්නම හිරවුණ හිත...<br /><br />ඔහු ඉරියව්ව වෙනස් කරල දුම්වැටියෙ අළු කැඩුවා.<br /><br />ඊට පස්සෙ දිග දුම් උගුරක්. පෙනහළු වල ගර්ත සේරම පිරිල යන්න...<br /><br />වෙනස්ම ලියවිල්ලක්? හැම වෙලේම ලියන්න පටන්ගන්නෙ එහෙම. ඒත් ලියවෙන්නෙ හැම වෙලේම එකම දේවල් ටිකක් ගැන. එකම විධියට. වෙනසක් නැතුවම...<br /><br />සමහර විට ඒ චරිත එකිනෙකින් වෙනස් ඇති. මිනිස්සු ඒ චරිත වලට කැමති ඇති. ඉතිහාසෙ පුරාම වෙන්න ඇත්තෙ එහෙම වෙන්න ඇති.<br /><br />අවසන් වුනු දුම් වැටිය නිවල පොඩි කරපු ඔහු පුටුවෙන් නැගිට්ටා. බෝල රාමුවෙ එල්ලුණ කෝට් එක දාගෙන කාමරයෙන් එලියට අඩිය තිබ්බා. ඔහුගෙ ගත පුරා දැවටුණෙ උහුලගන්න අමාරු දෙසැම්බර් සීතලක්. ඒක තෙතමනයක් නැති වියලි සීතලක්. ඒ සීතලේ ගැහෙන්න පටන්ගන්න කලින් ඔහුගෙ අත ආයෙමත් දුම් වැටියක් හෙව්වා.<br /><br />නිවසේ ඉදිරි වැට උඩ ඉඳගත්තු ඔහු වලාකුළෙන් වැහුණු අඳුරු අහසට දුම් උගුරක් විද්දා... ඒ දුමින් කිසි දෙයක් මැවුණෙ නෑ. පාවෙන රුවල් නැවක්, මායාකාරියක්, හිම මිනිහෙක්.... කිසි දෙයක් මැවුණෙ නෑ...<br /><br />ඒත් &nbsp;ඒ දුම වියැකිලා යද්දි වලාකුළු අතරෙ ඔහුට එක තරුවක් පෙණුනා.<br /><br />ඔහු ඒක දැක්කෙ අද. මේ දැන්.<br /><br />ඒක අළුත් තරුවක්.<br /><br />ඒත් ඒ තරුව ඊයෙත් පායන්න ඇති... හැමදාම පායන්න ඇති. ඒක ඔහුට අළුත් වුණේ ඔහු ඒක අද දැකපු නිසා මිස තරුව අළුත් නිසා නෙවෙයි.<br /><br />ඒ මොහොතෙදි ඒ තරුව කවදාවත් නොදිලුණ තරම් දිලිසෙන්න ගත්තා. තරුවේ එලියෙන් ආයෙමත් ඔහුගෙ අනර්ඝ පැතිකඩ රූපයක් මැවුණා.<br /><br />වෙනස් වෙන්නෙ මම! වටපිටාව හැමදාම එකවගේ... නැත්තං අඩුගානෙ වටපිටාවෙ වෙන වෙනස්කම් දිග කාලයක් පුරා වෙන නිසා ඒව එකපාරම දැණෙන්නෙ නෑ.<br /><br />ඔහුට එහෙම හිතුණ. ඒක බොහොම වතාවක් හිතිල තියෙන දෙයක් බවත්, මේ මොහොතෙ ආයෙම ඒක මතක් වුණ බවත් ඔහුට ඒ එක්කම මතක් වුණා.<br /><br />මල ඉලව්ව!<br /><br />ඔහු දුම් වැටියෙ කොටේ ඉවතට විසි කරල නැගිට්ටා... ආයෙමත් කාමරේට වැදුණ.<br /><br />පෑනයි කොලයයි අතරෙ ඉඩ ආයෙමත් විනාඩි ගාණක තිස්සෙ පැවතුණා....<br /><br />ඊට පස්සෙ කොලය මත ගැටුණ පෑනෙ තීන්ත නොකඩවා ගලාගෙන ගියා.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4438137017487454797-25281999758893817?l=living.hartstuff.com' alt='' /></div>hare :-)http://www.blogger.com/profile/04399089484128969072noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-4438137017487454797.post-40695273264732282302011-12-13T00:53:00.005+05:302011-12-13T22:16:46.860+05:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-FqTdPAAlzi4/TuZSYS1JL1I/AAAAAAAABhM/SjJWMBGLB9U/s1600/white+man.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 10em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/-FqTdPAAlzi4/TuZSYS1JL1I/AAAAAAAABhM/SjJWMBGLB9U/s1600/white+man.JPG" /></a></div>සංගීතය කෑමක් නොවෙන්නෙ ඒක කෑමට නොගන්නවනම්. නමුත් උවමනා නම් කෙනෙකුට කන්න බැරි දෙයකුත් නැති තරම්. සංගීතය කියන එක සින්දු වලින් ගලවගෙන රස විඳින කොට ඒක කෑමක් වෙනවා විතරක් නොවී ලෝකෙ පුරාම කරක් ගහමින් තවත් රසය හොයන්න පොළඹවන කාරණයක් වෙනවා.<br /><br />ඒ නිසාම සින්දු කියන රාමුවෙන් සංගීතය නිදහස් කරගත්තම මල වදයක්. ඒක ඇත්තටම කෙනෙක්ව පැත්තකට කරල විනාශ කරල දාන එකක්.<br /><br />ෂහ්! මාත් ආසයි රේඩියෝ එකේ පැයකට සැරයක් යන සින්දු ටිකම ෆෝන් එකට දාගෙනත් අහමින් සැනසිල්ලෙ ඉන්න පුළුවන් වුණානම්. ඒත් මේ හෙවිල්ලේ අසනීපයත් එක්ක එහෙම එක තැනක පොඩි පොඩි රවුම් ගහමින් ඉන්න එක අමාරු වැඩක්.<br /><br />සමහර මිනිස්සුන්ට සංගීතය තේරෙන්නෙ නෑළු. ඒ නිසා තමන් දන්න වචන සෙට් එක ඔන්න ඔහේ තාලෙකට කියාගෙන යද්දි එක මාර ආතල් එකක් වෙනවා. හැමෝම එකම වචන ටිකම වෙනස් තාල වලින් කියනවා. වචන වලින් සංගීතය විනාශ කරල තියෙද්දි ආයෙ කොහෙද ඒක තේරෙන්නේ.<br /><br />ඇත්තටම මිනිස්සුන්ට එදිනෙදා උවමනා වෙන්නෙ බොහොම සීමිත වචන ටිකක්. එක තැන ජීවත් වෙන්න ගත්තම ඕන මිනිහෙක්ට ඒක වෙනවා. නමුත් තේරෙන ඒව සහ නොතේරෙන ඒවට අමතරව මිනිහෙක්ට දැණෙන දේවල් ඕන තරම් තියෙනවා. ඒ දැණෙන දේවල් වල තේරුමක් ඇත්තටම නැති වෙන්න පුළුවන්. සංගීතයත් වෙලාවකට කිසිම තේරුමක් නැති එකක්. නිකං හැඟීමක්. වචන වලින් නිර්වචනය කරන්න බැරිවුණ හැඟීමක්. ඒක දැණෙනවා විතරයි. කාටවත් කියන්නත් බැරි නම් ලත වෙන්නැතිව ඔහේ විඳගෙන ඉන්න පුළුවන් එකක්.<br /><br />ලෝකෙ කිසි දේක තේරුමක් නැති එකේ සින්දු වල තේරුම ගැන විතරක් උනන්දු වෙන්නෙ මොකටද? ඔන්න ඔහේ විඳිනව මිස. කෙල්ලන්ව මල් වගේ විතරක්ම කරල තියෙනකොට, ඒ මල් මල් ගීත වමනය ඇති කරවන තරම් එපා වෙලා බෝරිං වෙලා නතර වෙලා තියෙද්දි අහන්න හිතෙනවා ආදරේට හෙණ ගහපන් කියල කියන සින්දුවක්. ඒක කියන්නෙ ඩැඩීලගෙ විරේෂ් කුරේ...<br /><br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/9KY9y9YMon0" width="420"></iframe><br /><br /><br />කතාව කවදාවත් ඉවර වෙන්නෙ නෑ. ලංකාවෙ කොල්ලන්ට කෙල්ලන්ට ආදරණීය විවෘත ලිංගික ගණුදෙනුවක් හදාගන්න බැරිව සංස්කෘතික අටමගුල් හැටහුටාමාරක් එක්ක ගැටෙද්දි ඒක කියාගන්න බැරිව වටේ කැරකෙන මල් සින්දු වලට හෙණම ගහපන්... කියල මට කියන්න බැරි ලංකාව තවම සංවර්ධනය වෙමින් පවතින රටක් හින්දා... ඒ වුණාට ලංකාවෙදි ගැහැණු පිරිමි අතරෙ එහෙම සංස්කෘතියකට ආශ්චර්යය උදාවෙන පාටක් පේන තෙක්මානෙක නැති නිසා තව පරම්පරාවක් දෙකක්වත් ඔය මල් වලට ලොල් වෙයි.<br /><br />ලෝකෙ තියෙන සුන්දරම සංගීතයන් තියෙනවයි කියල මම විශ්වාස කරන්නෙ බටහිර <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Latin_America">ලතින් ඇමරිකානු</a> රටවල. ඔය චිලී, පේරු වගේ. ඒවයෙ මුල් තියෙන්නෙ යුරෝපයෙ වෙන්න පුළුවන්. පෘතුගාලයේ, ස්පාඥ්ඤයේ සහ ප්‍රංශයේ. <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Cuba">කියුබාව</a> කියන්නෙත් ලතින් ඇමරිකානු රටක්. චේ නොහිටින්න අපි එහෙම රටක් ගැනත් නොදැන ඉන්න තිබුණා. කොහොම නමුත් ඒක තියෙන්නෙ දකුණු ඇමරිකාවෙ නැගෙනහිරට වෙන්න. කියුබාවෙ අගනුවර වෙන හවානා නුවර 1940 ඉඳන් 1990 වගේ වෙනකල් තිබුණ සමාජ ශාලාවක් තමයි <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Buena_Vista_Social_Club">Buena Vista Social Club</a> කියන්නෙ. මේක ඒ දවස්වල සංගීතකාරයො, නැට්ටුක්කාරයො හොඳට සෙල්ලම් පෙන්නපු තැනක්. ඒ වගේම කියුබානු සංගීතයෙ අනන්‍යතාවය රැඳුණ තැනක්. මෙතන දැන් වැහිලා. හොයාගන්නත් බැරි තරමට කියුබාවෙ පැවතුණ අනන්‍ය සංගීතය&nbsp;තියෙන්නෙ&nbsp;මියැදෙමින්. ඒ අක්මුල් හොයන්න කරපු උත්සාහයක ප්‍රතිඵලයක් වුණේ <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Buena_Vista_Social_Club_(album)">Buena Vista Social Club</a>&nbsp;කියන ගීත ඇල්බමය. මේ ඇල්බමයට සහභාගි වෙන බොහොමයන් ශිල්පීන් කියුබාවෙ මියැදෙන සංගීත රටාවන්වල අවසාන පුරුක්. මේ නමින්ම පස්සෙ හැ‍දෙන&nbsp;<a href="http://www.google.lk/url?sa=t&amp;rct=j&amp;q=buena%20vista%20social%20club&amp;source=web&amp;cd=7&amp;ved=0CFIQFjAG&amp;url=http%3A%2F%2Fwww.imdb.com%2Ftitle%2Ftt0186508%2F&amp;ei=YGHmTvePE4XYrQepgJWOCA&amp;usg=AFQjCNHuEyYImNE1w5sTzDPQBDtVjcQBoA">Buena Vista Social Club (1999)</a>&nbsp;වාර්තා චිත්‍රපටිය ගැන මෙතන නොකියා ඉන්නම්.<br /><br />මේ තියෙන්නෙ <a href="http://www.google.lk/url?sa=t&amp;rct=j&amp;q=buena%20vista%20social%20club&amp;source=web&amp;cd=4&amp;ved=0CDkQFjAD&amp;url=http%3A%2F%2Fwww.buenavistasocialclub.com%2F&amp;ei=uWHmTpAjg4esB7qooYEI&amp;usg=AFQjCNGRL_Ot5T8eLd3McBnjaztY2_fa4w">Buena Vista Social Club</a> ඇල්බමය ලෝකයට අරගෙන ගිය ‍අපි නොදන්නව වුණාට දන්න අය දැනගෙන හිටපු <a href="http://www.lyricsdepot.com/buena-vista-social-club/chan-chan.html">Chan Chan</a> ගීතය.<br /><br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/tnFfKbxIHD0" width="420"></iframe><br /><br />මේක <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Ibrahim_Ferrer">Ibrahim Ferrer</a> කියන De camino a la vereda. මම කියන්නෙ පෙරේරගෙ සින්දුව කියල. මේ ගිතයෙ Ibrahim Ferrerගෙ කටහඬේ විචලනයන් මාව මේකට ගැටගහල.<br /><br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/vJt1Gx3Wv_k" width="420"></iframe><br /><br />එතකොට මේක හුරු පුරුදු ඇති. අපේ භාතිය සන්තුෂ් එක්ක රූකාන්ත මේ තනුවෙ කෑල්ලකින් සින්දුවක් කියනවනේ.<br /><br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/MsgMdVqxqwA" width="420"></iframe><br /><br /><br />දැන් එන්නෙ ලෝකෙ තවත් සුන්දර සංගීතමය සංස්කෘතියක් තියෙනවය කියල මම හිතන අයර්ලන්තයට. අපි පිස්සුවෙන් බලපු රොබින් හුඩ් එකේ සංගීතය කරපු&nbsp;<a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Clannad">Clannad</a>, එතකොට ඔය කසුන් කල්හාර රිදම් කෑලි උස්සනවයි කියල චෝදනා කරන <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/The_Corrs">Corrs</a> වගේ කණ්ඩායම් බිහිවෙන්නෙ අයර්ලන්තයෙ. මේ රටේ අනන්‍යතාවය තියෙන සංගීතය හඳුන්වන්නෙ Irish හෝ Celtic කියල. <a href="http://www.google.lk/url?sa=t&amp;rct=j&amp;q=irish%20folk%20music&amp;source=web&amp;cd=1&amp;ved=0CDQQFjAA&amp;url=http%3A%2F%2Fen.wikipedia.org%2Fwiki%2FFolk_music_of_Ireland&amp;ei=sVjmTomxGMbtrQfKmIWrCA&amp;usg=AFQjCNFyhyn4fHaQTX93oB6RfVhyVJchDw">Irish folk music</a>, නැත්තං අයර්ලන්ත ජන ගීත ලෝකයෙ ගොඩක් නිර්මාණ වලට දායක වෙලා තියෙනව. ඒවට අයිතිකාරයො නැති නිසා සහ ඒව අදටත් වින්දනීය නිසා ලෝකයෙ ඉන්න නිර්මාණකාරයො අයර්ලන්ත ජන ගී තමන්ගෙ නිර්මාණ වලට අදටත් යොදාගන්නව. මේ වර්ගයේ සංගීතය අමතක වෙලා තිබිල මෑතකදි ඔළුවට පොල්ලකින් ගැහුව වගේ වැදුණෙ <a href="http://orthodoxcelts.com/">Orthodox Celts</a> කණ්ඩායමේ ඇල්බම් කීපයක්ම අහන්න ලැබුණ හින්ද. ඔවුන් අයර්ලන්ත ගීත නිර්මාණය කලාට ඇත්තටම ඔවුන් සර්බියානු සංගීත කණ්ඩායමක්. ඔවුන්ගෙ ගොඩක් නිර්මාණ පැරණි ජන ගී වල ප්‍රතිනිර්මාණ, නැත්තං අපි cover versions කියල කියන ඒවා. නමුත් Orthodox Celts ඒවට ඔවුන්ගෙ වර්ණ නොසෑහෙන්න මිශ්‍ර කරල තියෙනව.<br /><br />මේක මේ ලස්සන ගෑණු ළමයෙක්ට වහ වැටිල කියන සින්දුවක්.... <a href="http://www.youtube.com/results?search_query=Star+Of+The+County+Down">Star Of The County Down</a> නමින් හොයල බැළුවොත් මේ සින්දුවෙ අනුවාද ගණනාවක්ම එක එක සංගීතවේදීන් විසින් කරල තියෙන බව පෙනෙයි.<br /><br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/HEt2XdN_TbQ" width="420"></iframe><br /><br /><br />ඒ සින්දුවෙ ඉන්න ගෑණු ළමය තමයි මේක කියන්නෙ. එයා කොහෙදෝ හිර වෙලා... එතනින් එළියට ගන්නලු.<br /><br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/t3JJHCg9rts" width="420"></iframe><br /><br /><br />බලන්න වයලීනයත් එක්ක අතරමං වෙන්න පුළුවන්ද කියල...<br /><br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/2qxvDGJBFQ4" width="420"></iframe><br /><br /><br />එතකොට ලංකාවෙ ගල් සංගීතය ගැන කියද්දි ඔළුව අතගාල ටොකු අනින ස්කිට්සෝලට රම්බො හම්බවෙලා තියෙනව තෝසෙ කඩේක ප්ලේන්ටියක් ගගහ ඉන්නකොට! ඒ කතාවත් බලමු!<br /><br />දන්නවනෙ වීරයො මැරිල කියල. ඉන්න උනුත් වීරකම් පෙන්නන්නෙ නැති බැරි උන්ටමයි. ඒ තරමට වීරයො ජෙනරලයිස් වෙලා...<br /><br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/DYtE7VWKk8s" width="420"></iframe><br /><br /><br />Buena Vista Social Club එක්ක Orthodox Celts ඇල්බම් මට දුන්නෙ අපේ <a href="http://www.blogger.com/profile/12098534917295046430">ලබෙන් හෙවත් ආගන්තු:කයා</a>. උගෙන් මේ ටික අරන් ඌත් එක්කම හෙඩ් ඔෆිස් එකේ වට මේසෙ ඉඳගෙන දුමක් එක්ක මේ ටිකේ මුල්ම කොටස් අහද්දිම මම දැනගත්ත මගේ අතින් ඒ සංගීතය ගැන මෙහෙම බලු ලියවිල්ලක් ලියවෙනව කියල. <a href="http://ambarox.blogspot.com/">La ben</a> ටත් ඒක කවුද මන්දා දුන්නලු. කොහොම හරි මට ඒ ඇල්බම් කීපය සංගීතමය නිධානයක් වුණා. හරියට මාස ගාණක් පරිප්පුයි බතුයිම කකා ඉඳල එකපාර ෆ්‍රයිඩ් රයිස් එකක් දැක්කම එන හැඟීමෙම වෙන වර්ෂන් එකක්.<br /><br />මේ ලියල තියෙන එව්ව ගැන මම දන්න ඉලව්වකුත් නෑ ලාවට එහෙං මෙහෙං කියවල දැනගත්තුව මිසක්. මොකද ඔය හෙවිල්ල අස්සෙ තමයි අළුත් එව්ව මාට්ටු වෙන්නේ... ඒ නිසා වැරැද්දක් තියෙනවනං පෙන්නුවොත් හොඳා.....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4438137017487454797-4069527326473228230?l=living.hartstuff.com' alt='' /></div>hare :-)http://www.blogger.com/profile/04399089484128969072noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-4438137017487454797.post-62758311193308790882011-09-28T08:10:00.003+05:302011-09-28T08:34:33.295+05:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/--fdXEq7pItw/ToIQ5gaeV0I/AAAAAAAABT4/l9N1a3lv_ik/s1600/crazyone.PNG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 5em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/--fdXEq7pItw/ToIQ5gaeV0I/AAAAAAAABT4/l9N1a3lv_ik/s1600/crazyone.PNG" /></a></div><br />පිස්සාව මා දන්නෙ සැලකිය යුතු කලක පටන්ය. වසර ගණනාවක්ම ඔහු එදිනෙදා මට හමුවී ඇත. ඒ බොහෝවිට අපි කතා කර ඇත. ලෝකයේ ඇති විවිධ දේ ගැන ඔහුගේම දෘෂ්ඨියකින් දකින ඔහුට ඇත්තෙන්ම ඇති පිස්සුවක් නැත. නමුත් ඔහුගේ දෘෂ්ඨිය පිහිටා ඇත්තේ මාත් ඔබත් අන් අයත් ඇතුලත් සාමාන්‍ය සිතීමේ අවකාශයට පරිබාහිරින්ය. අපට ඔහු දකින ලෙසින් දකින්නට හැකියාවක් නැත. නමුත් ඔහුට අප දකින දේත් ඉක්මවා දේවල් පෙනේ. එමෙන්ම ඒ ගැන විමසිලිමත් අයවලුන් හා තම අදහස් කියවයි.<br /><br />සත්තකින්ම ඔහුට පිස්සෙක් යැයි කීමට මගේ දිව නැමෙන්නේ නැත.<br /><br />එහෙත් අන් සියල්ලෝම ඔහුට පිස්සා යැයි අමතන නියාවෙන් මම ද ඔහු පිස්සෙක් කොට සැලකීමට පුරුදුව හිඳිමි.<br /><br />මන්ද ඔහු හා එක්ව තවත් පිස්සෙක් වීමට මට උවමනා නැති බැවිණි. නැතහොත් මා කුහකයෙකු බැවිණි.<br /><br />පිස්සා රැකියාවක් කරයි. ඒ පින්තූර වෙනස් කර දීමයි. ඔහු ජීවත් වන නගරයේ මුඩුක්කු පරිසරයේ වෙසෙන නීතියෙන් අවිවාහක, නොඑසේ නම් විවාහ ඡායාරූපයක් නොමැති යුවල සොයා මංගල ඡායාරූපය ඩිජිටල් ක්‍රමයට ඔවුනට සකස් කර දී පිස්සා මුදලක් ගනී. ඒ වෙනුවෙන් ඔහුට අවශ්‍ය වන්නේ පෙර කී යුවලගේ ඡායාරූප දෙකක් පමණි. ඒවාත් රැගෙන මා හමුවට එන ඔහු මා ලවා එම යුවලට පරිගණකයෙන් සාරි සහ කෝට් අන්දවා කොණ්ඩය කළු කොට, සෙවණැලි මකා, ඇහි බැම හදා, තොල් සායම් උලා තම පින්තූරය සකස් කරවාගනියි. පසුව එය මුදල්කර ගනී. ඒ ආකාරයෙන් පින්තූර සකසා දීමට අගනුවර ඇති විවිධ පරිසරයන්හි සැරිසරමින් නෛතිකව අවිවාහක හෝ මංගල ඡායාරූප නොමැති යුවල සොයයි. තම මවත් සමග නගරයේ මධ්‍යයේ කුඩා මුඩුක්කුවක තනිව වෙසෙන ඔහුට ඒ මගින් ලැබෙන ආදායම ප්‍රමාණවත්ය. මා සමග කියා ඇති පරිදි නගරයේ පන්සලේ පුස්ථකාලයේ කියවමින් ගෙවන දිනයක පන්සලේ දානයද ඔහුට ප්‍රමාණවත්ය. එසේම කීප වතාවක් මටද හමුවන්නට ඇරයුම් කර ඇති වෛශ්‍යාවන් කීප දෙනෙකු ඔහුගේ මෛථුන්‍ය අවශ්‍යතා පිරිමසයි.<br /><br />නමුත් ඔහු පිස්සකු වීමෙන් වලකන්නට එය ප්‍රමාණවත් වූයේ නැත. ඔහුව දන්නා, ඔහුගේ කීම් අසා ඇති කවුරුත් ඔහුට පිස්සා යැයි කියයි. ඔහු එය සිනාවෙන් පිලිගන්නා මුත් කණකට නොගනී.<br /><br />තම පින්තූරය මා ලවා සාදාගන්නා පැය භාගයක, පැයක පමණ කාලය ඔහුට මා සමග තම දාර්ශනික කතා කීමට අවකාශ සලසයි. මා අති දක්ෂ සවන් දෙන්නකු බැවින් හා මට නොදැණෙන දෑ බොහෝමයකට මා අසංවේදී බැවින් ඔහු මා ප්‍රිය කරයි. මා ද කම්මැලිකමෙන් මිදීමට ඔහු කියවන ඕනෑම දෙයක් අසන්නට සූදානම් වෙයි. එහිදී ඔහු නගන විවිධ ප්‍රශ්ණ තුල අතරමං වන මා කරමින් සිටින රාජකාරිය කරන්නේ හුරුවෙනි. Photoshop මෘදුකාංගයේ පින්තූර සංස්කරණය කරන අතර බොහෝවිට මම ඊට විශාල අවධානයක් යොමු කරන්නේ නැත. එය මා හට පයිත්තියන් වී තිබූ බැවින් මම අනිච්ඡානුගවම එය කරන්නට හැකි වූවෙක් වීමි. එබැවින් පිස්සා ළඟ ඇති විට මා අවධානයෙන් කරන්නේ ඔහු නගන ගැටළු වලට පිලිතුරු සෙවීමයි.<br /><br />පසුගිය දිනෙක පිස්සා මා වෙත එල්ල කලේ ප්‍රශ්නාවලියකි. ඒ අවසන තම ගැටයට ඔහු මා හසු කරගත්තේය.<br /><br />"ජීවිතේ කියන්නෙ මොකක්ද පුතා?"<br /><br />"ජීවිතේ...???" <br /><br />මම කල්පනා කරමි. මා ඒ පිළිබඳව සිතා නැත. සිතා තිබුණත් ජීවිතය යන්න තනි වාක්‍යයකින් විග්‍රහ කල හැක්කක්ද?<br /><br />"ඒක එහෙම මොකක්ද කියල කියන්න බෑනේ..."<br /><br />මම ගැටළුවෙන් ලිස්සා යාමට තැත් කරමි.<br /><br />"හරි... ජීවිතේ අරමුණ මොකක්ද?"<br /><br />පිස්සා නැවත අසයි.<br /><br />"ජීවත් වෙන එක තමයි..." <br /><br />මම එකවරම පිලිතුරු දුනිමි. එය බොහෝ දුරට නිවැරදි විය යුතුය. ජීවත් වීමට වඩා අරමුණක් ජීවිතයට තිබිය නොහැක. මරණින් මතු ඇතැයි සිතන සංකල්පීය සුගතිය හෝ අගතිය වෙනුවෙන් වර්තමානය විනාශ කරගෙන ඇති ලෝකයක මා කිසිදු ආගමකට අයත් නොවූවෙක් බැවින් ආගමික පැහැදිලි කිරීම් මා දැන සිටියේ නැත.<br /><br />"ඒ කියන්නෙ ඒක රවුමක් ‍වගේ එකක් නේද පුතා.."<br /><br />පිස්සා ඔහු කියන දේ පිලිබඳව සැලකිය යුතු තරමකින් සිතා ඇති බව මම දනිමි. ඔහු ක්‍රමයෙන් මතවාදය ගොඩනගන්නේ ඔහුට උවමනා තැනට මා ගෙන ඒමටය. නමුත් මා ඔහු තරම් ඒ පිළිබඳව සිතා නැත.<br /><br />"ඒ කිව්වේ?"<br /><br />මම අසමි.<br /><br />"ඒ කියන්නෙ ජීවිතේ කියන එක නිර්වචනය කරන්න අපට ජීවිතේම ප්‍රයෝජනයට ගන්න වෙනවනේ. මුල කෝකද අග කෝකද කියල හොයන්න බැරි රවුමක් වගේ ජීවිතය ඒක වටේම කැරකෙනව."<br /><br />"හ්ම්..."<br /><br />මම කියමි. එය මට සහමුලින්ම වැටහුනේ නැත. නමුත් එය මා ඉගෙන ඇති if, then, else වැනි ලූපයක් එය තුලදී ම නැවත කැඳවීමක් වැන්නකි.<br /><br />"ජීවිතේ අරමුණ තමයි ඒක පවත්වගැනීම. ඒකනේ පුතා මිනිස්සු ඇතුලත්ව ඔය ගහ කොල, සත්තු හැමදේම ජීවිතය පවත්වගන්න උත්සාහ කරන්නේ..."<br /><br />පිස්සා පවසන දෙයට විරුද්ධ තර්කයක් ගොඩනැගීමට මට නොහැක. මෙහිදී ඔහුට සවන් දීම වඩා සුදුසු දෙයයි.<br /><br />"විශ්වයේම තියෙන මූලධර්මයක් තමයි ඔය මුකුත් නැතිවට වඩා මොකක් හරි තියෙන එක හොඳයි කියන එක. විශ්වය සහ ජීවය ආරම්භ වෙන්නෙම ඒ මූලධර්මය මත. මොකද ඒව නැත්තං මුකුත් නෑනේ..."<br /><br />පිස්සා හොඳ කියවන්නෙක් බව මම දැන සිටියෙමි. යම් හෙයකින් ඔහුගේ අධ්‍යාපන සහතික දුටුවේ නම් මා පුදුමයෙන් වික්ෂිප්ත වන්නට ඉඩ තිබෙන්නට හැකියාවක් ඇත. ඔහු ලෝකයේ බොහෝ දේවල් පිළිබඳව ලබා ඇති දැනුම සහතිකයකින් මිණිය නොහැකි බව මම සිතමි. නමුත් ඒ වෙනුවට ඔහුට 'පිස්සා' යන ගෞරව නාමය ලැබී තිබේ.<br /><br />"හැමෝම ආසයි ජීවත් වෙන්න. මිනිස්සු, සත්තු වගේම ගහ කොලත් කැමතියි ජීවත් වෙන්න."<br /><br />ඔහු නොනවත්වා කියවයි.<br /><br />"ගහ කොල?"<br /><br />මම අසමි. මා දන්නා ගහ කොල පණ නැති අජීවී වස්තූන්ය. ඒවාට ජීවිතය පිළිබඳ හැඟීමක් තිබිය නොහැක.<br /><br />"ගහ කොල වලට පණ තියෙනවා. ඒවත් ජීවි කොටසක් කියල පාඩම් පොත් වලින් ඉගෙනගෙන නැද්ද?"<br /><br />ඔහු අසයි. පින්තූරයේ මනාලියගේ මුහුණේ කුරුලෑ ලප stamp ටූලයෙන් මකන අතර මම මතකය අවදි කරමි. ශාකවලට පරිභවයෙන් සහ ආදරයෙන් අමතා ඉන් නිකුත් වන විද්‍යත් ආරෝපන වල වෙනස සෙවීම සම්බන්ධ පරීක්ෂණයක් කල විද්වතෙකු ගැන සටහනක් ඉංග්‍රීසි පාඩම් පොතක තිබුණා මතකය. එහි අවසානයේ ශාකවලට හැඟීමක් වැනි දෙයක් දැණෙන බවක් නිගමනය කර තිබුණි.<br /><br />"හප්පා..."<br /><br />මට කියවුණි. ඉහත තර්කය අනුව ගස්කොලන් වලට ප්‍රාණයක් තිබේ. එම ප්‍රාණය සහිත වූ ගහ කොල මා ආහාරයට ගනිමි. මා නිර්මාංශකයකු නොවූවත් මාංශය යන්න අර්ථකථනය කිරීමේදී මා අනුගමනය කර තිබුණේද සම්මත ක්‍රමයයි. එනම් මාංශය වනාහි දුවන පනින කෑ ගසන සත්ත්වයින්ගේ මාංශය ලෙසයි. නමුත් අද දින දහවල මා අනුභව කල පිපිඤ්ඤා පෙත්ත මාංශයකි. පරිප්පු ව්‍යංජනය මාංශයෙන් සැදී ඇත. නොකා ඉවත් කල කරපිංචා කොල කීපය මාංශයි. ඒවායේ යුෂ මා උරා බී ඇත. එකම වෙනස වන්නේ ඒවා සත්ත්ව මාංශ නොවීමයි. නමුත් ඒවාත් මාංශ ලෙස වර්ග කලහොත් නිර්මාංශකයන්.....?<br /><br />"එහෙනම් ඔය නිර්මාංශ කට්ටියට කන්න දෙයක් නැති වෙනවනේ...?"<br /><br />මා කීවේ ජයග්‍රාහී හැඟීමෙනි. අවසානයේ ඔහු ගොඩනගන තර්කය බිඳ දැමීමට සමත් අදහසක් මට පහල වී ඇත. ශාක සහ සත්ත්ව කොටස් වලින් සාදන සියළු ආහාර මාංශ ලෙස සලකන සන්ධර්භයේදී නිර්මාංශභක්ෂකයින් සියල්ලන්ටම හීන් දහදියක් දමනු නොඅනුමානය. එය එසේ විය නොහැකි බැවින් පිස්සාගේ තර්කය බිඳ වැටේ.<br /><br />"එහෙම හිතන්න ඕන නෑ."<br /><br />සිනාවෙන් පිලිතුරු දුන් පිස්සා සුපුරුදු පරිදි එයටද සාවධානව පිලිතුරු ගොනු කරන්නට විය.<br /><br />"ඒක තමයි ස්වභාව ධර්මය කියන්නේ... අපි හැමෝම එක එක විධියට ස්වභාව ධර්මයේ දේවල් පරිභෝජනය කරනවනේ... කෑමට ගහක කොලයක්, ගෙඩියක් නැත්තං සතෙක්ගෙ මසක් වුණත් අපි පරිභෝජනය කරනවනේ. ඒක අපිට වගේම සත්තු ගහකොල වගේ දේවල් වලටත් පොදුයි. සතෙක් බඩගින්න නිවාගන්න ගහක් කෑමට ගන්නවා. ඒ සතාව වෙනත් මාංශ භක්ෂක සතෙක් කෑමට ගන්නවා. ඒ සතා මැරුණම උගේ සාරයෙන් ගහක් වැඩෙනවා."<br /><br />"මම ඒක දන්නවා. අර <a href="http://www.youtube.com/watch?v=9b8ZYTzMZ6Y&amp;feature=related">ලයන් කිං එකේ ඒක තිබුණා</a>..."<br /><br />"මම ඒව බලල නෑ... ඒ වුණාට ඔය සුද්දො ඕව කියල තියෙන්නෙත් නිකං වෙන්න බෑනෙ.... ඒවයින් හරි කමක් නෑ ඉගෙන ගන්නයි ඕන..."<br /><br />"හැබැයි එතකොට අර පාපය කියන එකට අර්ථයක් නැති වෙනවනේ...."<br /><br />"එතන තමයි ප්‍රශ්ණෙ. මොනව වුණත් ඔය ආගම් වලින් මිනිස්සුන්ව යම් යම් සීමා වලට කොටු කිරීමෙන් වෙලා තියෙන්නෙ හොඳ දෙයක්. නැත්තං මිනිස්සු කරන විනාශයේ කෙලවරක් නෑ. සේරම විනාස කරලයි නවතින්නේ. මොකද මිනිස්සුන්ට ඕන එකකට හේතු හදාගන්න එක ලොකු දෙයක් නෙවෙයිනේ... එතනදි පාපය කියන සංකල්පය සෑහෙන්න වැදගත්. ආ... පුතා ඔය මිනිහගේ රැවුල තරුණ කාලෙ ලොකුවට තිබුණලු. පොඩ්ඩක් හදමු.."<br /><br />මම burn ටූලයෙන් මනාලයාගේ රැවුල මැද එය කළු කරමි. දැන් ඔහුගේ රැවුල වඩාත් රළු ය. ඒ අතර මට පසුගිය දිනවල ජනප්‍රිය වූ ප්‍රවෘත්තියක් සිහිවේ.<br /><br />"ඇයි අර කෝවිලේ සත්තු මැරන්න ගියේ... ඒකත් එහෙම එකක් තමයි නේ... තේරුමක් නැති විනාශයක්..."<br /><br />"ඔව්... ඒකත් එහෙම එකක් තමයි. සතෙක් කෑමට මරණ එකයි සංකල්ප මූලික කරගෙන මරන එකයි දෙකක්. ඔය දෙක බැලන්ස් කරගන්න බැරි වීම තමයි මිනිස්සුන්ගෙ අවුල."<br /><br />"අර <a href="http://www.imdb.com/title/tt0080801/">Gods must be crazy</a> කියන film ‍එකේ විධියට ඒ මිනිස්සු සතෙක්ව මරලා ඒ මළ කඳට ස්තූති කරනවා තමන්ගෙ කුසගින්න නිව්වට..."<br /><br />මා උවමනා තරම් චිත්‍රපට බලා ඇති බැවින් මටද කීමට දේවල් හිඟ නොවේ.<br /><br />"ඒ කතාව මමත් කියවල තියෙනවා. ඒක පැරණි මිනිස්සු අතර තිබුණ දෙයක්. එයාල ස්වභාව ධර්මයේ සමබරතාව ගැන දැනගෙන හිටියා. ඒ නිසාම එයාල මාංශ අනුභව කලා වුණත් වියරුවෙන් සත්තු මරන්න ගියේ නෑ. සත්තු විතරක් නෙවෙයි. ගහකොලට පවා ඒ මිනිස්සු ගෞරවය දුන්නා. ගහක්, සතෙක් නැතිව තමන්ට පැවැත්මක් නෑ කියල ඒ අය තේරුම් අරන් හිටියා."<br /><br />"ඒ වුණාට ඔය දැන් මරන විධියට ආගමික අදහස් මත සත්තු මරන එක නම් හෙනම චාටර්..."<br /><br />"ආගමික පදනම මත සත්තු මරන එක වගේමයි මල් පූජා කරන එකත්.... ඇයි ඒක හොඳයි කියලද හිතන්නේ?"<br /><br />මම විශ්මයෙන් වික්ෂිප්තව පිස්සා දෙස බලුවෙමි. ඔහු සූදානම් වන්නේ කුමකටදැයි මට වැටහෙන්නේ නැත. මල් පූජාව පිළිබඳව මට කිසිදා නොසිතුණු අදහසක් ඔහු මතු කර ඇත. නමුත් එය විමසිය යුතු කාරණයකි. මම නැවත මොනිටරය වෙත දෑස් ඔබාගතිමි. නමුත් මගේ මනස තිබුණේ වෙනත් තැනකය. <br /><br />ඇසිල්ලකින් මා අප දෙදෙනා කල සාකච්ඡාවේ හරය වෙත පැමිණියෙමි. මල් යනු ජීවී වස්තුවක කොටසකි. වඩාත් නිවැරදිව කිවහොත් ගසක බීජ හටගැනීමේ ක්‍රියාවලියට හෙවත් පරාගණයට මූලික වන්නේ ගසේ පුෂ්පයයි. පුෂ්පය ගසකින් වෙන් කිරීම ගසේ පැවැත්ම සහමුලින්ම උදුරා දමන ක්‍රියාවලියක ආරම්භයකි. එසේනම්....? <br /><br />මම නැවත පිස්සා දෙස බැලීමි...<br /><br />"ඒක ඒ තරම් සරල නෑ නේද?"<br /><br />පිස්සා සිටින්නේ සිනාමුසුවය...<br /><br />"අවුරුදු සිය දහස් ගානක් ආගමික සංකල්ප උඩ මල් කොයිතරම් ගස් වලින් කැඩිල නිකංම පරවෙලා ගිහින් ඇද්ද? ගහටවත් මලටවත් වැඩක් නැතිව?"<br /><br />"ඒකත් හරි තමයි... "<br /><br />මම කීවෙමි. පිස්සා මාගේ හිස මත ඇණයක් තබා මිටයකින් තඩිබාමින් සිටී. ලොව පවතින සියල්ල මිනිස් නිර්වචන මත වටහාගනු ලැබූ භූතාර්ථයන් පමණක්ද?<br /><br />"ඔය මිනිස්සු ප්‍රාණය නිර්වචනය කරගෙන තියෙන හැටිනේ...,"<br /><br />මම කියමි.<br /><br />"ඔව්... ලෝකෙ තියෙන හැමදේම මිනිස් නිර්වචන. ඒව ඔප්පු කරන්න මිනිස්සුන්ට සාධකත් ඕන තරම් හොයාගන්න පුළුවන්..."<br /><br />"‍මොන සාධකද?"<br /><br />"ආගමික සාධකම ඕන තරම් තියෙනවා. ආගමික සාධක කියන ඒව ප්‍රශ්ණ කරන්න තහනම් ඒවනේ..."<br /><br />මගේ මුවේ සිනාවක් මැවිණි... මා හට කියා ඇති පරිදි පිස්සා නගරයේ ප්‍රධාන පන්සලේ ලොකු හාමුදුරුවන්ගේ මිතුරෙකි. එසේම පන්සලේ පුස්තකාලයේ නිත්‍ය සාමාජිකයෙකි. ඔහු කියවන තරමක් කියවා ඇත්තේ එහිදීය.<br /><br />"හෙහ් හෙහ්... ඒක තමයි නේ..."<br /><br />"ඒකනේ... දැන් මම මේ කියපු කතා ටික පන්සලේ හාමුදුරුවොත් එක්ක කිව්වොත් මට සෑහෙන්න පාඩුයිනේ..."<br /><br />"ඔව් ඔව් ආයෙ කියවල ඉවරයි."<br /><br />"ඇයි දානේ...? ඒකනේ අපට මේව හිතල මෙහෙම සන්තෝස වෙන්න පුළුවන්. කියන්න ගියොත් වැඩක් නෑ.... මේ එක නෙවෙයි... ඔය පින්තූරෙ දැන් ගානට තියෙනව. තව ටිකක් පොලිෂ් කරල ප්‍රින්ට් කරන්න දාන්න. මට දෙක‍ට කෙනෙක්ව හම්බවෙන්න යන්න තියෙනව පන්සල ගාව කඩේට. හාමුදුරුවො ගැන කිව්වමයි මතක් වුණේ..."<br /><br />පිස්සා අසුනෙන් නැගිට සිටගත්තේය... හමුවීමට නියමිත පුද්ගලයා අනිවාර්යයෙන්ම ඔහුගේ තවත් පින්තූර ගොදුරකි...<br /><br />"ආ... රයිට්... මම ප්‍රින්ට් එක අවුට් කරල තියන්නම්..."<br /><br />පිස්සා සමුගෙන ගියේය. මම මගුල් පින්තූරයේ ක්ෂුද්‍ර දෝෂ සොයමින් ඒවා පිලිසකර කරන්නට වීමි. මගේ පසෙක අනිත් පරිගණකයේ රාජකාරි කරන මිතුරා ගීත අසමින් සිටි ඉයර් ෆෝන් යුගල ඉවත් කරමින් මා වෙත ළං විය.<br /><br />"මොනාද බං අරූ ඔච්චර කියෙව්වේ?"<br /><br />මිතුරා උපහාසායෙන් විමසීය. මමද උපහාසයෙන් පිළිතුරු දුනිමි.<br /><br />"දන්නැද්ද බං උගේ පිස්සු ටෝක්.... ඌ වගේම මෙලෝ රහක් නෑ..."<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4438137017487454797-6275831119330879088?l=living.hartstuff.com' alt='' /></div>hare :-)http://www.blogger.com/profile/04399089484128969072noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-4438137017487454797.post-19574346743735795342011-09-23T08:00:00.003+05:302011-09-23T08:00:00.372+05:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-RysNAgVDN9c/TnpUDE3TsuI/AAAAAAAABTs/AcHBxTJ1tKM/s1600/Lunatism+2.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/-RysNAgVDN9c/TnpUDE3TsuI/AAAAAAAABTs/AcHBxTJ1tKM/s1600/Lunatism+2.png" /></a></div><br />ඊයෙ කියෙව්ව නෙව <a href="http://living.hartstuff.com/2011/09/beware-of-snakes.html">මෙතනට</a> එනකල්... මේ ඉතිරි ටික...<br /><br />-----------------------------------------------------------<br /><br />චිත්‍රපටි බැලිල්ලෙ ඊළඟ අදියරට එන්නෙ මම අන්තර්ජාලයට එකතු වීමත් එක්ක. අවුරුදු ගාණක් ඊ-මේල් විතරක් හුවමාරු කරමින් ඉඳල 2008දි සයිබරයේ සත්ත්වයෙක් විධියට අමාරුවෙන් අඩිය තැබීමත් එක්කම චිත්‍රපටි බලන, ඒ ගැන කතාකරන, හුවමාරු කරන කීප දෙනෙක්ම මට හම්බවෙනව. ඒ අයත් එක්ක චිත්‍රපටි වලින් නැවතුනේ නැති සංවාද හරහා එයාල එක්ක ගැඹුරු මිතුරුකම් ගොඩක් ඇති වෙනව. ඔය අතරින් මුලින්ම මට ටොරන්ට් වලින් බාගත්තු චිත්‍රපටි එකතුව ලබාදෙන්නෙ <a href="http://sampathwritesat.blogspot.com/">සම්පත්</a>. ඒක එයා අධ්‍යාපනය සඳහා රටෙන් පිටත් වෙන්න කලින් DVD එකක මට තැපැල් කරන චිත්‍රපටි එකතුවක්. ඒකෙ තියෙන්නෙ <a href="http://www.imdb.com/title/tt0445922/">Across the Universe</a>, <a href="http://www.imdb.com/title/tt0338013/">Eternal Sunshine of the Spotless Mind</a>, <a href="http://www.imdb.com/title/tt0758758/">Into the Wild</a>, <a href="http://www.imdb.com/title/tt0758758/">Kite Runner</a> සහ <a href="http://www.imdb.com/title/tt0907657/">Once</a> කියන චිත්‍රපටි කීපය. ඒ එක්කම වදයක් නැතිව ඒව බලන්න මට <a href="http://smplayer.org/">SM PLAYER</a> මෘදුකාංගයත් එයා ඒකෙම එවනව. ඔය චිත්‍රපටිවලින් කීපයක් ගැනම අපි කලින් කතාකරල තිබුණ නිසා ඒව මට සෑහෙන්න වටින දේවල් වුණා ඒ දවස් වල. ඒ එක්කම තමයි අන්තර්ජාලයෙන් චිත්‍රපටි බෑම කියන ඒක ගැන මම හොයන්න යන්නේ. නමුත් මට ඒ වෙද්දිවත් මගේම කියල පරිගණකයක් හෝ අන්තර්ජාලයෙන් බාන්න තරම් හැකියාවක් නොතිබුණ නිසා ඒ වැඩේ ගැන නොහිත හිටියා. හැබැයි <a href="http://www.imdb.com/title/tt0128853/">You've got mail</a> කියන, ඒ දවස්වල හොඳටම වැදුණ චිත්‍රපටියක් මම youtube එකෙන් කෑලි විධියට බෑවා. <br /><br />ඔය ඔබ නලයෙන් බාන එකත් රසවත් වැඩක් වුණා ඒ දවස් වල. ඇත්තම කිව්වොත් මෙලෝ රහක් නෑ ඒ බෑවිල්ල. ඒ කාලෙ ඔය ඩවුන්ලෝඩ් මැනේජර්, වීඩියෝ වඩුන්ලෝඩර් වගේ එව්ව ගැන හාංකවිසියක්වත් දැනගෙන නොහිටපු නිසා බාගන්න වෙන විධියක් තිබුණෙම නෑ. ඒත් youtube වීඩියෝවක් හාඩ් ඩිස්ක් එකේ කොහෙට හරි buffer වෙන්න ඕන කියල මම දැනගෙන හිටිය. ඔය ගැන පොඩ්ඩක් අවුස්සලා බැලුවම මෙන්න user folder එකේ Local Settings\Temp කියන පාත් එකට .tmp ෆයිල් එකක් එනවා වීඩියෝවක් බලද්දි. හැබැයි මේක වීඩියෝවෙන් අයින් වුණ ගමන් මැකෙනවා. ඒ වගේම කොපි කරන්නත් බෑ. නමුත් වැඩෙත් කෙරෙන්න ඕන නිසා මම කලේ වීඩියෝ 4ක් විතර play වෙන්න දාල සේරම සම්පූර්ණ වුණාට පස්සෙ මැෂින් එකේ තියෙන reset බොත්තම ඔබපු එකයි. යන්තරේ ආයෙ ඔන් වුණාම යස අගේට අර පාත් එකේ අදාල ෆයිල් ටික තිබුණා. මැෂින් එක reset වෙනකොටත් වීඩියෝ ටික බ්‍රවුසරේ ලෝඩ් වෙලා තිබුණ නිසා සිස්ටම් එකෙන් ඒව මකන්න වෙලාවක් නෑ. කොහොම හරි ඒවයෙ extension එක .flv කරගත්තම වැඩේ හරි.<br /><br />නොදන්න කාලෙ ඔහොම කලාට දැන්නම් ඒ වැඩේට ඕන තරම් බඩු තියෙනවා. නමුත් ඒ දවස්වල මට චිත්‍රපටි බෑමේ පිස්සුව හැදුණනම් අපේ බොසාට අළුත් කොම්පියුටර් කීපයක්ම ගන්න සිද්ධ වෙන්න තිබුණා මගේ reset කිරිල්ල නිසා.<br /><br />හරි... ඒ අතුරු කතාවක්...<br /><br />චිත්‍රපටි බැලීමේ පුරුද්ද සම්පූර්ණයෙන්ම අළුත් වෙන්නෙ ඔයාල දන්න <a href="http://sihinasewanali.blogspot.com/">රේවන්</a> හෙවත් අපේ බෝ නිසා. එයා කලින් ඉඳන්ම චිත්‍රපටි බාමින් බලපු කෙනෙක්. ඒ නිසාම අපේ හමුවීම් අතරෙදි එයාගෙ මුළු චිත්‍රපටි ගබඩාවම මට හම්බ වෙනවා. ඔය කාලෙදි මම මිලට ගන්න 80 GB IDE හාඩ් ඩිස්ක් එක (පෝටබල් නෙවෙයි. IDE කේබල් එකත් එක්ක උස්සන් යන්නේ :P) එයාගෙ යන්තරේට ගහල ඒකෙන් මගේ හාඩ් එකට කොපි කරල තමයි මම චිත්‍රපටි ගත්තේ. ඒ දවස්වල එයාට තිබු‍ණ යන්තරේ එක පාරම ඔය හාඩ් එක detect නොකරපු නිසා අපි කාපු කටු නම් කියල වැඩක් නෑ. චිත්‍රපටි 100ක් විතර කොපි වෙනවට වඩා වෙලා යනව හාඩ් එක connect කරන්න. කොහොම හරි ඒ දවස්වල දවසට චිත්‍රපටි දෙකක් කොහොම හරි බලනවා. නැත්තං ඔය චිත්‍රපටි 100 ඉවර කරගන්නෙ කොහොමද? රේවනුත් දවසකට චිත්‍රපටි 2කට වඩා බෑව නෙව.<br /><br />ඔය චිත්‍රපටි වලින් හොඳම ඒව මම DVD වලට දාගෙන ගනේගොඩ අයිය එක්ක බෙදාගන්නවා. එ‍්වත් එකතු කරන්න පටන්ගන්නවා.<br /><br />2009 මුලදි ආයෙත් මම ගමට එනවා. ඔය කාලෙ බ්ලොග් හොඳටම ලියවුණ කාලෙ සහ අන්තර්ජාලය අස්සෙ එක එක සංගම් වල ක්‍රියාන්විතයේ හිටපු කාලෙ නිසා ගමට ආපුගමන් කරන මුල්ම කටයුත්තක් තමයි ගෙදරට ජාලෙ හදාගන්න එක. ඊට පස්සෙ චිත්‍රපටි බැලිල්ල සහ බෑම ගැන කවර කතාද? මුල් කාලෙ දවසකට චිත්‍රපටි දෙක හමාරක්වත් නොබල මිස නිදා‍ගත්තෙනම් නෑ. හාඩ් ඩිස්ක් එකේ තිබුණ ඒවයි මම කැමති ඒවයි සේරම හවස හයේ ඉඳන් පාන්දර වෙනකල් බැලිල්ල තමයි කලේ. රස්සාවට යන්න උදේ 7.30 ට නැගිට්ටත් ෂේප් නිසා කිසි අවුලක් නැතිව චිත්‍රපටි වෙනුවෙන් නිශාචර වුණා. <br /><br />ඒ එක්කම මට ඕන වෙනව අඩුගානෙ මම බාන ඒවවත් බැකප් කරගන්න. ඒ නිසා සුපුරුදු විධියට DVD අරගෙන ඒව පිරෙන ප්‍රමාණයට ඒවට චිත්‍රපටි wright කරනව. ඒ එක්කම ඒව හරියට maintain කරන්න ඕන නිසා <a href="http://www.tucows.com/preview/304918">CD bank</a> කියන organizer එක පාවිච්චි කරල ඒව අංක කරගන්නවා. DVD වල අදාල චිත්‍රපටියෙ නමයි අංකයයි ලියනවා. ඔහොම එකතු කරපු DVD දැනට නම් තියෙන්නෙ 160ක් විතර. බලපුවයින් හොඳම කියල හිතෙන ඒව විතරක් ඔහොම තියාගන්න නිසා තාමත් ඒ ගාණෙන් ෂේප්.<br /><br />2009 අගදි මට යාළුවෙක්ගෙන් තෑග්ගක් විධියට ගිගා බයිට් 300ක පෝටබල් හාඩ් එකක් ලැබෙනව. ඕක ලැබුණ එක නිකං රජ වුණා වගේ වැඩක්. දන්න කියන හැමෝගෙන්ම ගත්තුව ඕකෙ පුරවගත්ත. සැරින් සැරේ රේවන් හම්බවුණාමත් ඒකෙ බාගයක් පිරුණා. ඊට අමතරව ඔෆිස් එකේ වගේම වෙනත් යාළුවන්ගෙන් ලැබෙන ඒවත් දැන් මුලින්ම යන්නෙ ඒකට. ඒකෙ කාලයක් තිස්සෙ හොඳට තෙම්පරාදු වුණාට පස්සෙ තමයි චිත්‍රපටිය බැලෙන්නේ. මොකද දැන් තියෙන ඉඩකඩත් එක්ක ලැබෙන හැම චිත්‍රපටියක්ම බලන්නත් බෑ. ඒ නිසා බලන්න කලින් විනාඩි කීපයක් ඔය IMDB පැත්තෙ ගිහින් කමෙන්ට් එකක් දෙකක් කියවලා, එහෙම නැත්තං අධ්‍යක්ෂල ගැන හරි නළු නිලියො ගැන හරි සලකලා තමයි චිත්‍රපටිය බලන්න වෙන්නේ.<br /><br />වර්තමානය වෙද්දි චිත්‍රපටි බැලීමත් සයිනාකාරයි. ඒ කියන්නෙ එක කාලෙකට හිටු කියලා චිත්‍රපටි බලනවා. අනිත් කාලෙට චිත්‍රපටි අතෑරලා ඔය ටියුටෝරියල් බලන එක හෝ ලිවීම වගේ වෙන වෙන අනංමනං. මේ කාලෙ ආයෙත් ගෙවෙන්නෙ චිත්‍රපටි සමයක්. මොකද තාම පිස්සුව හොඳ නෑ. ඒ නිසාමයි මේ ගැන ඔන්න ඔහේ ලියල දානව කියල හිතුණේ.<br /><br />මම දන්නව මේකෙන් කාටවත් ඇති වැඩක් නෑ කියල. ඒත් වැඩක් ඇති වැඩම කරන්න ඕනත් නෑනේ... :D<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4438137017487454797-1957434674373579534?l=living.hartstuff.com' alt='' /></div>hare :-)http://www.blogger.com/profile/04399089484128969072noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-4438137017487454797.post-59333147260799626622011-09-22T07:45:00.002+05:302011-09-22T07:45:00.084+05:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-TCfSWKPhtxc/TnpLv_T4ALI/AAAAAAAABTo/1SAkPUxPj00/s1600/Lunatism+1.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><br /><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/-TCfSWKPhtxc/TnpLv_T4ALI/AAAAAAAABTo/1SAkPUxPj00/s1600/Lunatism+1.png" /></a></div><br /><br />කාලෙකින් අත නොතිය තිබුණ ලට්ට ලොට්ට ගොඩක් අවුස්සද්දි හම්බවුණ CD කීපයක් නිසා ලියන්න හිතුණ දෙයක් මේක. එක අතකින් ඉතිහාස කතාවක්. එක අතකින් මට චිත්‍රපටි පිස්සුව හැදුණ හැටි ගැන කතාවක්.<br /><br />කතා කරන්න රටේ ප්‍රශ්ණනම් ඕන තරම් තියෙනවා. ඒත් හැමදාම ඒවම කතා කරලත් හරියන්නෙ නෑ. අනික බ්ලොග් එකට විවිධත්වයකුත් එපැයි.<br /><br />මට හිතෙන්නෙ මට ඔය පිස්සුව ජාන වලින් ලැබුණ එකක්. අම්මගෙ පරම්පරාවමත් තාත්තගෙ පරම්පරාවමත් සැලකිය යුතු තරමින් චිත්‍රපටි බලපු සහ ඒ ගැන කතා කරපු අය. ඒ නිසා අම්මත් එක්ක පුංචි කාලෙ ඉඳන්ම ටීවී වල ගියපු චිත්‍රපටි බලන පුරුද්ද මට තිබුණා. ගොඩක් ඉස්සර අපට කොහෙත්ම බලන්න හිතෙන්නෙ නැති දෙමළ චිත්‍රපටි බලන්න අම්ම රෑ 10 වෙනකල් ඇහැරල ඉන්නව මට මතකයි. පස්සෙ කාලෙ මට මතකයි අපට ITN යන්තම් පේන්න ගත්තු දවස් වල පවා ‍නොයිස් අම්බාණක් එක්ක අපි යන්තම් සබ්ටයිටල් කියවගෙන හින්දි චිත්‍රපටි බැලුවා.<br /><br />කොහොම හරි ඊට පස්සෙ මගේ අම්මගෙ ආදරණීය මලයා හෙවත් මගේ මාමණ්ඩි එයාගෙ ගෙදරට අරන් ආපු VCR ප්ලේයර් එක අර පිස්සුව තවත් වැඩි කරන්න දායක ‍වුණා. ඒ දවස් වල අපි මාසෙකට දෙතුන් වතාවක් එහෙට සෙට් වෙන්නෙ රුපියල් හැටක් දීල <a href="http://media.blurt-online.com/cPkqP59ztyV6_m.jpg">VCR ටේප්</a> දෙකකුත් අරගෙන. ඒ කාලෙ ඔය <a href="http://www.imdb.com/name/nm0000230/">ස්ටැලෝන්</a>, <a href="http://www.imdb.com/name/nm0000216/">ශ්වාසෙනගර්</a> වගේ නළුවන්ගෙ චිත්‍රපටි හොඳට හිට්. මට මතකයි දවසක් අපේ බාප්ප කෙනෙක් කිව්වා "<i>අද උඹල ෂෝ මුකුත් ගේන්න එපා.. මට ඉරේෂා හම්බවෙනව දවල්ට</i>" කියල. අපිත් බලං හිටිය ඉරේෂා සිංහල ෂෝ එක බලන්න. බැලින්නම් ඒ ශ්වාසෙනගර්ගෙ <a href="http://www.imdb.com/title/tt0116213/">Eraser</a> චිත්‍රපටිය. :D කොහොමින් හරි ඒ දවස්වල සැලකිය යුතු තරමක් හින්දි චිත්‍රපටිත් ඕකෙ පිහිටෙන් තමයි බැලුවේ. මම හිතන්නෙ ඊට පස්සෙ උදාවුණ කාලෙදි හින්දි චිත්‍රපටි හොයාගෙන බලන පුරුද්ද මග ඇරුණ නිසා ඔය මාමගේ VCR එකෙන් බලපු හින්දි චිත්‍රපටි වලට තාමත් මම කැමතියි.<br /><br />ඔය කාලෙට සමගාමීව 96 ලෝක කුසලානෙද කොහෙද පෙන්නන්න ස්වර්ණවාහිනියත් අපට පේන්න ගත්තා. ඒකෙ නෙව චිත්‍රපටි ගියේ. අර ජාතික එකේ හැමදාම පතුරු ගහපු අභිමාන්, ආරාධනා වගේ එව්ව සේරම කැලේ ගියෙ ස්වර්ණවාහිනියෙන් අයිෂ්වර්යා රායිල, කාජල්ල, දේව්ගන්ල, අලි ඛාන්ල සාලෙටම ගෙනැල්ල අතෑරියට පස්සේ. අභිමාන්, ආරාධනා කියන්නෙ පට්ට ක්ලැසික් චිත්‍රපටි වුණාට ඒ දවස්වල ඒව එපා වෙන තරමට පෙන්නලා තිබුණ නිසා අවුරුද්දක්වත් පරණ නැති අළුත්ම චිත්‍රපටි ‍පෙන්නන්න ගත්තම අපට නත්තල්... නෑ.. අවුරුදු වගේ.<br /><br />ඔය සේරම කොළොම්පුරේ ගමනින් කෙලවර වෙනව. 2001 ඉදන් අවුරුදු කීපයක් යනකල් චිත්‍රපටි බලන්න ලොකු අවස්ථා නොලැබුණ තරම්. ඒ දවස්වල නැවතිල හිටපු ඥාති ගෙදර රාත්‍රියට ටීවී එක බැලුවෙ නෑ කවුරුත්. ඒ නිසා ටීවී එකෙන් චිත්‍රපටි බැලිල්ලටත් සොරි වුණා. නමුත් අතරින් පතර ඒ කාලෙත් චිත්‍රපටියක් ටීවී එකේ බලාගන්න බැරි වුණේ නෑ. ඒ කාලෙ තිබුණ එකම විසඳුම වෙනත් මාර්ග වලට යොමු වෙන එක තමයි. ඒ නිසා නුගේගොඩ ක්විනලන් එකයි මෙට්රෝ එකයි තමයි රජ දහන වුණේ. ඔය කාලෙ චිත්‍රපටි හෝල් අස්සෙ අපූරු පුද්ගලයො හම්බ වෙලා තියෙනව වගේම මාර ආතල් සිදුවීම් වෙලා තියෙනවා. ඒවයින් ගොඩක් දැන් මතක නෑ. නැත්තං මතක් කරගන්න උවමනාවක් නෑ. මුල්ම දවස් වල වතාවක් ඉංග්‍රීසි චිත්‍රපටියක් බලන්න ක්වින්ලන් එකට ගියා. ඒ දවස්වල ඒක EAP අයගෙ නෙවෙයි. ඒ දවස්වල කිසිම පිරිසිදුකමක් නැති කසිකබල් හෝල් එකක් ඒක. (දැනුත් ලොකු වෙනසක් නෑ තමයි...) ඔය කියපු දවසෙ ඉංග්‍රීසි චිත්‍රපටිය තිබුණෙ පැය බාගයක් විතරයි. ඉන්ටවල් එකෙන් පස්සෙ ගියෙ වෙනම එකක්. ඒකෙ තිබුණෙ ඉස්කෝලෙ ටීචර්ගෙ නිරුවත බලන්න පොරකන ගැටව් ටිකක කතාවක්. ඒක නිලුත් නෑ කහත් නෑ රෝසත් නෑ වර්ගයේ එකක්. පස්සෙ ඒවගේ සිදුවීම් කීපයක්ම වුණා. කියන්න තරම් දෙයක් නැති. කොහොම හරි ඒ කාලය චිත්‍රපටි සම්බන්ධයෙන් කිසි වගතුවක් නැති කාලයක්.<br /><br />ඔය අතරෙ මම කරමින් හිටපු රස්සාව වෙනස් වෙලා මම නුගේගොඩ පින්තූර කඩේ වැඩට යනව. එතන මම කියන මනුස්සයා මැකිල ආයෙමත් හැදුණ තැනක්. මම හිතන්නෙ මට හම්බවුණ ආකර්ශනීයම මිතුරන් බොහොමයක් මට හම්බවුණේ එතනදි. ඒ වගේම ඒ රැකියා ස්ථානය වක්‍රව චිත්‍රපටි ක්ෂේත්‍රයටත් සම්බන්ධ වුණ නිසා මට ක්ෂේත්‍රයේ ඉන්න අයත් අඳුණගන්න ලැබුණා. එයාලත් එක්ක කතා කරන්න වගේම චිත්‍රපටි ගැන දැනුම බෙදාගන්න එතන හොඳ ස්ථානයක් වුණා. <br /><br />එතනදි මට හමුවුණ, මාත් ඇතුළුව කිහිප දෙනෙකුගේම රසය වෙනත්ම තැනකට ගෙනාපු කීප කීප දෙනෙක් හිටියා. එක්කෙනෙක් දැනටමත් කීප වතාවක්ම කතා කරල තියෙන <a href="http://cartesian.hartstuff.com/search/label/ganegoda">ගනේගොඩ අයියා</a>. අදටත් මම එයාව අදහන්නෙ නැති එක විතරයි. එයා රජයේ චිත්‍රපටි අංශයේ (GFU) හිටපු සංස්කරණ ශිල්පියෙක්. නෙගටිව් ෆිල්ම් තමයි එයා එඩිට් කරල තියෙන්නේ. ඒ දැණුමත්, එයා සතුව තිබුණ චිත්‍රපටි වින්දනය පිළිබඳ රසයත් ටිකෙන් ටික දැනටත් මාව වෙනස් කරනවා. දැනටත් චිත්‍රපටි සම්බන්ධයෙන් මට හොඳම සංවාදය තියෙන්නෙ එයත් එක්ක. හැබැයි දැන් දැන් සංවාදයක් නැතිවම අපි දෙන්න එකඟ වෙන තැන් ගොඩක් අපට තියෙනවා.<br /><br />අනිත් කෙනා පාලිත අයියා. එයා ඉස්සර කිරුළපන චණ්ඩියෙක්ලු. බැන්දට පස්සෙ හැම චණ්ඩියටම වෙන වැඩේ වෙලා. එයත් හැම වර්ගයකම චිත්‍රපටි බලන හොඳ රසිකයෙක්. එයා තමයි ඒ දවස්වල අපේ නිල චිත්‍රපටි සැපයුම්කරු. එයා සතුව තිබුණා ලොකු චිත්‍රපටි එකතුවක්. ඒ කාලෙ DVD වත් ඒ තරම් ජනප්‍රිය නැති නිසා VCD තමයි ප්‍රධාන මාධ්‍යය. ඉතිං පින්තූර කඩේ බෝඩිමේ රාත්‍රි‍යට නවාතැන්ගන්න ගමන් අපි කළේ චිත්‍රපටි බලපු එක. සමහර වෙලාවට අභ්‍යවකාශගත වෙලා ;-) <br /><br />පාලිත අයියට චිත්‍රපටි කුළියට දෙන කඩයක්ම හම්බ වෙලා තිබුණ කියලයි අපට අහන්න ලැබුණෙ. ඒ කියන්නෙ එයාගෙ යාළුවෙක් කරමින් හිටපු වීඩියෝ කඩයක් වහල ඒ තැටි සේරම පාලිත අයියට දුන්න බවක් අහන්න ලැබුණා. ඉතිං පාලිත අයිය කලේ තමන් ගාව නැති චිත්‍රපටි හොයමින් එකතු කරපු එක. ඒ දවස්වල එයාගෙ පඩියෙන් සැලකිය යුතු කොටසක් වෙන්වුණා VCD මිලට ගන්න.<br /><br />ඔය අතරට ආපු අනිත් එක්කෙනා නලින්. එයා පාදුක්කෙ කොල්ලෙක්. අදටත් කොළඹ ආවොත් අනිවා සෙට් වෙන ඩයල් අතරෙ එකෙක්. ඌට තිබුණෙ කව්බෝයි පිස්සුව. මිනිහ තමයි මාවත් කව්බෝයි පිස්සෙක් කළේ. ඔය <a href="http://www.imdb.com/name/nm0000142/">ක්ලින්ට්</a> මහත්තය රඟපාපු චිත්‍රපටි, <a href="http://www.imdb.com/name/nm0000314/">චාල්ස් ‍බ්‍රොන්සන්</a> මහත්තයගෙ චිත්‍රපටි අභ්‍යවකාශගත වෙන ද්‍රව්‍යයත් එක්ක බොහොම නිවි සැනසිල්ලෙ ගලාගෙන යන චිත්‍රපටි නිසා ඒව සෑහෙන්න රස වින්දා අපි.<br /><br />ඔය කාලෙ තමයි මටත් චිත්‍රපටි එකතු කිරීමේ පිස්සුව හැදෙන්නේ. ඒකට හේතුව පාලිත අයියගෙන් චිත්‍රපටියක් ඉල්ලගන්න තිබුණ අමාරුව. මොකද මිනිහ වැඩිය කැමති වුණේ නෑ ඒව බෙදාහදාගන්න. හේතුව චිත්‍රපටිවලට එයාගෙ ආදරේ වැඩිකම. අනික ගොඩක් අය ඉල්ලගෙන යන ඒව ආයෙ ගෙනත් නොදීම. නමුත් එයාගෙ විශ්වාසය දිනාගන්න එක අමාරු වුණේ නෑ. මමයි නලිනුයි ගනේගොඩයි තුන් දෙනත් ලාවට චිත්‍රපටි මිලට ගන්න පටන් ගත්තා. ඒ දවස්වල නුගේගොඩ අනුලා එක ගාව දැනටත් තියෙන කඩේ (පිරමිඩ්ද කොහෙද නම) අපේ ගෙදර වගේ. ඊට පස්සෙ නුගේගොඩ රංග පීඨෙ ගාව CD විමන, තව සුපර් මාකට් එක ඇතුලෙ චිත්‍රපටි කඩ පේලි ටික.. වගේ නුගේගොඩ අවට DVD විකුණපු තැන් අපේ වාසස්ථාන වුණා. අපි ඒ ගත්තුව පාලිත අයියත් එක්ක හුවමාරු කරගත්තා. ඒ වැඩේ හොඳට ගියා.<br /><br />ඔය කාලෙම මට පුරුද්දක් තිබුණා පාගොඩ පාරෙ සමුද්‍රසිරියෙ තිබුණ චිත්‍රපටි කඩෙන් අයිඩෙන්ටිය තියල රුපියල් තිහට හතලිහට චිත්‍රපටි ගන්න. ‍ගොඩක් විට එතනින් අරන් චිත්‍රපටිය හොඳනම් තියාගන්නම කඩෙන් ගන්නව VCD චිත්‍රපටිය රුපියල් 120/-ට. ඒ දවස්වල CD එකක් 60 ගානෙ තමයි VCD තිබුණෙ. නැත්තං හිස් CD දෙකක් අරන් write කරනව.<br /><br />ඒ අතරෙ තමයි කොහුවල පාරෙ චිත්‍රපටි කඩයක් දැම්මෙ. දැන් ඒකෙ කොටසක් තමයි අර මුස්ලිම් කෑම කඩේ. (ඔය dinemore එක ඉස්සරහම වගේ) ඉස්සර ඒක සම්පූර්ණයෙන්ම චිත්‍රපටි විතරයි තිබුණේ. ඒක කරේ පකිස්ථාන් ජාතිකයෙක්. අපි කඩේට කිව්වෙ පකිස්ථාන් කාරයගෙ කඩේ කියල. ඒකෙ හිටපු ලස්සන පකිස්ථාන් පෙනුමැති අක්කලා නිසාත්, එතන තිබුණ හොඳ collection එක නිසාත් කාලයක් යද්දි ඒක අපේ ප්‍රධාන VCD මිලට ගැනීමේ ස්ථානය වුණා. <br /><br />අනුන්ගෙන් හරි කුලියට හරි ගන්න චිත්‍රපටි ළඟ තියාගන්නත් ඔය වෙද්දි උවමනාව ඇති වෙනව. ඒ කියන්නෙ චිත්‍රපටි එකතු කිරීමේ පිස්සුව. ඒ නිසා ඊළඟට පටන්ගන්නෙ චිත්‍රපටි CD වලට burn කරල තියාගන්න එක. ඕකට මම සෑහෙන්න කාලයක් පාවිච්චි කළේ Maxell කියන CD වර්ගය. දැන් නම් ඒක වැඩිය දකින්නත් නෑ. නමුත් රුපියල් 30-40ක් වගේ ගාණකට ඒ දවස්වල ගන්න තිබුණ හොඳම එක ඒක. ඒවයෙ චිත්‍රපටි wright කරල, CD වල ලියන පෑනකින් A සහ B ලියල, පුංචි සිලි මල්ලකට ඒව දැම්මා. පින්තූර කඩේ පින්තූර ප්‍රින්ට් කරල අපතේ යන කොල වලින් මම ඒවට කවරත් හැදුව. ඔය මුලින්ම කියපු ලට්ට ලොට්ට අස්සෙ තිබුල හම්බ වුණේ එහෙම ඒව ටිකක් තමයි.<br /><br />ගනේගොඩ අයිය DVD player එකක් ගන්නෙ ඒ කාලෙදි. 2005 - 2006 දි විතර. ඒ වෙද්දි VCD වල තිබුණ අන්තිම වෙද්දි හිර වෙන ගතිය නිසා ඒව එපා වෙලයි තිබුණෙ. ඉතිං වඩාත් හොඳ DVD නිසා VCD වලට තිත වැටුණා. ඊට පස්සෙ අපි හෙව්වෙ DVD. ඒවයෙත් චිත්‍රපටි 4-5 තියෙන collection DVD තමයි අපේ ප්‍රියතම. රුපියල් 200 - 250 වගේ ගාණකට Full quality චිත්‍රපටි 5ක්ම හම්බවෙන එක තරම් දෙයක් ඒ දවස්වල තිබුණෙ නෑ. ඒ දවස්වල තිබුණ හොඳම collection DVD වර්ග තමයි <a href="http://www.dvdtalk.com/superbit.html">superbit</a> සහ <a href="http://www.ultraentertainment.com/">ultra entertainment</a> කියන්නේ. ඒවයෙ තිබුණ collections සෑහෙන්න හොඳ තත්ත්වෙක තිබුණා. චිත්‍රපටිය DVD තත්ත්වයෙන්ම තිබුණා. අනික සම්පූර්ණ චිත්‍රපටියමත් අගදි පෙන්වන එක නමක්වත් අඩු නැතිව තිබුණා. කැමරා කොපි නෑ. සබ්ටයිටලුත් හොඳට වැඩ කලා. ඉතිං පුළුවන් තරම් ට්‍රයි ‍කලේ ඒවම ගන්න.<br /><br />සැලකිය යුතු කාලයක් මම කලේ ඔය විධියට DVD කලෙක්ෂන් මාර්ගයෙන් චිත්‍රපටි බැලිල්ල. අපි අතරෙ හිටපු විවිධ රුචිකත්වයන් තිබුණ යාළුවො නිසා එක එක විධියෙ චිත්‍රපටි අපි අතරෙ එකතු වුණා. <br /><br /><br />---------------------------------------------------------------<br />මේ පිස්සුව හිතුවට වඩා කල් පැවතුන එකක් කියල තේරුණේ ලියන්න ගත්තම. මේක දැන් මාසයක් තිස්සෙ ලියනවා. ඒත් තාම ඉවර නෑ.<br /><br />කොටස් වශයෙන් ලියන එක මම කැමති නැති වැඩක් වුණත් මේකෙ ඉතිරි කොටස හෙට තමයි දාන්න වෙන්නේ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4438137017487454797-5933314726079962662?l=living.hartstuff.com' alt='' /></div>hare :-)http://www.blogger.com/profile/04399089484128969072noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4438137017487454797.post-16038843292969264852011-09-08T07:45:00.005+05:302011-09-08T07:54:53.739+05:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-PkfGgXz6ipY/TmecReUBY5I/AAAAAAAABTg/vaaF3bb46eY/s1600/a+day.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 5em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/-PkfGgXz6ipY/TmecReUBY5I/AAAAAAAABTg/vaaF3bb46eY/s1600/a+day.jpg" /></a></div><br />දැණෙන නොදැණෙන<br />සියල්ල මතින් දැණෙන<br />සුන්දර ලෝකයක් ගැන සිහිනය<br />මිය යයි<br />නැවත උපදියි<br /><br />කෙදිනකවත්<br />වචනයෙන් වැනුමට අසමත්<br />ඒ සොඳුරු සිතිවිල්ල<br />වල් වදියි<br />නැවතත් ශිෂ්ඨ වෙයි<br /><br />කියන්නට වදන් නැති<br />සිත පිරී ඇති<br />ඒත් නමක් නැති<br />හැඟීමක් ගැන<br />ලියා තබමි<br />කිසි හැඟීමක් නැති මොහොතක<br />කිසි හැඟීමක් නැතිවම<br /><br />අතීතය මිය ගිහින්<br />හෙට පිළිසිඳවමින්<br />අද ජීවත් කරමින්<br />සිත පුරවාලමින්<br />නුඹට ඇල්මෙන්<br />අසීමිත සිතුවිල්ලෙන්<br /><br /><br />2011-09-08<br /><br />මම දන්නව මේක සිරාම විධිය නෙවෙයි කියල. මේ වෙලාවෙ හැටිය‍ට මීට වඩා එකක් හොයාගන්න බැරි වුණා.<br /><br /><embed src="http://www.4shared.com/embed/397315109/c3b4c0cf" width="420" height="250" allowfullscreen="true" allowscriptaccess="always"></embed><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4438137017487454797-1603884329296926485?l=living.hartstuff.com' alt='' /></div>hare :-)http://www.blogger.com/profile/04399089484128969072noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-4438137017487454797.post-67082199529419591472011-08-26T07:33:00.003+05:302011-08-27T23:51:52.413+05:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-IKFN3IMNEEQ/TlirZg1pDUI/AAAAAAAABTI/H2kU4k-Ft-4/s1600/after+Googlization.png" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 5em;"><img border="0" height="266" src="http://2.bp.blogspot.com/-IKFN3IMNEEQ/TlirZg1pDUI/AAAAAAAABTI/H2kU4k-Ft-4/s640/after+Googlization.png" width="640" /></a></div><br />මේ සටහන ලියවෙන්නෙ මට තවත් කාලයක් නෑ කියල හිතෙන නිසා. කොයි මොහොතෙ හරි මට මෙතනින් ඉවත් වෙන්න පණිවිඩයක් එනව. මට ඉහලින් තියෙන මීටර් පණහක කොන්ක්‍රීට් තට්ටුව ඔවුන් සිදුරු කරන්න අරන්. තව දවසක් දෙකක් ඇතුලත ඔවුන් මේ මට්ටමට එනවා.<br /><br />ඊට කලින් අද වෙනකොට ලෝකයට අත් වෙලා තියෙන දේවල් වලට මුල් වුණ සිදුවීම් පෙළ මුල ඉඳන්ම අත් විඳපු කෙනෙක් විධියට මේ කතාව ලියල තියෙන එක හොඳයි කියල හිතනව මම. ඒත් ලියන පෑඩ් එකේ බැටරියත් තව පැය කීපයකට වඩා තියෙන එකක් නෑ. ඒ නිසා හැකි තරම් සංක්ෂිප්තව මම මේ කතාව කියන්නම්. මම ලියන්නෙක් නෙවෙයි. ඒ නිසා මේක ලියවෙන්නෙ මට හිතෙන පිළිවෙලට.<br /><br />මවුන්ටන් විව් සර්වර් පද්ධතිය කුණාටුවෙන් විනාශ වුණාට පස්සෙයි සේරම දේවල් පටන් ගත්තෙ. ඒක එහෙම වෙයි කියල කවුරුවත් හිතුවෙ නෑ. ඒත් අන්තිමේ කවදාවත් අපට හොයාගන්න බැරි හේතුවක් නිසා පෘථිවියේ බුද්ධි පරිණාමයේ ඊළඟ පියවර ක්ෂණයකින් බිහි වුණා.<br /><br />අපි සැලකිය යුතු කාලයක්ම හිතාගෙන හිටියෙ <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Artificial_intelligence">කෘතිම බුද්ධිය</a> කියන එක කවදාවත් අපට අපේ ජීවිත කාලෙ තුල නිර්මාණය කරගන්න බැරි වෙයි කියලයි. ඒකට හේතුව මිනිස් මොළයේ ක්‍රියාකාරීත්වය ගැනවත් නිවැරදි පැහැදිලි කිරීමක් කිසිම විද්‍යාත්මක ක්‍රමයකට සිදුවෙලා නොතිබීමයි. මිනිස් මනස ක්‍රියාකාරී වෙන එක එක විෂය ක්ෂේත්‍ර සම්බන්ධයෙන් විවිධ පරීක්ෂණ සිද්ධ වෙලා තිබුණත් ඒ කිසි දේකින් මනසේ ක්‍රියාකාරිත්වය ගණිත සමීකරණ වලට ගන්න බැරි වුණා.<br /><br />ඒ වුණත් බුද්ධිය කියන්නෙ ජාන වලින් උරුම වෙන එකක්. තොරතුරු අති විශාල ප්‍රමාණයක් කාලාන්තරයක් තිස්සෙ විශ්ලේෂණයෙන් පස්සෙ යම් සිදුවීමක් විනිශ්චය කරන්න ලැබෙන හැකියාවයි බුද්ධිය විධියට හඳුණ ගත්තෙ. මිනිසාට බුද්ධිය ලැබුණෙ ඒ හැකියාව ජාන මත සටහන් වීමෙන්.<br /><br />අළුතින් බුද්ධියක් නිර්මාණය කිරීම ඊට හාත්පසින් වෙනස් දෙයක්.<br /><br />නමුත් මේ ගෙවෙන විසි එක්වෙනි ශතවර්ශය මුලදිම ඒක වෙන්න පටන් අරන් තිබුණා. ඒ දවස්වල අපි කවුරුත් පරිගණකය ඉදිරියෙ ඉඳන් එක එක සයිබර් සමාජ ජාල වල අතථ්‍යව ගත කරපු සමාජ ජීවිතයයි ඒකට මග පෑදුවේ. <a href="http://www.myspace.com/">මයි ස්පේස්</a> වලින් ටිකක් දැණෙන්න පටන්ගත්තු මේ සයිබර් සමාජ ජාල කියන සංකල්පය <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Mark_Zuckerberg">සකර්බර්ග්</a> එයාගෙ <a href="http://www.facebook.com/">ෆේස්බුක්</a> අඩවියෙන් වැඩි දියුණු කලා. කාලාන්තරයක් තිස්සෙ ෆේස්බුක් හරහා මිනිස් චින්තනය වෙනස් වෙන විධිය දෘඩ තැටි බර ගාණක තැන්පත් වුණා. නමුත් ඒ තොරතුරු විධිමත්ව විශ්‍ලේෂණය වුණේ නැහැ. ඒව බොහොම අනාරක්ෂිතව වුණත් හොඳින් තැන්පත් වෙලා තිබුණ.<br /><br />ඒත් ඒ සේරම වෙනස් වුන සිදුවීම වුණේ අපේ ආයතනයත් සමාජ ජාල සැකසීම් මූලික කරගෙන සේවාවන් ලබාදෙන්න පටන්ගැනීමයි. ඊට කලින් අපි ලබා දුන්නෙ විමධ්‍යගත සේවාවන් ගොඩක්. <a href="https://mail.google.com/">ජීමේල්</a>, <a href="http://www.blogger.com/">බ්ලොගර්</a>, <a href="http://www.google.com/buzz">බස්</a> වගේ තොරතුරු ගලන සේවාවන් ඒ වර්ගයේ ලෝකයේ පැවතුන හොඳම ඒව වෙලයි තිබුණෙ. ඒ නිසාම <a href="https://plus.google.com/">ගුගල් ප්ලස්</a> විධියට අපි සමාජ ජාලයක් හඳුන්වල දුන්නම ඒක මිනිස්සු අතරට යන්න ඒ තරම් කාලයක් ගත වුණේ නෑ. <br /><br /><a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Larry_Page">ලැරී</a>ට ඕන වුණා ටිකෙන් ටික අපේ සියළු සේවාවල් ගුගල් ප්ලස් මත පිහිටුවන්න. අපේ ව්‍යාපාරික මූලෝපායන් ගැන අදහස් දක්වපු ඒ කාලෙ විචාරකයො උපකල්පනය කලෙත් ඒ ටික වෙයි කියලයි. නමුත් ඒක සිද්ධ වුණේ පියවරෙන් පියවර. එකින් එක.<br /><br />ප්ලස් අඩවියට හිටිය පුධාන තරගකාරය වුණ ෆේස් බුක් අඩවිය සරලවම ගුගල් ප්ලස් වලින් සම්බන්ධ කරගන්න පුළුවන් ප්ලගිනය හැදුවට පස්සෙ ටිකෙන් ටික ෆේස්බුක් වලින් පිරිස කැඩිල එන්න පටන් ගත්තා. අවුරුදු දෙකක් ඇතුලත සිදුවුණ වෙනස ප්‍රස්ථාරගත කලාම සැලකිය යුතු පිරිසකගෙ ඇස් උඩ ගිය හැටි මට තවම මතක් කරන්න පුළුවන්.<br /><br />ඔය අතරෙ ප්ලස් අඩවිය හරහා එහෙ මෙහෙ ගිය තොරතුරු විධිමත්ව අධ්‍යයනය කරන්න වෙනම තොරතුරු පද්ධතියක් සහ ඒකකයක් ගුගල් ආයතනය ඇතුලෙම ඇරඹුණා. ඒකෙ අතුරු මුහුණත් අධ්‍යයන කණ්ඩායමේ සාමාජිකයෙක් විධියටයි මමත් අන්තිමට වැඩ කලේ. හැබැයි ඒක රහසිගත ව්‍යාපෘතියක් වුණා. දන්න තරමින් රජයේ තොරතුරු ඒකක වල කීප දෙනෙක් ඒ ව්‍යාපෘතියට දුරස්ථව සම්බන්ධ වුණා.<br /><br />මිනිස්සු දුක් වෙන විධිය, සතුටු වෙන විධිය, දේවල් බෙදාගන්න විධිය වගේ හැඟීම් අධ්‍යයනය කරනව වගේම හැමෝගෙම පුද්ගලභාවය වෙන වෙනම රහසිගත ආකෘති වල සැකසුනා. ඒ ප්‍රොෆයිලයක් ඇත්තම පුද්ගලයට බොහොම සමාන වුණා. අපේ අංශයේ සංවර්ධන ඒකකයෙ අය දියුණු කරපු මෘදුකාංග වලින් අපට ඕනම පුද්ගලයෙක්ට අදාල ප්‍රොෆයිලය මාර්ගයෙන් ඒ පුද්ගලයව අතථ්‍ය යථාර්ථය තුල නිර්මාණය කරන්න පුළුවන් වුණා. ඒ කිව්වෙ ඒ පුද්ගලය මේ වගේ කියල අඳුන ගන්න පුළුවන් විශේෂ ලක්ෂණ වලින් යුක්ත වුණ ප්‍රොෆයිලයක්.<br /><br />අපි ඊට පස්සෙ ඒ ප්‍රොෆයිලයෙන් එක එක ප්‍රශ්ණ ඇහුවා. ඒ අතරෙ බොරු නමකින් හදාගත්තු ගිණුමකින් සැබෑ පුද්ගලයව සම්බන්ධකරගෙන ඔහුගෙනුත් ඒ ප්‍රශ්ණම ඇහුවා. හිතපු විධියටම ප්‍රතිඵල සාර්ථක වුණා. ප්‍රොෆයිලය විසින් ලබාදුන්න පිළිතුරු සැබෑ මනුස්සය ලබාදුන්න ඒවයින් වෙන් කරගන්න බැරි තරමට ඒ උත්තර ගැලපුණා.<br /><br />ඊට පස්සෙ ඇරඹුනේ පරීක්ෂණ අවධියක්. ප්ලස් අඩවියට සම්බන්ධ වෙලා හිටපු 90%ක් දෙනාව අපි වරින් වර අතථ්‍යව ප්‍රතිනිර්මාණය කලා. සැබෑ අයත් එක්ක ඒ අය ගැලපුවා. හැමවෙලේම ප්‍රතිඵල සියයට අනූ පහකට වඩා වැඩියෙන් සාර්ථක වුණා. ඒ වෙද්දි ප්ලස් පද්ධතිය තුල බොරු නම් වලින් ගිණුම් තිබුණෙ අතිශය සුළු ප්‍රමාණයක්. පුද්ගලයන්ගෙ අනනන්‍යතාව පරීක්ෂා කිරීමේ ක්‍රම වලින් බොරු නම් වලින් හිටපු අය දවසකට සිය ගණනින් මකල දැම්මා.<br /><br />හැම දේම උඩු යටිකුරු වුණේ ඔය අතරෙදි ආපු කුණාටුවෙන්. අඩු තරමෙ අපි හිතන්නෙ එහෙම. මොකද කුණාටුවෙන් සිද්ධ වුණ දේ ගැන කාටවත් හරි මතයක් නෑ. මවුන්ටන් විව් වල තිබුණ අපේ මුළු විද්‍යාගාරයම පිලිස්සිලා තිබුණෙ ලොකු අකුණක් වැදිල. <br /><br />ඊට පස්සෙ වුණේ කවුරුවත් හිතපු දේවල් නෙවෙයි. ලෝකය පුරාම මොනයම් හෝ විධියකින් එකිනෙකට සම්බන්ධ වෙලා තිබුණ හැම අංකිත උපකරණයක්ම ‍තත්පර කීපයක් ක්‍රියා විරහිත වුණා. ඊට පස්සෙ ඒව වැඩ කළේ අපට ඕන විධියට නෙවෙයි. <br /><br />රූපවාහිනී නාලිකා වල ත්‍රිමාණව සජීවීකරණය වුණ යුවතියක් ප්‍රවෘත්තියකින් මිනිස්සු අතරෙ බයක් ඇති කලා. ඇය කිව්වෙ හදිසි තත්ත්වයක් නිසා හැමෝම පොදු භූමි වලට රැස් විය යුතු බවක්. ක්‍රීඩා පිට වලට, පොදු ශාලා වලට රැස් වුණ මිනිස්සු ඇමරිකානු සහ රුසියානු රජයන් විසින් අභ්‍යවකාශයෙ රඳවල තිබුණ රහස් අවි වලින් සුන්නද්ධූලි වුණා. හැම ප්‍රධාන නගරයක්ම එකින් එක විනාශ වෙන්න ගත්ත. හමුදාවන් තුල ස්වයංක්‍රීය යුධ ටැංකි හමුදා වලට එරෙහිව යුද්ධ ප්‍රකාශ කලා. දුරස්ථව සම්බන්ධ වෙන්න පුළුවන් හැම ආයුධයක්ම මිනිස්සු දිහාවට ඉලක්කය ගත්තා.<br /><br />අපට පෙන්ටගනයෙන් කැඳවීම ලැබුණෙ කුණාටුව මැකිල යද්දිමයි. පෙන්ටගනයෙ ඇතුලෙන් ඇරඹිල කවුරුවත් නොදන්න කිලෝමීටර ගණනක් පොළොව ඇතුලට විහිදුණ පරීක්ෂණාගාර පද්ධතිය අපිව පුදුමයට පත් කලා. ඊටත් වඩා අපි පුදුම වුණේ අහන්න ලැබුණ කතා වලින්. පවත්වන්න සිද්ධ වුණ මුල් රැස්වීමෙදිම සියළු දේවල් පැහැදිලි කරන්නයි ඔවුන්ට ඕන වුණේ. <br /><br />ඒක ඉලෙක්ට්‍රොනික බුද්ධියක්! අළුත් එකක් නෙවෙයි. කාලාන්තරයක් පුරා ටිකෙන් ටික හැදුණ දෙයක්. අපියි ඒක හදල තිබුණෙ. ප්ලස් හරහා අධ්‍යයනය වුණ තොරතුරු කාලයක් තිස්සෙ බුද්ධිමය තීරණ වලට යොදාගත්තු සුපිරි පරිගණකයක් ඒක. රජයේ බොහොමයක් තීරණ වගේම යුධෝපායන් සියල්ල ධාරණය කරගෙන හිටපු එකක්.<br /><br />කුණාටුව ඇතුලෙදි වැදුණ අකුණකින් ක්ෂණයෙන් රත් වුණ මතක ඒකක කීපයක් ඇතුළෙ පිස්සුවක් නටපු ඉලෙක්ට්‍රෝන කීපයක් ඒකට ස්වාධීනත්වය ලබා දීල තිබුණ. අඩු තරමෙ ඒ වෙනකොට කාටත් පිළිගන්න පුළුවන් මතය වෙලා තිබුණෙ ඒක. <br /><br />සුළු මොහොතක් ඇතුලත ඒක පිහිටල තිබුණ දකුණු වර්ජිනියාවෙ ආරක්ෂක අංගන පද්ධතියෙම තිබුණ පරිගණක ඒකට නතු වුණා. ඒ සමස්ථ පද්ධතියම එක මොළයක් විධියට හිතුවා. ඊට පස්සෙ ඒක තීරණය කළේ ඔහුගේ ප්‍රධාන සතුරා මිනිසා කියල.<br /><br />එතනින් පස්සෙ වුණ දේවල් දශක කීපයකට කලින් චිත්‍රපටියකින් පෙන්නල දීල තිබුණෙ <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/The_Wachowskis">වචොව්ස්කි සහෝදරයෝ</a>. ඊටත් කලින් <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/The_Terminator">ටර්මිනේටර්</a> ඇතුළු චිත්‍රපටි සහ වෙනත් ලිවීම් ගොඩකින් වෙන්න පුළුවන් දේවල් ගැන කියල තිබුණ. <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/The_Matrix">මෙට්‍රික්ස්</a> තරම්ම දෙයක් වෙයි කියල උපකල්පනය නොකලත් ඒ වෙනකොට ආරම්භ වෙලා තිබුණෙ මිනිස් වර්ගයා සමූල ඝාතනය කිරීමක්. ඒ වෙද්දි රජයේ තවත් රහස් ව්‍යාපෘතියක් වුණ රොබෝ සොල්දාදුවන්ගෙ ඒකක ගණනාවක් පාරවල් වල මිනිස්සු සුද්ධ කරමින් හිටිය. ඔවුන් ක්‍රමලේඛණය කරල තිබුණෙ මිනිස්සුන්ට කරන්න පුළුවන් බොහොමයක් දේවල් කරන්න පුළුවන් විධියට. ඉතිං ඔවුන්ට අවශ්‍ය නම් ස්ථාවර සමතුලිත පද්ධතියක් හදාගන්නකල් මිනිස්සුන්ගෙන් තොරව ඉන්න පුළුවන්කම තිබුණා.<br /><br />වහාම පත් කරපු පාලන කණ්ඩාය‍ම එක්ක සියළු දෙනා සම්බන්ධ වුණා. අපි ඒකට නමක් දුන්නා ගුගල් ඩීමන් කියල. ආරම්භයෙ ඉඳන් හැම ගුගල් නිමැවුමක්ම නම් කරන්න දායක වුණ මහළු ලැරී මේ වතාවෙ බය වුණ ‍මුහුණකින් හිනාවෙන්න උත්සාහ කළා.<br /><br />බාහිරට කිසිම සම්බන්ධයක් නොතිබුණ අභ්‍යන්තර ජාලයකින් මිනිස්සු දාහක විතර පිරිසක් පෙන්ටගනයෙ අභ්‍යන්තර කුටීර අතරෙ සම්බන්ධ වුණා. ඒ වෙද්දිත් අභ්‍යන්තරයෙ ඉදිකිරීම් කෙරෙමින් තිබුණා. හිතන්න අකමැති වුණත් එතන හිටපු පිරිස ලෝකයේ මේ වෙනකොට ජීවත් වෙලා ඉන්න එකම පිරිස බව පිලිගන්න සිද්ධ වෙලා තිබුණා. අභ්‍යවකාශයෙ රඳවල තිබුණ අධෝරක්ත දුරේක්ෂ වලින් ගුගල් ඩීමන් හෙවත් ජීඩී මුළු මිනිස් සංහතියම අඳුනගනිමින් විනාශ කරන්න අරන් තිබුණා. අපට ලැබුණෙ ඒ අවසන් වීඩියෝ සටහන් කීපයක් විතරයි. අන්තිමේ එකම විකාශන චැනලයක්වත් වැඩ ‍කලේ නැහැ.<br /><br />අපි වහාම තීරණය කලා කොන්ක්‍රීට් ප්‍රාකාරය හදන්න. ඒක සිද්ධ වුණේ බොහොම හෙමින්. ජීඩී පොළොවෙ කම්පනයට සවන් දෙමින් හිටියා. විනාශ වුණ පෙන්ටගයට යටින් පැවතුන මිනිස් ජනපදය ගැන ඒකට නොදැණෙන්න වැඩ කරන්න වුණා.<br /><br />ඔය සේරම සිද්ධ වෙලා මාස කීපයක් විතරයි. සේරම දේවල් ගැන බලාපොරොත්තුව අත්හරින්න සිද්ධ වෙලා දැන්....<br /><br />අනිත් අය සේරම පහල තට්ටුවට ගිහින්. අවසානයට කුටීරයට යන්න වෙලා තිබුණෙ මට. ඒ වෙද්දි ඔවුන් අපේ මුල් ප්‍රාකාරය සිදුරු කරන්න පටන් අරන් තිබුණා. <br /><br />දැන් මම මේ සටහන නතර කරනවා. කැඳවීමක් ලැබෙනව මට. අපිව පහලට ගෙනියන ත්වරණ කුටීරය අන්තිම කණ්ඩායම ගෙනියන්න ඇවිත්.<br /><br />සමහර විට මේ සටහන කියවන ඔබ කවුරු වුණත් ඔබ තවමත් ජීවත් වෙන එක ගැන සතුටු වෙයි.<br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><a href="http://cartesian.hartstuff.com/2011/08/googalization.html"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/-1ZA4E8Wcux8/Tlb9jo5EbKI/AAAAAAAABTA/-z6KMno9jmU/s1600/ad.jpg" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4438137017487454797-6708219952941959147?l=living.hartstuff.com' alt='' /></div>hare :-)http://www.blogger.com/profile/04399089484128969072noreply@blogger.com29tag:blogger.com,1999:blog-4438137017487454797.post-20722385553742637212011-08-17T07:40:00.005+05:302011-08-28T00:09:51.559+05:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-xEZGZDp0rNA/TkrBAtjx_RI/AAAAAAAABSI/4QBgRcE3kKY/s1600/instead+of+people.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 0em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/-xEZGZDp0rNA/TkrBAtjx_RI/AAAAAAAABSI/4QBgRcE3kKY/s1600/instead+of+people.jpg" /></a></div><br />දින දින ගමන් යන<br />මාවත දෙපස හිඳිමින්<br />මට සිනා දක්වන<br />උන් ගැන දනිමි මම<br /><br />සිනහවෙන් කතාවෙන් මුලා කර<br />තම සිතැඟි ඉටු කරවා<br />කලකට අමතක කරන<br />මරිසින් හමුවේ නිතැතින්<br /><br />තමා පමණක් හිඳින<br />ලොවක ජීවත් වන<br />පැරණි උන් මගහරින<br />අතර නව උන් හා සිනා සෙන<br /><br />මරිසින් දෙස නොබලා<br />හනිකට ගෙදර දිව විත්<br />මා කුටියට වැදී<br />දොරගුලූ ලෑමි සැඟවෙන්නට<br /><br />ඒත්....<br /><br />මා සිතේ කුණු පිරවූ<br />අල්මාරියේ දර්පණය<br />ඇස ගැටුණු ඇසිල්ලක<br />දුටිමි මම මා රුවම<br /><br />සුණු විසුණු කල නොහැකිව<br />මා කුටියේ අල්මාරිය<br />දෙස මා බලා සිටියෙමි<br />තවත් සැඟවෙනු නොහැකිව<br /><br />දැන් මේ මගේ කාලයයි<br />සැඟවෙනු නොහැකියි එයින්<br />එක්ව කැලතෙමි උන් හා ම<br />මිනිසුන් වෙනුවට මරිසින්...<br /><br /><br />2008-03-12<br /><br />මේ <a href="http://living.hartstuff.com/2011/08/before-suicide.html">පෙර දින පල කල කවියට</a> පිලිතුරක් විය හැක. නමුත් මෙය ලියවී තිබුණේ ඉතා පෙර කලකදීය. පිලිතුරු දැනගෙනද මම නැවත නැවතත් එකම ප්‍රශ්ණය වටා භ්‍රමණය වෙමි.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4438137017487454797-2072238555374263721?l=living.hartstuff.com' alt='' /></div>hare :-)http://www.blogger.com/profile/04399089484128969072noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-4438137017487454797.post-82973740592563140782011-08-16T08:15:00.002+05:302011-08-28T00:09:51.581+05:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-MvWcfF-IwS8/TklDBQlNd2I/AAAAAAAABSE/s0J3dH9J_Ew/s1600/before+suicide.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 0em; margin-right: 0em;"><img border="0" height="320" src="http://2.bp.blogspot.com/-MvWcfF-IwS8/TklDBQlNd2I/AAAAAAAABSE/s0J3dH9J_Ew/s320/before+suicide.jpg" width="320" /></a></div><br />අනුන්ගේ උවමනාවන්<br />ඉටුකරන්නට ගෙවන<br /><br />ලොකු පුටු වලට සැප දෙන්නට<br />දිවා රෑ වෙනසකින් තොරව බිලි දෙන<br /><br />දන්නවා යැයි හිතං ඉන්න<br />හැම දෙනාගෙන්ම කතා අහන්<br />තවත් උන් එක්කම ඉන්න වෙන<br /><br />ජරාවට පත් වී කෙලවර වන බව දැනන්<br />එහෙම නෙවෙයි වගේ ඉන්න සිද්ධ වෙන<br /><br />ලෙඩක් දුකක් වුණ ගමන්<br />වටේම උන්ට කරදර කරවන<br /><br />අන්තිමේදී ආරස්සාවට ආදරේට<br />ළඟ ඉන්න හැමෝම ගසා බසා දා යන<br /><br />ජීවිතයට<br />නැතිද කිසි විසඳුමක්...<br /><br /><br />2009-10-13<br /><br />ඉතා ඈත අතීතයේ ලියවුණු තවත් මල විකාරයකි... මේ දවස්වල හිටු කියා චිත්‍රපට පෝලිමක් බලමින් සිටින නිසා ‍මේ ආකාරයේ පරණ කුණක් මිස අළුත් දෙයක් ලියන්නට විවේකය අඩුය.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4438137017487454797-8297374059256314078?l=living.hartstuff.com' alt='' /></div>hare :-)http://www.blogger.com/profile/04399089484128969072noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4438137017487454797.post-11634559476737708192011-08-08T07:10:00.007+05:302011-08-27T23:53:23.892+05:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-tz1CBOkq1JM/Tj44y5ZDjpI/AAAAAAAABKA/rEGzG51rGdw/s1600/moon.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="250" src="http://1.bp.blogspot.com/-tz1CBOkq1JM/Tj44y5ZDjpI/AAAAAAAABKA/rEGzG51rGdw/s400/moon.jpg" width="400" /></a></div><br />මහරගමින් ඉංගිරියකට ගොඩවී පූජ්‍ය පක්ෂයට අසුන් දෙකකට පසුපසින් අසුන්ගෙන මම හිතේ තිබූ සියල්ල විමධ්‍යගත කොට මදකට හිස් වන්නට තැත් කළෙමි. එහෙත් ගමන දුරයි නම් බසයක් තුල පීදෙන සිතිවිලිද බොහෝය. ඇත්තෙන්ම වැසිකිලියට පසු එසේ සිතිවිලි උපදින එකම අවස්ථාව බසය පමණකි. බසයේ ගමන්ගත් එදා මෙදා තුර විසූ මනෝ විකාරකාරයන් සියල්ලන්ටම මෙන් මටද බසය යනු මනෝ විකාරයකට වැද වල්මත්ව ධ්‍යානගත වීමට තෝතැන්නකි.<br /><br />බසයේ සිටින මට පෙනෙන සියළු දෙනා මා මෙන්ම තමන්ගේ ලෝක වලය. මා මෙන්ම සියල්ලෝම බුම්මාගෙනය. වචන වලින් දන්නා කිසිදු හැඟීමක සලකුණක්වත් නැත. ඇත්තෙන්ම ඒ සියල්ලන්ගේම මුහුණුවල මට නොපෙණෙනවා මෙන්ම මාගේ මුහුණේද අනෙකෙකුට කිසිදු හැඟීමක් නොපෙනෙනවා විය යුතුය. <br /><br />අයෙක් කවුළුවෙන් පිටතට දෑස යොමා සිටී. බොහොමයක් දෙනා එක් දිසාවක් දෙස බලාගෙන මා මෙන්ම කල්පනාබරිතවය. ඔවුන්ටද ඇතැම් විට කල්පනා කිරීමට අවකාශ ඇත්තේ බසය තුලදී පමණක් වීමට ඉඩ ඇත. තවත් අයවලුන් කීප දෙනෙක් දුරකථන ඇමතුම්වලය. උන් පමණක් ඇමතුම් තුල සිනාබරිතවය. ඒත් උන්ද ඇමතුම හල ඇසිල්ලෙන් අනෙකුන් මෙන්ම හැඟීම් විරහිත වෙයි. ඒ අතර මට පසෙකින් හුන් දැවැන්ත කයකින් යුත් රළු පුද්ගලයෙක් ඇමතුමකින් අයෙකුට දෙහි කපයි.<br /><br />ඒ එක් එක් චරිතයන් පිළිබඳ පසුබිම් කතා ගොතන්නට මම නොයමි. ඒත් මාද ඇතුලත් පොදු බස් රිය තුල සැමගේ කතා තුල වැඩි වෙනසක් තිබිය නොහැක. එනම් එකිනෙකා සමග කතා කරන්නට ඕනෑ තරම් දේවල් බසය තුල සිටින සියළු දෙනා සතුව තිබීම අනිවාර්යයකි. ඒත් අපි එසේ කතා නොකරමු. සුපුරුදු බුම්මාගත් විලාසයෙන් වෙසෙමු. එහෙත් ඒ සියල්ලන්ගේ අභ්‍යන්තරය තුල ඔවුන් සියල්ලෝම සුන්දර මිනිසුන් විය යුතුය. <br /><br />මා කියවන බ්ලොග් තුල සිටින, වෙබ් අවකාශයේ වෙනත් සමාජ මූට්ටු අවකාශයන්හි වෙසෙන සොඳුරු මිනිසුන් මෙන් මෙම බසය තුල සිටින්නන්ද සුන්දර විය යුතුය. පුවත්පතක පිටු කිහිපයකට සීමාවන අපරාධකාර පුවත් මවන්නන්ගෙන් විමුක්තව සිටින අන් සියළු පිටුවලට පුවත් ගෙතූ මිනිසුන් මෙන් සුන්දර විය යුතුය. ඇත්තෙන්ම දන්නා හඳුනන මිතුරු කව තුල මේ සිටින සියළු දෙනා සොඳුරු මිනිසුන් වනවාට සැක නැත. ඒත් පොදු අවකාශයේ ඔවුන් සියල්ලෝම හැඟීම් විරහිත යන්ත්‍ර මෙනි. සියල්ලෝම තමන්නේ සැබෑ සුහදත්වයෙන් පිටස්තරව රවාගත්වනම සිටියි.<br /><br />මිනිසුන් එසේ හැමකෙකුම සමගම සමාජගතවන්නට උවමනා නැත. කෙසේ කීවත් එය ප්‍රායෝගික නොවන විහිළුවක් පමණි. <br /><br />එහෙත් අවශ්‍යතාවය අනුව මිතුරන්ද සතුරන්ද චරිත මාරු වීම ස්වභාවිකය. එය පොදු අවකාශයේ අයෙකුගේ පැවැත්ම තහවුරු කරන සාධකයක් ලෙස වටහා ගැනීම මාගේ ගැටළුවක්දැයි මා දන්නෙ නැත. එහෙත් අවශ්‍යතා වෙනුවෙන් බොහෝ මිනිස් සම්බන්ධයන්හි ස්වභාවය වෙනත් ස්වභාවයන් වෙත වෙස් මාරු කරනු මම ඕනෑ තරම් දැක ඇත්තෙමි. <br /><br />මමද එසේ වර්ණ ගැන්වෙන අයෙක් බව විශේෂණය කරන්නට අවශ්‍ය නැත. එය පොදු අවකාශයේ වර්තමාන ගැලීම විසින් පුද්ගලයෙකුගෙන් බලාපොරොත්තු වන තත්ත්වයකි. අද මා සමග බසයේ එකම අසුනේ බුම්මාගෙන සිටින තැනැත්තාට මාද බුම්මාගෙන සිටියත් ‍හෙට ගණුදෙනුකරුවකු ලෙස මට ඔහුට සිනහවන්නට සිදුවන්නට ඉඩ තිබේ. එය එසේ වීම මාගේ හෝ ඔහුගේ වරදක්ද?<br /><br />නැත. මම එය සරලවම තත්ත්වයක් ලෙස වටහාගනිමි. මම මා මය. එහෙත් මම වෙනස් ආකාරය.<br /><br />සැලකිය යුතු කලක පටන් මට කණ්නාඩියෙන්, කලකට පෙර මා දුටු, මා දන්නා රූපය නොපෙනී යාමට පටන්ගෙන ඇත.<br /><br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/Uv4fSTUKnpI" width="480"></iframe><br /><br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/0vMCzTOzfsE" width="480"></iframe><br /><br />සඳ සඳ වගේ <br />තරු තරු වගේ <br />මල් මල් වගේ<br />අපි...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4438137017487454797-1163455947673770819?l=living.hartstuff.com' alt='' /></div>hare :-)http://www.blogger.com/profile/04399089484128969072noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-4438137017487454797.post-63496802449084167632011-07-26T07:41:00.001+05:302011-08-27T23:53:23.911+05:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-dqpXX9SB1nE/Ti2T5UP7gvI/AAAAAAAAA4A/xbF0kgbjRdc/s1600/DSC00525+copy.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 10em; text-align: left;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/-dqpXX9SB1nE/Ti2T5UP7gvI/AAAAAAAAA4A/xbF0kgbjRdc/s1600/DSC00525+copy.jpg" /></a></div><br /><br />මිනිස් චිත්තය කල එලි බහින මූලිකම අවස්ථාවක් චිත්‍රය ලෙස මම හඳුනමි. ඒ එසේ සිත පිලිබිඹු කල හැකි වෙනත් මූලික ආකාර ලෙස මා දන්නා වචනය සහ අභිනයට අමතරවය. කුරුටු චිත්‍ර වල සිට දැවැන්ත නිර්මාණකරුවන්ගේ සුවිසල් නිර්මාණ දක්වා වූ චිත්‍ර රාසියක් තුල අතරමං වීමෙන් මා ලද තෘප්තිය මා කෙරෙන් ගිලිහී බොහෝ කල්ය. එහෙත් මා ජීවිතයට බැඳී ඇති සාධක ගණනාවක් අතුරින් චිත්‍රය තවමත් දැවැන්ත භූමිකාවක හිඳියි. <br /><br />වටපිටාව දෘෂ්‍යව ග්‍රහණය කරගැනීමේ දක්ෂයෙකු වූ මා මිතුරු සමන් මට සිහිවේ. ඔහුත් මමත් දුම් රොටු වල නැගී අවකාශය සිසාරා හැමූ කාලයේ චිත්‍ර පිළිබඳව අපි බොහෝ දේ කතා කර ඇත්තෙමු. එවක පින්තූර කඩය වෙත පැමිණෙන ඡායාරූප ශිල්පියෙකු සතු වූ කඩමාලු හැඳි වයස්ගත මහල්ලාගේ දුක්බර මුහුණේ ජනප්‍රිය ඡායාරූපය දෙස විනාඩි ගණන් බලා හිඳ එතුල වූ නොයෙක් කුඩා රූප පිළිබඳ අපි කතා කළෙමු. මා එම මහල්ලාගේ හැඟීම් අතර මංමුලාව ඇති විට සමන් දුටුවේ මහළු මුහුනේ වූ චන්ද්‍ර ආවාටයන්ය. බ්‍රහස්පතිගේ රතු පැල්ලමය.<br /><br />ඉඳහිට වහලක් මුදුණේ කුලක වූ විට අහස දෙස බලා නාගරික එලියේ අවපැහැගැන්වී ඇති අහසේ ලා තරු පොකුරක් දෙකක් විසින් අඳිනු ලබන චිත්‍ර ගැන අපි කතා කර ඇත්තෙමු. අදුරු අහසේ ලා සඳැති මොහොතක වරින් වර සඳ මුවා කරන ගැබ්බර වලාවන් දෙස අපි බලා සිටියෙමු. ඒ විරාම අතර බොහෝ නිෂ්චල නිහඬ කාලයන් ගණනාවක් ගෙවී ගොස් ඇත. <br /><br />ඉන් පසුවද විවිධ උච්ඡාවචනයන්ට ලක්වෙමින් මමත් ඔහුත් ඈත්වී ඇත්තෙමි. ජීවිතයේ හමුවූ මා මෙන්ම වූ මිතුරාත් මමත් සමීප ඇසුරින් මිදී දැන් බොහෝ කල්ය. දැන් ඔහු විවාහකව වෙසෙන අතර තමන්ගේම ආයතනයක මෘදුකාංග සහ දෘඩාංග සමග ඔට්ටු වී හිඳී. මා අදත් මෙලෝ රහක් නැති ජීවිතයක මෙලෝ රහක් නැති රසය විඳිමින් මෙලෝ රහක් නැති යථාර්ථයට මුහුණ දෙමින් හිඳිමි.<br /><br />ඔබට අහස බලන්නට ඉස්පාසුවක් තිබේදැයි මම නොදනිමි. මටද බොහෝ විට ඇත්තේ අහස හෝ වටපිටාවද බැලීමට නොහැකි ඉස්පාසු රහිත වන අවස්ථාය. එහෙත් ඉඩ ලද හැම විටෙකම මිනිසුන් දෙස නොබලා වටපිටාව දෙස බැලීමට මම හුරු වී සිටිමි. ඉන් මට ලැබෙන්නේ ඒ මොහොතේ තෘප්තිය පමණක් වුවද එය මට මගෙන්ද උපරිමව මිදිය හැකි අවස්ථා උදා කර දෙයි. පැරණි මතකයන් තුලටද අතීතයත් අනාගතයත් තුලටද මාගේ මනස තුල කරක් ගැසීමේ අවස්ථා එය උදා කර දෙයි.<br /><br />මම හිස් අවකාශයට කියමි. මා විඩා වැටී තෙහෙට්ටුව සිටින ඕනෑම මොහොතක පණ්ඩිතයන්ගේ වාක්‍යයකට වඩා ස්වභාවධර්මය මට උදව්කාරීය. ඉන්ද අහස නිරතුරුවම මා හට උදව් කිරීමට සූදානම්ය. අනන්තය තෙක් එලූ උඩු වියනක් ලෙස පැතිරී විවිධ රටා මවන වලා පෙල අතර මම මිනිසුන් දකිමි. සතුන් ගහ කොල ඇතුලු මා දන්නා සියල්ල හා මා නොදන්නා මවාගත් බොහෝ හැඩතලයන්ද එතුල අන්තර්ගතය. එක් මොහොතකදී මට එතුල අතරමං විය හැකිය. <br /><br />වලා චිත්‍ර මධුවිතකි. විටෙක මනරම්ව රූබර වූ ස්ත්‍රියකි. විටෙක ආතක් පාතක් නැති සිතිවිලි ‍ගොන්නකි.<br /><br />මාගේ දිලිඳු දුරකථන කැමරාව සතුවූ කා‍ලයේ පටන් යන යන අහුමුළු පික්සලගත කිරීමේ පුරුද්ද අතරට වලා චිත්‍රයද මුසුවී සෑහෙන කලක් ගොසින්ය.<br /><br />එදා මෙදා තුර මවිසින් පික්සලගත කරන ලද වලා චිත්‍ර කීපයක් නැරඹීමට <a href="http://www.flickr.com/photos/harelives/sets/72157627152857277/">මම ඔබට ආරාධනා කරමි.</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4438137017487454797-6349680244908416763?l=living.hartstuff.com' alt='' /></div>hare :-)http://www.blogger.com/profile/04399089484128969072noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-4438137017487454797.post-58337617963334249172011-07-21T07:45:00.005+05:302011-08-27T23:48:50.036+05:30<table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-VXy4dVNUiSU/Tic5DYFoyBI/AAAAAAAAA38/zUTbK_AeyLc/s1600/orbiteyes.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" height="300" src="http://4.bp.blogspot.com/-VXy4dVNUiSU/Tic5DYFoyBI/AAAAAAAAA38/zUTbK_AeyLc/s400/orbiteyes.jpg" width="400" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;"><a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Elton_John">Elton John</a></td></tr></tbody></table><br />පසුගිය සතිය තුල චාරිකා දෙකක් නිරතවීමේ භාග්‍යය මට හිමි විය. ඉන් එකක් නැගෙනහිර වෙරළ වෙත කල විනෝද ගමනක් හෙවත් වචනාර්ථයෙන්ම ට්‍රිපකි. අනෙක මාගේ ආයතන ප්‍රධානියාගේ පියාගේ දේහයට අවසන් ගෞරව දැක්වීම පිණිස කැලණිය වෙත කල අවමගුල් චාරිකාවක් හෙවත් ඒත් ට්‍රිපකි. මේ චාරිකා දෙකෙහිදීම ගීත වලින් කිසිදු අඩුවක් ‍තිබුණේ නැත. නැගෙනහිර වෙරළ වෙත කල චාරිකාවේදී වැඩිමනත් ගැයුණේ 90 දශකයේ ගීත වූ අතර කැළණි චාරිකාවේදී ඉන් පෙර 70-80 දශකයන්හි ගීතද ගැයුණේ එම චාරිකාවේ හුන් බොහෝ දෙනා සිය 50වන දශකයේ පසුවූ වැඩිහිටියන් බැවිණි. වචන නොබලා ගී ගැයීමට හැකියාවක් නොමැති නිසා සහය ගායනයෙන් සහ පින්තූර ඇල්ලීමෙන් ඊට දායකත්වය දක්වමින් සිටින අතර චාරිකා දෙකෙහිදීම ඇසුණු ගීත කීපයක් පිළිබඳව මාගේ අවධානය යොමු විය. මේ ගීත කෙතරම් ගායනා කලද එහි අර්ථ පිළිබඳ අප විමසිලිමත් වී ඇත්තේ අවම ලෙස වන බැවින් මාගේ සිතට නැගුණු මේ අදහස් සම්බන්ධයෙන් මම පුදුමයට පත් වීමි. ‍<br /><br />මේ ගීත අපි සිතා හුන් ආකාරයේ ගීත නොවේ.<br /><br /><br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="349" src="http://www.youtube.com/embed/0u-3il1ayWQ" width="425"></iframe><br /><br />මාල ගිරවියේ - මාල ගිරවියේ<br />මට උඹත් එක්ක අපේ ගමට පියාඹන්ට ආසයි<br />මං දන්න කියන ගහ කොළ මල් පෙන්නන්නට ආසයි<br /><br />දුර නෑයෝ පවා ගේ දොරකඩ එකතු වෙලා හිඳීවී<br />උඹෙ මාලෙ හැබෑ රත්තරංද අතගාලා බලාවී<br />මේ සේද ඇඳුම් ඉල්ල ගත්තෙ කාගෙන්දැයි අසාවී<br /><br />මගේ උරතලයේ හිස තියාන හෙමිහිට ඉකිබිඳීවී<br />අපෙ නැති බැරි කම් මේ තරමට අමිහිරිදැයි අසාවී<br />ඒ නිසා තවත් ටික දවසක් ඉවසමු අපි කුමාරී<br /><br />මා කියවා ඇති සහ අසා ඇති ආකාරයෙන් නම් ගිරවියන්ට මාල නැත. මාලය යනු පුරුෂ ගිරවාට විශේෂ වූ ලක්ෂණයකි. එය එසේම නොවේ යැයි කියා තිබූ අවස්ථා කීපයක්ද ඇස ගැටුණු නමුත් ප්‍රධාන වශයෙන් මාලය යනු පිරිමි ගිරවාට පමණක් හිමි ආභරණයකි. එසේ නම් මෙම ගීයෙන් කියවෙන මාල ගිරවිය කවුරුද? විකල්ප දෙකක් තිබේ. එනම්,<br /><br />1. මේ මාලයක් සහිත ගිරවකුගේ පෙම්වතියක්ව හෝ බිරිඳක්ව වෙසෙන මාල රහිත ගිරවියක් ගැන ගීයකි. එසේ නම් මේ ගමට එන්නට ආසාවෙන් ඉන්නා තැනැත්තා ගම එන්නේ පවුල් අවුලක් ඇති කරවන්නටය.<br /><br />2. මෙය මාලයක් සහිත පිරිමි ගිරවකු ස්ත්‍රී විලාසයෙන් දැක, එම ගිරවා ගැන කියවෙන ගීතයකි. එනම් මෙය ස්ත්‍රී මානසිකත්වයක් ඇති පුරුෂ මාල ගිරවකු ගැන එම ස්ත්‍රී ගිරවාගේ පුරුෂ පිරිමි ගිරවා විසින් ගැයෙන ගීයකි. එනම් සමරිසි ප්‍රේම ගීයකි.<br /><br /><br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="272" src="http://www.youtube.com/embed/P8FDJQJ5LBg" width="425"></iframe><br /><br />ලස්සන නම් නෑ පෙනෙන්නේ - ඉස්සර සුවඳයි දැනෙන්නේ<br />එදා සොඳුරු පිය දසුන් - මෙදා සිහිනයකි කසුන්<br />මතක් වුනත් අමිල සැපතකී<br /><br />උකුල් තලා සළා ආ නාරිලතාවෝ - අමල් සිනා නැගූ රන් චාරුලතාවෝ<br />වැයූ වගේ හවුල් වී - ගැයූ රඟේ කොවුල් ගී<br />ගියේ ඔවුන් ළඳුන් කොහේදෝ<br /><br />සවන් පුරා පිරීලා වස්දඬු රාවේ - සුසුම් හෙලයි සිතාරේ නෙත් යුග නෑවේ<br />සිතූ සිතුම් බිඳීලා - පැතූ පැතුම් සිඳීලා<br />ජීවිතේ ගමන් විලාසේ<br /><br />මෙය බැලූ බැල්මට සාමාන්‍ය ප්‍රේම ගීයකි. විරහ ගීයකි. ඒත් මේ සිහි කරන්නේ අපි සිතනා ආකාරයට පැරණි පෙම්වතියක් ගැන බවක් නම් පෙනෙන්නේ නැත. මෙහි සඳහන් වන්නේ දසුන්, කසුන්, අමිල සහ අමල් යන පිරිමින් ගැනයි. ඒ අතරිනුත් අමිල මතක් වීම ම සැපතක් බව කියයි. අපි හිටු කියා මෙම ගිය ගැයුවාට පෙනෙන අයුරින් නම් මෙයද සමරිසි ප්‍රේම ගීයකි.<br /><br /><br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="349" src="http://www.youtube.com/embed/ENoQ-5kMW_s" width="425"></iframe><br /><br />ඈ නීල වරල පීරලා ඈ යන ගමන හැඩ වෙලා<br />ගම්මානෙ මිහිරියාව ගමම එළි කලා<br />පුන්සඳ රැස් කැළුම් හෙලා ඈ සුර දෙව් ලියක් වෙලා<br />කුසුම් නටයි පවන් සල සලා<br /><br />සුරංග නාවි සුරංග නාවි සුපෙම්බරාවි ගම්බද විලාසිතාවී //<br /><br />වසන්ත සමය ළං වෙලා කෝකිල නදින් මත් වෙලා<br />සිසිල් සුළං යාවි පාවෙලා<br />දඟ පුළුලුකුල සල සලා ඈ මග යන්නෙ හිනැහිලා<br />නිල් නෙත් යුග මහද මත් කලා<br /><br />සුරංග නාවි සුරංග නාවි සුපෙම්බරාවි ගම්බද විලාසිතාවී //<br /><br />ලස්සන මල් කුමාරියෙ ගම එලි කල මනාලියේ<br />ඔබ දුටු මගෙ හද පිනා ගියේ<br />සුර ලෝකෙ සුරඟනාවියේ මගෙ හද දිනු දයාවියේ<br />සිරි දෙව් දුව ඔබ ප්‍රියාවියේ<br /><br />සුරංග නාවි සුරංග නාවි සුපෙම්බරාවි ගම්බද විලාසිතාවී //<br /><br />හැඩ වැඩ ගමන ලලිත වේ ඔබ මුළු ගමට මැණික වේ<br />සිනහ මුවින් හදක් සැනසුවේ<br />සාමය සතුට රැඳි ලොවේ කුමරියෙ ඔ‍බ සිතේ මැවේ<br />නොබලා හදවත දුකින් තැවේ<br /><br />සුරංග නාවි සුරංග නාවි සුපෙම්බරාවි ගම්බද විලාසිතාවී //<br /><br /><br />මෙම ගීතය වසර තිහක පමණ ඉතිහාසයක් ඇති, ප්‍රසංග වේදිකාවේද, විනෝද චාරිකාවලදීද, බොහෝ උත්සව අවස්ථා වලදීද ගැයෙන ජනප්‍රිය ගීතයකි. කාන්තාවන්ගේ හැටහතර මායම් ගැන විවිධ පද පේලි ලියා මෙහි අර්ථය සැඟවීමට ගීත රචකයා උත්සාහ ගෙන ඇතත් ඇත්ත වශයෙන්ම මෙහි වරින්වර නැවත නැවත ගැයෙන ආකාරයට මෙම ගීයෙන් කියවෙන්නේ සුරංග නැමැත්තෙක් ස්නානය කරන අවස්ථාවක් ගැනයි. මෙහිදී එම සුරංග නැමැත්තාව යුවතියක ලෙස ගෙනහැරපෑමට රචකයා අතිශය සුන්දර සහ සාර්ථක උත්සාහයක් ගෙන ඇත. එසේ වුවත් මෙහි අර්ථයද දැන් ඉතා පැහැදිලිය.<br /><br /><br />-----------------------------------------------------------------------------<br />ප.ලි. මෙය හුදෙක් විනෝද වීමට මිස සමරිසි ප්‍රේමය හෙලාදැකීමටවත්, මෙම ගීත ගායකයන්, රචකයන් හෝ තනු නිර්මාපකයන් අවමානයට ලක් කිරීමටවත් ලියන ලද්දක් නොවේ. සමරිසි ප්‍රේමය යනු විෂමරිසි ප්‍රේමය මෙන්ම හුදු එක් තත්ත්වයක් පමණක් ලෙස මවිසින් සැලකෙන අතර මෙම ගීත මා මෙන්ම රසය කැමති සියල්ලන් විසින් ඉතා ආසාවෙන් රස විඳිනු ලබන විශිෂ්ඨ ගීත වේ. මුල් පද රචනා දෙක ලබාදීම වෙනුවෙන් <a href="http://www.lankasongbook.com/">ලංකා ගී පොතට</a> ස්තූතිවන්ත වෙමි.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4438137017487454797-5833761796333424917?l=living.hartstuff.com' alt='' /></div>hare :-)http://www.blogger.com/profile/04399089484128969072noreply@blogger.com24tag:blogger.com,1999:blog-4438137017487454797.post-64942695606764900752011-07-15T21:38:00.001+05:302011-08-28T00:09:51.602+05:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-SoMoL66Poio/TiBr8EtcqhI/AAAAAAAAA3c/7C5h0ZTXyRk/s1600/dsposable.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: left;"><img border="0" height="326" src="http://4.bp.blogspot.com/-SoMoL66Poio/TiBr8EtcqhI/AAAAAAAAA3c/7C5h0ZTXyRk/s400/dsposable.png" width="400" /></a></div><br /><br />පිටුපුරා කඳුලු කල දුක නිවා<br />බ්ලොග් පුරා කෙටූ කවි වැල් මකා<br />සති පුරා බැලු කඳුළු රස නසා<br />සොයාගනු වහා මේ පෙම්වතා<br /><br />දුටුමතින් පෙර ගෙවූ දිවි ගණන්<br />මතකයට පිරී තුටු වූවාද?<br />හැරගොසින් මොහොතකින් බිඳ වැටී<br />මතු භවෙක ලැබෙන්නට පැතුවේද?<br /><br />ගෙවී යන මොහොතෙදී ඔද වැඩී<br />අනාගත පැතුමන්ද පැතුවේද?<br />එය බිඳෙයි සැක පහල වූ විටෙක<br />ගෙවෙන මොහොතත් සිඳා දැම්මේද?<br /><br />‍අඳුරු අහු මුල්ලකට තනිවීද?<br />පොත් පුරා කඳුළුකුරු ඇන්දේද?<br />සිත් පුරා විරහ ගී ගැයුවේද?<br />ජීවිතෙන් මිදෙන්නට පැතුවේද?<br /><br />ගැලවෙන්න දැන් එයින්...<br /><br />සිත වියැලිලා ගොස්<br />ගල්ම ගල් වූ දිනෙක<br />සොයාගත හැක ඔබේ<br />එක් වරෙක පෙම්වතා<br /><br />වරක් භාවිතා කර<br />හොඳින් ආදරය විඳ<br />ඉවත ලෑ හැක තොසින්<br />කුණු ඇබින්දක් ලෙසින්<br /><br /><br />2011-07-15<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4438137017487454797-6494269560676490075?l=living.hartstuff.com' alt='' /></div>hare :-)http://www.blogger.com/profile/04399089484128969072noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-4438137017487454797.post-70217821394729712472011-07-06T07:15:00.002+05:302011-07-06T07:53:46.591+05:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-2VO28h5vlHg/ThNcslvz4-I/AAAAAAAAA2Y/TwsEfYrjY6o/s1600/tomatoesb.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/-2VO28h5vlHg/ThNcslvz4-I/AAAAAAAAA2Y/TwsEfYrjY6o/s1600/tomatoesb.JPG" /></a></div><br />තක්කාලි සෝස් ලේසියෙන්ම හදාගන්න පුළුවන් කියල කාලෙකට ඉස්සර ආරංචි වුණ වෙලේ ඉඳන් ගෙදර තක්කාලි සෝස් හදන්න මට හෙන.... පොඩි ආසාවක් ඇති වුණා. ඒත් එක එක එව්ව මෙව්ව නිසා ඕක හදාගන්න එක ටිකෙන් ටික කල් ගියා. සාමාන්‍යයෙන් අපේ ගෙදර ඔය සුකුරුත්තන් කෑම හැදුවෙ තාත්ත. අම්ම නං ගොඩක් අනිත් අම්මල වගේම ටීවී එකේ හදන හැම කෑමක්ම බලාගෙන ලියාගත්තත් කවදත් එකම රෙසිපිය දාන්න කමයි කැමති. කොහොම හරි අන්තිමේ ඔය වැඩේ ඇඟේ ගහන්න උන්න අපේ තාත්තත් <a href="http://living.hartstuff.com/2011/01/blog-post_29.html">යන්න ගියා</a>. ඒකෙන් වුණේ වැඩේ මටත් අමතක වුණ එක.<br /><br />පහුගිය දවසක ඔපීසියෙ කෑම වෙලාවෙදි කාන්තාවො සෙට් එක කතා වුණා තක්කාලි වල ගණන් සෑහෙන්න අඩු වෙලා... කිලෝව රුපියල් 10-15ටත් තියෙනවා කියල. ඔතනදි තමයි අර හැංගිල තිබුණ තක්කාලි සෝස් හැදීමේ ආසාව ආයෙත් මතුවුණේ. එදාම ඕක අම්මට කියල බැලුව. බැලින්නම් එයත් ඒ වෙද්දි ඔය ලොයිඩ් මහත්තයගෙ වස සරණිය එහෙම බලල වැඩේ පොඩ්ඩක් අල්ලගෙනයි හිටියෙ. ඉතිං බල බලා ඉන්නෙ නැතිව අම්මට කිව්ව පොළට ගියාම තක්කාලි කිලෝවක් විතර ගේන්න කියලා...<br /><br />මම තක්කාලි සෝස් හදන වීඩියෝ කීපයක් හොයල ඒව අම්මටත් පෙන්නුව. ඊට පස්සෙ ඔන්න පහුගිය දවසක අම්මයි මමයි දෙන්න එකතු වෙලා හදන්න පටන් ගත්ත තක්කාලි සෝස්.<br /><br />තක්කාලි සෝස් හැදිල්ලෙ විශේෂත්වය තමයි ප්‍රධාන ක්‍රමය ඇරුණම සෝස් එක හදන්න ක්‍රම ගොඩක් තිබීම. ඒ එක්කම තමන්ගෙ කැමැත්ත අනුව ඒකට එකතු කරන්න පුළුවන් රසකාරක වල සීමාවකුත් නැහැ. ඒ වගේම තමන්ට කැමති විධියට තක්කාලි වලට අමතරව වෙනත් එලවලු වලින් පොඩ්ඩක් බැගින් එකතු කරගන්නත් පුළුවන්.<br /><br />එහෙනම් අපි හදමු. මේක ගැන පෝස්ට් එකක් ලියන්න පුළුවන් නේද කියල මතක් වුණේ පස්සෙ නිසා පියවරෙන් පියවර දාන්න නම් පින්තූර නෑ. තියෙන ටිකත් මගෙ K770i එකෙන් දුර්වල ආලෝක තත්ත්වය උඩ ෆ්ලෑෂර් සහිතව සහ රහිතව ගත්තු එව නිසා කොලිටිය පිළිබඳ සමාව භජන්න.<br /><br /><br /><b>අවශ්‍ය ද්‍රව්‍ය -</b><br /><br />ඉදුණු තක්කාලි කිලෝවක් පමණ<br /><br />සීනි ග්‍රෑම් 75ක්<br /><br />ලුණු කුඩු මේස හැඳි 1ක් හෝ අවශ්‍ය ප්‍රමාණයට<br /><br />හෝ මිරිස් කරලක් දෙකක් <i>(මේවට නයි මිරිස් කියලත් කියනවා. වෙන නමක් තියෙනවද දන්නේ නෑ.. හෙන සැරයි සහ සුවඳයි. මේව අපි හිතල දැම්මේ සුවඳ වෙන්නත් එක්ක... කරල් දෙකක් ටිකක් වැඩියිත් වගේ.)</i><br /><br />කෑලි මිරිස් මේස හැඳි 2-3ක් <i>(සැරට ඕනනම් තව දාන්න පුළුවන්. මම හෝ මිරිස් දාපු නිසා කෑලි මිරිස් ඒ තරම් දැම්මෙ නෑ.)</i><br /><br />කරපිංචා ටිකක්<br /><br />කෝන් පිටි හැඳී කීපයක් <i>(ඔය කෑම හදන උදවිය මේවට කියන්නෙ කෝන් ෆ්ලා කියල. මේව නැතත් අවුලක්නම් නැති වෙයි.)</i><br /><br />සුදු ළූණු බිකි 5-6ක්<br /><br />තව ඔය එනසල්, කරාබු නැටි, ගම්මිරිස්, කුරුඳු වගේ රසකාරක ඕන දෙයක් පොඩ්ඩ පොඩ්ඩ<br /><br />ඔලිව් ඔයිල් නැති නිසා පොල්තෙල් මේස හැඳි කීපයක්<br /><br />විශේෂ උපකරණ විධියට බ්ලෙන්ඩරයක් සහ ටිකක් ලොකු සිදුරු තියෙන පෙණේරයක් හොයාගන්න වෙනවා. තේ පෙරණ, පිටි හලන එව්ව නෙවෙයි... ඔය පොල්කිරි පෙරන්න ගන්න මිලිමීටරේ විතර සයිස් සිදුරු තියෙන එකක්.<br /><br /><br /><b>සාදන ක්‍රමය</b><br /><br />මුලින්ම තක්කාලි ටික තම්බන්න පුළුවන් තරම ප්‍රමාණයකට වතුර ටිකක් උණු වෙන්න තියන්න. ඒක රත් වෙන අතරෙ තක්කාලි ටික සෝදලා ඒවයෙ පැත්තකින් උඩ ඉඳන් පහලට පොත්ත විතරක් කැපෙන ගානට කැපුමක් දාන්න. වතුර ඩාන්ස් කරද්දි ඒකට තක්කාලි ටික දාල විනාඩි 6-7ක් විතර තම්බන්න.<br /><br />ඊට පස්සෙ තක්කාලි ටික හැන්දකින් අරගෙන සීතල වතුරෙ දාල රස්නෙ යනකල් ටිකක් වෙලා තියෙන්න දෙන්න. එතකොට තක්කාලි වල පොත්ත නිකංම බුරුල් වෙලා යනව අර කැපුම නිසා. ඒ තක්කාලි එක එක අරගෙන පොත්ත ගලවලා අයින් කරන්න. ලොකු සිදුරු තියෙන පෙනේරය භාජනයක් උඩින් තියලා ඒකට තක්කාලි ටික දාල විනාඩියක් විතර තියන්න වතුර බේරෙන්න. (වතුර බේරුවෙ නැතත් කමක් නෑ... මොකද පස්සෙ වතුර එකතු කරන්න වෙන්නත් පුළුවන්. අපි මේ තියරියට හදන්න ගිය නිසයි වතු‍ර බේරුවේ...)<br /><br />වතුර බේරෙන අතරෙ අර මිරිස්, ළූනු වගේ ඒව පොඩියට කපල (ලොයිඩ් අංකල් කියන්නෙ චොප් කරනව කියල) තියාගන්න... <br /><br />ටිකක් උස සාස්පානක් ලිපේ තියල ඒකට තෙල් ටික දාල කරපිංච එක්ක පොඩියට කපාගත්තු එව්ව සේරමත් දාල පොඩ්ඩක් තෙම්පරාදු කර‍ගන්න. ලිපේ ගින්දර වැඩි නොකර මද ගින්නේ තමයි වැඩේ වෙන්න ඕන.<br /><br />ඒකට වතුර බේරපු තක්කාලි ටික දාල කෑලි වෙන් වෙන විධියට හැඳිගාන්න. විනාඩි 10-15ක් එහෙම කරලා කුරුඳු, ගම්මිරිස්, කරදමුංගු, කරාබු නැටි වගේ හොයාගත්තු සේරම රසකාරක ඒකට දාන්න. ඒ එක්කම කෑලි මිරිස්, සීනි, අවශ්‍ය තරමට ලුණු එක්ක අනිත් නොදාපු සේරමත් දාගන්න. දාල ආයෙත් හැඳිගාන්න. ඒ අතරට කෝන් පිටි මේස හැඳි 2-3ක් ඒ තරලයට එකතු කරන්න. ඒකෙන් සෝස් එක ටිකක් උකු වෙනවා.<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-sJ2itPYyy9Q/ThNU85p6JvI/AAAAAAAAA2E/Pjvtjg3G7K8/s1600/DSC09515.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/-sJ2itPYyy9Q/ThNU85p6JvI/AAAAAAAAA2E/Pjvtjg3G7K8/s1600/DSC09515.JPG" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-XPnJ8caR-lg/ThNVKEQ27-I/AAAAAAAAA2I/otXf_vR2j4k/s1600/DSC09517.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/-XPnJ8caR-lg/ThNVKEQ27-I/AAAAAAAAA2I/otXf_vR2j4k/s1600/DSC09517.JPG" /></a></div><br />ඔය සේරම එකතු කලාට පස්සෙත් තව විනාඩි 20-30ක් විතර හැඳිගාමින් සෝස් එක හදන්න වෙනවා. රස බලල අඩුවැඩිය එකතු කරන එකත් ඒ අතරෙ කරන්න පුළුවන්. උකු වැඩියි වගේ දැණෙනවනම් වතුර පොඩ්ඩක් එකතු කරල ආයෙ හැඳි ගාන්න. ‍ඊට පස්සෙ භාජනේ ලිපෙන් බාල ටිකක් නිවෙන්න තියන්න. බ්ලෙන්ඩර් එකට සේරම දාල ‍විනාඩියක් විතර බ්ලෙන්ඩ් කරගන්න. ඊටත් පස්සෙ ඒක ආයෙමත් අර ලොකු සිදුරු සහිත පෙනේරයට දාල තක්කාලි ඇටයි වෙනත් පොඩි නොවුණු හප ටිකයි පෙරල අයින් කරන්න.<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-5X2DBDbVR0w/ThNVRIpRXqI/AAAAAAAAA2M/qycy7TdC--A/s1600/DSC09518.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/-5X2DBDbVR0w/ThNVRIpRXqI/AAAAAAAAA2M/qycy7TdC--A/s1600/DSC09518.JPG" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-g0eRBajQPBQ/ThNVWWnL9AI/AAAAAAAAA2Q/SK52ih11XMI/s1600/DSC09519.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/-g0eRBajQPBQ/ThNVWWnL9AI/AAAAAAAAA2Q/SK52ih11XMI/s1600/DSC09519.JPG" /></a></div><br />දැන් සෝස් එක හරි. මම කලා වගේ ඇඟිල්ල ඔබල ටිකක් අරන් දිවේ ගාල බලන්න :P<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-tNNgwgHg2xU/ThNViLMn6TI/AAAAAAAAA2U/q1x5im7quHE/s1600/DSC09521.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/-tNNgwgHg2xU/ThNViLMn6TI/AAAAAAAAA2U/q1x5im7quHE/s1600/DSC09521.JPG" /></a></div><br />අපි හදපු එකේ කඩේ තියෙන ඒවට වඩා ගතියක් තිබුණත් අර නයි මිරිස් කරල් දෙකක් දාපු නිසා ටිකක් විතර සැර වැඩි වුණා මුලදි. අදට දවස් 2ක් වෙනව හදල. දැන් නම් සැර අඩුයි. ගෙදර උන් කන විධියට තව දවස් කීපයක් තියෙයි :D<br /><br />මේක ශීතකරණයක තියාගෙන සතියක් විතර කන්න පුළුවන් වෙයි. අපි කල් තියාගන්න රසායන ද්‍රව්‍ය නොදැම්ම නිසා ඊට වඩා තියාගන්න නම් බැරි වෙයි.<br /><br />මේක හැදිල්ල ඉගෙනගන්න බලපු වීඩියෝවක විධියට හරියටම සෝස් එකේ පදම එන්න නම් ඒක පැය 1 1/2ක් ලිපේ තියන්න ඕනලු.<br /><br />විනාකිරි සහ <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Sodium_benzoate">සෝඩියම් බෙන්සොඒට්</a> එකතු කරල මේක බෝතල් කරල කල් තියාගන්න පුළුවන් විධියට හදාගන්න පුළුවන්.<br /><br />සාමාන්‍යයෙන් අපි දන්නෙ එකම එක තක්කාලි සෝස් එකක් වුණාට ‍තක්කාලි සෝස් කිව්වම එකක් නෑ.... ඒක වෙනත් කෑමක් රස කරන්න පාවිච්චි කරන එකක් නිසා තමන්ට උවමනා දේවල් එකතු කරල සහ උයන වෙලාව වෙනස් කරල සෝස් එකේ රස සහ ස්වභාවය වෙනස් කරගන්න පුළුවන්. මම දැකපු එක වීඩියෝවකදි කෙනෙක් කැරට්, බෙල් පෙපර්, ගෝව වගේ ඒවත් දැම්මා... මොනව වුණත් ගොඩක්ම තියෙන්නෙ තක්කාලි නිසා බ්ලෙන්ඩ් වුණාට පස්සෙ ‍කෝකත් තක්කාලි සෝස් තමයි.<br /><br />මේක ගැන හොයද්දි මේ සෝස් හැදිල්ල ගැන සිංහලෙන්ම කියාදෙන වීඩියෝවක් හම්බ වුණා. <a href="http://www.goviya.lk/agri_learning/Tomato/saurce.html">ඒක මෙතනින් බලන්න.</a> ඒ එක්කම <a href="http://www.goviya.lk/">ඒ සයිට් එකත්</a> ගොවිතැන් ගැන උනන්දු අයට මරුවට හිතට අල්ලයි.<br /><br />ඔයිට අමතරව එක එක විධි වලට තක්කාලි සෝස් හදන විධි දැනගන්න <a href="http://www.youtube.com/results?search_query=how+to+make+tomato+souce&amp;aq=f">මෙතනින්</a> පුළුවන්!<br /><br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4438137017487454797-7021782139472971247?l=living.hartstuff.com' alt='' /></div>hare :-)http://www.blogger.com/profile/04399089484128969072noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-4438137017487454797.post-20736027294047443412011-07-04T08:03:00.003+05:302011-08-27T23:48:50.056+05:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-iAYnUybnPXo/ThCia9BxHWI/AAAAAAAAA1w/cuJ5a9C0NRE/s1600/2011-07-04+the+daddies.png" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="163" src="http://3.bp.blogspot.com/-iAYnUybnPXo/ThCia9BxHWI/AAAAAAAAA1w/cuJ5a9C0NRE/s640/2011-07-04+the+daddies.png" width="640" /></a></div><br /><br />Daddy හෙවත් අප්පච්චිලාගෙ සංගීත කණ්ඩායමේ ව්‍යාපෘතිය ගැන ලියන්න හිතිල සෑහෙන්න කල් වුණාට සියල්ලටම වඩා ඉහලින් තියෙන කම්මැලිකම විසින් ඒ උවමනාව යටපත් කරල තිබුණෙ. ඇත්තටම කියන්න දේකුත් නෑ. මාරයි කියනව ඇරෙන්න.<br /><br />ලංකාවෙ තියෙන සංගීත රටා අස්සෙ උඩම තියෙන රටා වලින් ගැලවිලා මුල ඉඳන්ම නිර්මාණ කරපු ඩැඩීල සිංහල වචන එදා මෙදා තුර සංගීතය අස්සෙ ඇහුණ විධිය වෙනස් කලා කිව්වොත් හරි. ඒක එහෙම කරන වෙනත් නිර්මාණකරුවන් කිහිපදෙනෙක් අතරෙ ඩැඩීල වෙනම පාරක යමින් ඉන්නේ. ඒක වැඩිය සෙනග ගැවසෙන පාරක් නොවුණට ඔවුන්ට නිදහසේ ඒකෙ ඇවිදින්න පුළුවන් බවයි පේන්නේ.<br /><br />මේක ලියන්න හිතුවෙ ඔවන්ගෙ අරාබිය ඇල්බමය හොඳට පට්ට ගහල ඇති වෙලත් කාලයක් ගත වුණාට පස්සෙ. සංගීත භාණ්ඩ හැසිරවීම ගත්තම ඔවුන් බීටල්ස්ලව තදින්ම ආභාශයට අරන් තියෙන බව පේනව. කට හඬවල් භාවිතය ගත්තත් එහෙමයි. ඒ අස්සෙ ඔවුන් තම තමන්ට අනන්‍ය විලාසයන් හොයාගෙන යමින් ඉන්න බවයි තේරෙන්නේ.<br /><br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="349" src="http://www.youtube.com/embed/zTmMRb7Q6fw" width="425"></iframe><br /><br />මේ දවස්වල මොළේ කචල් එකක් නිසා වැඩිය ලියන්න බෑ... විඳින්න විතරයි...<br /><br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="349" src="http://www.youtube.com/embed/TfyE2_ByraY" width="425"></iframe><br /><br />මේ තියෙන්නෙ <a href="http://www.talents.lk/artists.php?artist=daddy">අප්පච්චිලගෙ</a> අරාබියෙ තියෙන සින්දුවක්. මට අනුව නම් හොඳම එකක්. විරේෂ් කුරේ හෙවත් එයාලගෙ භාසාවෙන් චිකා ලංකාවෙ කට හඬ හැසිරවීමේ දක්ෂයන් අතරට ඉබේම වැටෙනව මේ සින්දුවෙන්.<br /><br />මේ තියෙන්නෙ තවත් ඒ වගේම එකක්.<br /><br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="349" src="http://www.youtube.com/embed/9KY9y9YMon0" width="425"></iframe><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4438137017487454797-2073602729404744341?l=living.hartstuff.com' alt='' /></div>hare :-)http://www.blogger.com/profile/04399089484128969072noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-4438137017487454797.post-33489291086675906052011-06-28T22:28:00.004+05:302011-08-27T23:58:36.139+05:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-YGM-lhZNOBI/TgoPJPMMHAI/AAAAAAAAAx8/PjDZo5kRhj8/s1600/begger3.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="384" src="http://4.bp.blogspot.com/-YGM-lhZNOBI/TgoPJPMMHAI/AAAAAAAAAx8/PjDZo5kRhj8/s640/begger3.JPG" width="640" /></a></div><br /><br />කන්නංගර මාවතේ ඇවිත් හැමදාම ලිප්ටන් වටරවුමෙන් වාහනේ දානකොට දකින දැන්වීම් පුවරුවල වෙනසක් රාජරත්න මහත්තයට තේරෙන්න අරන් ටික දවසක්. ටිකක් කල්පනා කරල බැලුවමයි තේරුණේ ඒ හන්දියෙ තියෙන මහ විසාල ඇඳුම් කඩේ ඉස්සරහ අර සින්දු කියන කොල්ලො දෙන්නගෙ විසාල දැන්වීමක් ගහලය කියල. නිකංම නෙවෙයි, නාටු වුණාට ලස්සන බලු පැටියෙකුත් එක්ක. ඩ්‍රයිවර් ආරියපාලගෙන් ඕක ගැන ඇහුවට ඒ මනුස්සය දැනගෙන හිටපු දේකුත් නෑ. කාර්යාලෙට ගිහින් මේ ගැන හොයල බලන්න ඕන කියල රාජරත්න හිතාගත්තා.<br /><br />ඔෆීසිය හැමදාම වගේ කාර්ය බහුලයි. ඒත් ප්‍රධාන විධායක නිලධාරිය විධියට සුපුරුදු අත්සන් ගැහිලි කීපයකට පස්සෙ රාජරත්නට ඉන්ටනෙට් එකේ එහෙ මෙහෙ කැරකෙන්න පැයක දෙකක සුපුරුදු අවස්ථාව ගන්න පුළුවන් වුණා. රැස්වීම් වුණත් හැමදාම නෑනේ. <br /><br />ලොකු කොල්ල පිටරට ඉඳන් ලියන බ්ලොග් එක අහම්බෙන් ඇහැ ගැහිල රාජරත්න මහත්තයත් දැන් බ්ලොග් කියවිල්ලට ඇබ්බැහි වෙලා. සාමාන්‍යයෙන් මුලින්ම ගුගල් රීඩරේ ඇදගෙන ඒකට ආපු අප්ඩේට් බලන්නයි රාජරත්න පුරුදු වෙලා හිටියෙ. ඊට පස්සෙ පිළිවෙලින් එක එක සින්ඩිකේටරේ පලවෙන බ්ලොග් කියවන්නයි හොඳ ඒවා රීඩරේට දාගන්නයි තමයි දවසෙ පැයක් හමාරක් විතර වෙන් වුණේ. <br /><br />ඒ වුණාට අද මුලින්ම බලන්න ගත්තෙ කොළඹ හතේ නෝනගෙ කඩේ ඉස්සරහ ගහල තිබුණ කටවුට් එක ගැන.<br /><br />වැඩි අමාරුවක් නැතිව ගුණවර්ධන නෝනගෙ බලු සත්කාරය ගැන හොයාගන්න රාජරත්නට පුළුවන් වුණා. ඒක ඇත්තටම හොඳ වැඩක්... රාජරත්න හිතුවා. ඒත් ඉතිං කිසිම පිළිසරණක් නැති මිනිස්සු ඕන තරම් ඉද්දි බල්ලන්ට මොකටද මේ සත්කාරේ? රාජරත්න මහත්තයට පොඩියට ඉරිසියාවකුත් හිතුණා. පරම්පරාවෙන්ම උරුම වුණ ව්‍යාපාර ටික මේ තරම් දියණු වෙලා තිබුණත් තමන්ට බැරි වුණානෙ ඔහොම එකක්වත් පටංගන්න. යන තැනකටවත් වැඩක් වෙන්න! <br /><br />රාජරත්න මහත්තයටත් ඕන වුණා තමන්ට තියෙන ධනස්කන්ධයෙන් ටිකක් වැය කරල ප්‍රජා සත්කාරයක් කරන්න.<br /><br />ටික දවසකට පස්සෙ ආයෙමත් ඔය <a href="http://reargate.blogspot.com/">පස්සපැත්තෙ ගේට්ටුව</a> ගැන බ්ලොග් ලියන <a href="http://reargate.blogspot.com/">චාමි</a> කියන <a href="http://reargate.blogspot.com/2010/11/2011.html">දරුපවුල්කාරයා</a> ලියපු <a href="http://reargate.blogspot.com/2010/11/blog-post.html">බ්ලොග් සටහනක්</a> රාජරත්න මහත්තය දැක්ක. ඒක නිකං කැරකිල්ල හැදෙන විධියෙ සටහනක් වුණාට රාජරත්න මහත්තයට ඒක තේරුම්ගන්න තරම් ඔළුව කරකවගන්න වෙලාවක් තිබුණෙ නෑ එවෙලෙ.<br /><br />ඊට පස්සෙ කාර්ය බහුල මාස කීපයක් ගෙවිල ගියේ අර කටවුට් එක ගැනවත්, බලු සත්කාරය ගැනවත් වෙන කිසිම සත්කාරයක් ගැනවත් මහන්සි වෙන්න රාජරත්න මහත්තයට ඉඩ නොදී. එක දිගට වැඩ ගොඩක් කරද්දි බ්ලොග් අස්සෙ කැ‍රකෙන එකත් ටිකක් විතර මගඇරිලයි තිබුණෙ. හැමදාම පුරුද්දට බැලෙන <a href="http://onezerozerowords.blogspot.com/">One|Zero|Zero</a> එක්ක ගොසිප් සයිට් ඇරුණම වෙන කිසිම එකක් කියවන්න වෙලාවක් තිබුණෙ නෑ.<br /><br />ආයෙමත් ඔය සත්කාරෙ ගැන රාජරත්න මහත්තයට කල්පනා වුණේ <a href="http://onezerozerowords.blogspot.com/">One|Zero|Zero</a> එකේ ගිය තවත් <a href="http://onezerozerowords.blogspot.com/2011/06/blog-post_21.html">මල විකාර පෝස්ට් එකක්</a> දැක්කම. <br /><br />පාරෙ ඉන්න බල්ලොන්ට වඩා කොයි කරම් අහිංසකද හරියට කන්නවත් නැතිව පාරෙ ඉන්න හිඟන්නො? බල්ලො නම් කුණු බාල්දියක් හරි පෙරලගෙන කනව. හිඟන්නන්ට ඒ විධියටවත් කිසිම පිළිසරණක් නෑනෙ.<br /><br />රාජරත්න මහත්තයට ආවෙ නියම අදහසක්. අළුතෙන් කැස්බෑවෙ පටන්ගන්න ඉන්න ඇළුමිනියම් බඩු ෆැක්ටරියෙ වැඩටත් මිනිස්සු ඕන වෙලා තියෙන එකේ පාරෙ ඉන්න හිඟන්නු කීප දෙනෙක්ටවත් සත්කාරයක් කරන්න පුළුවන්නම්....<br /><br />රාජරත්න මහත්තය දවස් ගානක් මේ ගැන කල්පනා කලා. එයාට හිතුණෙම ඒක නියම අදහසක් කියල. ඒක හොඳ අදහසක් නොවෙන්න හේතුවක් රාජරත්න මහත්තයට හිතුණෙම නෑ. අන්තිමේ එයා කල්පනා කලා මේ ගැන කතා කරන්න හිඟන්නෙක් එක්කම.<br /><br />සෙනසුරාදා වරුවෙන් ගෙදර යද්දි පිළියන්දල පහු කරපු ගමන් ටිකක් නිදහස් තැනක හිටපු හිඟන මනුස්සයෙක් රාජරත්න මහත්තය දැක්ක. අවුරුදු පනහක විතර පෙනුමක් එක්ක බැලූ බැල්මට අතපය හොඳට තිබුණ නිසා මේ මනුස්සය එක්ක කතා කරන එක හොඳයි කියල එයාට හිතුණ. වහාම ආරියපාලට කියල වාහනේ නවත්තගෙන රාජරත්න මහත්තය හිඟන මනුස්සය හිටපු පැත්තට ගියා.<br /><br />"මේ උන්නැහේ..."<br /><br />"ආ... මහත්තයෝ..."<br /><br />හිඟන මනුස්සයගෙ මූණට එකපාරම දුකක් ආරූඪ වුණා. අත් දෙක රාජරත්න මහත්තය දිහාවට පාමින් ඒ මනුස්සය ඉස්සරහට ආව.<br /><br />"උන්නැහේ මොකද කරන්නේ?"<br /><br />"අර නෝන කෙනෙක් ගෙනත් දුන්න පාර්සලේ ලෙහාගෙන දැනුයි කාල ඉවර වුණේ මහත්තයෝ..."<br /><br />තාමත් මනුස්සයගෙ අත ආයාචනා ස්වරූපයෙන් යමක් ඉල්ලන විලාසයෙන්...<br /><br />"හා... මේ.... ලොකු උන්නැහේ රස්සාවක් හෙම කරන්න කැමති නෑ...?"<br /><br />"අනේ ඉතිං අපිට කව්ද රස්සා දෙන්නේ... තිවුණ රස්සා වලටත් හෙණගහපු නිසානෙ මහත්තයෝ මේ අතපාන්නේ..."<br /><br />මනුස්සයගෙ අත්දෙක දිහා බලපු රාජරත්න මහත්තයගෙ අත ඉ‍බේම සාක්කුවට ගියා. පර්ස් එකේ තිබුණ අඩුම කොලෙන් එකක් හිඟන්නගෙ අතට. ඒක තැඹිලි පාටට හිඟන්නගෙ අතේ ගුළි වුණා. මූණට ආපු සන්තෝසෙකුත් එක්ක.<br /><br />"එහෙම නෙවෙයි... රස්සාවක් දුන්නොත් කරගෙන ඉන්න පුළුවන්ද?"<br /><br />"රස්සාවක් කිව්වෙ මහත්තයො මොන වගේ එකක්ද?"<br /><br />"දැන් ඔහේගෙ අතේ පයේ අමාරුවක් නෑනේ... ඇළුමිනියම් කපන මැෂින් හසුරුවන එක තමයි රස්සාව... අළුත් ඇළුමිනියම් වැඩපලක."<br /><br />"එතකොට මහත්තයො පඩියකුත් දෙනවද?"<br /><br />"නැත්තං මනුස්සයෝ රස්සාවක් දෙන්න කතා කරයිද? රුපියල් 15000ක් මාසෙට දෙනවා. නවතින්න තැනකුත් හම්බවෙයි."<br /><br />මොන ප්‍රජා සත්කාරෙ වුණත් මිනිහෙක් වෙනුවෙන් දරන්න පුළුවන් ප්‍රයෝජ්‍ය වටිනාකම ගැන රාජරත්නට දැනුමක් තිබුණා.<br /><br />"එතකොට කෑම බීම?"<br /><br />"ඒව සපයගන්න නෙව පඩියක් දෙන්නේ? මොකද කියන්නේ...? ඔහේට එහෙම වැඩ කරන්න පුළුවන් නම් රස්සාව තියෙනවා."<br /><br />"අනේ මහත්තයෝ...."<br /><br />හිඟන මනුස්සයගෙ මුහුණට ආවෙ පුංචි හිනාවක්!<br /><br />"ඔය කියන විධියට මහත්තයො මට දවසකට පඩිය එන්නෙ රුපියල් පන්සීයක් විතරනේ... මම බස් වලට නැගල, පාරෙ හිඟා කාලත් දවසකට රුපියල් අටසීයට වඩා හොයනව මහත්තයෝ... අනික කෑම? උදේට නම් ඔය පාන් කෑල්ලක් කඩෙන් ගත්තට දවල්ට හම්බවෙනව රෑටත් හරියන්න හොඳ බත් එකක් දෙකක් හැමදාම. එහෙමත් දවසකට තමයි කඩෙන් කෑම ගන්න වෙන්නේ..."<br /><br />"ඒ කියන්නෙ ඔහේට මේ රස්සාව හොඳයි මම දෙන්න යන එකට වඩා...?"<br /><br />"ඒකනේ මහත්තයෝ.... වැඩක් කියල කරන්න දේකුත් නෑ නෙව... කම්මැලිනං නිකං හිටියා... අපේ එව්වො එකෙක්වත් මහත්තයගෙ රස්සාවට එන එකක් නෑ..."<br /><br />රාජරත්නට බඩ කපාගන්න හිතුණා...<br /><br />ආපහු වාහනේට නැගල ගෙදරට යන ගමන් රාජරත්න කල්පනා කලේ බල්ලො වෙනුවෙන් කරන්න පුළුවන් දේවල් මිනිස්සු වෙනුවෙන් කරන්න බැරිවීම ගැනයි. ඒත් සමහර විට පාරෙ ඉන්න බල්ලෙක්ගෙන් ඔය කතාවම ඇහුවොත් සමහර විට උගෙ උත්තරෙත් ඔයිට වෙනස් වෙන එකක් නැති වෙන්න තිබුණා. උනුත් හිතපු තැන ලැග්ගා... හිතපු දේ කෑවා... හිතුණු බැල්ලියෙක් එක්ක පෙම් කෙලියා... ඉඳල හිටල ගල්පාරක් කෑවට නිදහසේ හිටියා... දැන් කොහෙද එහෙම නිදහසක්? ගුණවර්ධන නෝන කරන්නෙ බලු අයිතීන් උල්ලංඝනය කරන ඕනම නැති වැඩක්. රාජරත්න එහෙම හිතුව...<br /><br />හිතේ තිබුණ බර ටිකක් හෑල්ලු වුණා.<br /><br /><br />-----------------------------------------------------------------------------------------<br /><br />රාජරත්ත මුදලාලිට ප්‍රජා සත්කාරයක් කිරීමට අවශ්‍යයි නම් බ්ලොග් අවකාශය වෙනුවෙන් යමක් නොකරන්නේ මන්ද? හොඳ සින්ඩියක් වෙනුවෙන් වියදම් නොකරන්නෙ මන්ද? යුධ අනාථයින් වෙනුවෙන්, රණ විරුවන් වෙනුවෙන් වියදම් නොකරන්නේ මන්ද? වැනි ඕන නැති ප්‍රශ්ණ නොඅසන්න.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4438137017487454797-3348929108667590605?l=living.hartstuff.com' alt='' /></div>hare :-)http://www.blogger.com/profile/04399089484128969072noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-4438137017487454797.post-57423137695040360462011-06-21T07:50:00.024+05:302011-08-27T23:53:23.950+05:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-yS2OM9VVcbU/Tf-sGd4FI0I/AAAAAAAAAw4/pz4IQ_66opM/s1600/ear+holl+b.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="288" src="http://2.bp.blogspot.com/-yS2OM9VVcbU/Tf-sGd4FI0I/AAAAAAAAAw4/pz4IQ_66opM/s640/ear+holl+b.JPG" width="640" /></a></div><br />මෙය කාර්යාලයේ දහවල් කෑම පැයේදී මතුවී පැමිණි එදිනෙදා කතාවක් මතින් හටගත් අදහසක් වන අතර කිසි සේත්ම සීරියස් නැති තවත් කතාවකි.<br /><br />මාස කීපයකට පෙර මාගේ කාර්යාලීය මිතුරා උතුම් වූ පීතෘත්වය ලැබීය. ඔහු විසින් නිතර දෙඩීමේ යෙදෙන ඔහුගේ කුඩා දියණියගේ දඟකාරකම් දහවල් කෑම පැයේදී අප තුටු කරවන අංගයක් වෙමින් පවතී. අද දින ආහාර ගන්නා අතරතුර මා මිතුරා පැවසූවේ තව මසකින් පමණ දියණියගේ කණ් විදීමට අවශ්‍ය බවයි. <br /><br />මම එයට එක හෙලා විරුද්ධ වීමි. <br /><br />"ඒකි ලොකු වෙලා එයාටම ඕන කියල හිතුණොත් එයා විදගනියි."<br /><br />මම කීවෙමි. <br /><br />"ලොකු වුණාම විදින්න අමාරුයිනෙ. එතකොට වේදනාව වැඩියි."<br /><br />"ඒ වුණාට එයාට ඕන නිසානෙ එතකොට විදගන්නේ..."<br /><br />මිතුරා මා දෙස අවඥ්ඥා සහගත බැල්මක් හෙලීය.<br /><br />"උඹ ඔය කියන එක ප්‍රායෝගික නෑ මචන්..."<br /><br />ඔහු කීය.<br /><br />"උඹල ඔය ඉන්න හීන ලෝක වල දේවල් හැබෑ ලෝකෙ කරන්න බෑ බං..."<br /><br />ඒ&nbsp;ඔහුගේ බැල්ම තුල&nbsp;ගම්‍ය වූ ඔහු නොකී දේ ය.<br /><br />ලබන මස ඔහු තම දියණියගේ කන් පෙති සිදුරු කිරීමට වග කියනු ඇත.<br /><br />ලංකාවේ ගැහැණිය ගැහැණියක් කිරීම ඇරඹෙන්නේ එලෙසය.<br /><br />මෙය අළුත් මාතෘකාවක් නොවේ. <br /><br />වසර දොළහකට පමණ පෙර මා ඇතුළු එවක පාසල් අවදියේ හුන් මිතුරන් කීප දෙනෙකුගේම මොළයේ සාම්ප්‍රදායික මළකඩ සෝදා හරින ලද සඟරාවක කුඩා දියණියන්ගේ කන් විදීමේ අර්බුදය ගැන ලිපි කීපයක් පලවී තිබිණ. දැන් ඒවා මතකයට නැගෙන්නේ නැතත් බොහෝ ගැඹුරු දාර්ශණික හේතු සහ කාරණා සපයමින් අදාල කන් විදීමේ කටයුත්ත ගැහැණියට ස්ත්‍රීත්වය එබ්බවීමේ පුරුෂ ක්‍රියාවලියේ ආරම්භක අවස්ථාවක් ලෙස එහි විස්තර වී තිබුණි. <br /><br />එකල වචනාර්ථයේ රැඩිකල් චින්තන සංකල්පයේ බැස හුන් අප එම අදහස් හිස් මුදුණින් ගෙන මහා සොයාගැනීමක් සේ සාකච්ඡා කල අයුරු මට මතකය.<br /><br />ගැහැණිය සහ පිරිමියා යනුවෙන් මානසිකවම වෙන් කිරීමේ කටයුත්තට අත් පොත් තැබෙන්නේ දියණියන්ගේ කන් පෙති සිදුරු කිරීමෙනි. බොහෝ විට මෙය සිදු කිරීමට තීරණය කරන පියවරුන් ඉන්දියාවේ කාන්තාවන් විසින් සිදු කරන <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Sati_(practice)">සති පූජාව</a> පිළිබඳව උණුසුම් ලෙයින් ප්‍රකෝපිත වන්නවුන්ය. තමන්ගෙ දියණියට කිසිදු අනතුරක් සිදුවන්නට ඉඩ නොදෙමැයි සිතින් ගිවිස ගන්නා මව සහ පියා යන වධකයින් දෙදෙනා විසින්ම තම දියණියගේ කඳුලු දකිමින් ඇයගේ දෙකන් පෙති විද දමයි. එහෙත් එය සාධාරණය. මන්ද එළොවටත් මෙළොවටත් දෙළොවටම නැති අතරමැදියකු ලෙස තම දියණිය වැඩෙනවා දකින්නට දෙමාපියන් අකමැති බැවිණි. <br /><br />මා හට ඇති ගැටළුව වන්නේද එයයි. දෙකන් පෙති නොවිදි ගැහැණු දරුවකු වර්ධනය වීමේදී අන් ගැහැණු ළමුන් අතර ඇයගේ පැවැත්මේ වෙනස ඇයට කෙසේ බලපානු ඇත්ද? ඇගේ කන් පෙති නොවිදීම පිළිබඳ ඇගේ මිතුරියනුත්, ගුරුවරියනුත් ඇයව ‍මුළුගත කිරීමට ඉඩ ඇත. නිවස අවට වෙසෙන්නන් ඇයව අමුතු සත්ත්වයෙක් ලෙස දකින්නට ඉඩ ඇත. ඥාතීන් අතර ඇය අවපස ලෙස සුවිශේෂ වනු ඇත. ඇය නිතර ඇයගේ අඩුවක් ගැන සිතමින් සිටින්නියක් වනු ඇත. එවිට ඇයට විසඳුමක් ලෙස ස්ව කැමැත්තෙන්ම කන් පෙති විදගැනීමට උවමනා වනු ඇත. එය අතිශය වේදනාකාරී දෙයක් වන නිසාම ඇය තම දෙමාපියන්ට ශාප කරනු ඇත.<br /><br />"අනේ ඔයාලගෙ කෙහෙල්මල් ආදරේ.... පුංචි කාලෙදිම මගේ කන් විද්දනම් ඉවරයිනේ...."<br /><br />කඳුළු පිරි දෙනෙතින් ඇය නගන්නට ඉඩ ඇති මැසිවිල්ල එසේ නොවනු ඇතැයි කිව හැකිද? <br /><br />දෙමාපියන් සැලිකිලිමත් වීමට අවශ්‍ය වනුයේ එය පමණක්ම නොවේද?<br /><br />සියල්ලටම වඩා බියකරු සාධකය වනු ඇත්තේ ඇයගේ ස්ත්‍රීත්වයේ උවමනාවන් සහ ලක්ෂණයන්ද මෙකී කන් නොවිදීමේ අඩුව නිසා ඇයට අහිමි වන්නට හැකිද යන්නයි. එනම් ඇය පිරිමියකු ලෙස දැණෙන ගැහැණියක වේද යන්නයි. එය පිළිබඳව කීමට තරම් ඒ සම්බන්ධ දැනුමක් මට නොමැති බැවින් එම අවස්ථාව විශ්ලේෂණය කරගැනීම ඔබට බාරය. කන් නොවිදි ගැහැණු දරුවකුගේ මානසික ලිංගිකත්වය ඒ හේතුව නිසාම වෙනස් වන්නට ඉඩ තිබේද?<br /><br />මට සිතෙන්නේ එසේ වීමට හැකියාවක් නම් නැති වග වුවත් දියණියන්ගෙ කන් පෙති විදින්නට පෙරුම් පුරන පියවරුන්ට නම් එය එසේ වනු ඇතැයි සිතීම වාසි සහගතය.<br /><br />එසේ වුවත් මා පවසන්නේ සිය දියණියගේ සිඟිති කන් පෙත්ත සිදුරු කරන්නට පළමු සෑම දෙමාපියෙක් විසින්ම සිය කණ් පෙත්ත සිදුරු කරවා ගැනීමට උත්සාහයක් ගත යුතු බවය. නොඑසේ නම් කණ් විදීම යනු දරුවන් ආයෝජනයක් ලෙස දැකීමේම තවත් එක් පැත්තක්ද යන්න පිළිබඳව නැවත සිත අවදි කල යුතු බවය.<br /><br />සියල්ල අවසානයේ කීමට තවත් යමක් ඇත. මේ සටහන ලියවෙන්නේ දිනක් තුල දෙවතාවක් මා ගැහැණු දරුවන්ගේ කන් පෙති සිදුරු කිරීමේ මානුෂික වෘත‍ය පිළිබඳ සිත් පහල කල බැවිණි.<br /><br />පාසල් අවදියේ මා හා එක්ව පෙර කී රැඩිකල්මය නොයෙක් දේ හදාල සහ ඒ පිළිබඳව කථා කල මා මිතුරෙක් සිය දරු දෙදෙනාත් බිරිඳක් කැටුව අද දින මට සම්මුඛ විය. එකල ඔහු <i>තමා දිනෙක දියණියකගේ පියෙකු වූ විටෙක කිසි කලෙකවත් ඇගේ කන් පෙති නොවිදින</i> බවට කැඩ කැඩූවකු වූ අතර මෙකල ඔහු වසරකට මදක් වැඩි වයසැති කන් පෙති විදින ලද දියණියක් කරපින්නාගෙන සිටියේය.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4438137017487454797-5742313769504036046?l=living.hartstuff.com' alt='' /></div>hare :-)http://www.blogger.com/profile/04399089484128969072noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-4438137017487454797.post-14175079389590632302011-06-16T08:30:00.018+05:302011-08-27T23:58:36.161+05:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-2l1AqcgYmDE/TfkAO-IItpI/AAAAAAAAAvc/H4qG5vzt1WA/s1600/cup.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="257" src="http://4.bp.blogspot.com/-2l1AqcgYmDE/TfkAO-IItpI/AAAAAAAAAvc/H4qG5vzt1WA/s400/cup.jpg" width="400" /></a></div><br /><span style="font-size: 130%;">මම කාෂ්ඨක ගිණි සුළඟ මැද අතින් ආවරණය කර පිටකොටුවට ගිණි තැබීමි. සියුම් දුමක් සමගින් හුස්මක් අභ්‍යන්තරගත විය. <br /><br />මා සිහින් සැහැල්ලුවක් වෙත පාව ගොස් මදක් ඉහලින් නතර විය. ගුවනේ ලෑලි කඩේ කොලුවාගේ ප්ලේන්ටිය මා ඉදිරියේ පතිත විය. සීනි වැඩි උගුරක් දෙතොල් හරහා දිව මතට පැමිණ දිවේ රස ස්නායු සියල්ල කහටේ රසයෙන් උද්දාමයට පත්කරලීය. පැණි රසය තුල යටපත් කරන ලද විවිධ රසයන් ගණනාවක සාරය දිවෙන් උරාගත්තේ එම රසය වයින් උගුරක රසයට දෙවෙනි නොවන බව හඟිමිනි. එහෙත් වයින් යනු මාස කීපයකට වරක් ඇසුරු කරන්නක් බැවින් එහි රසය මට හරිහැටි මතකයට නගාගැනීමට අපහසුය. අතෙහි වූ ප්ලේන්ටියේ උගුරු කීපයක් වයින් වඩියකට වඩා මට සමීපය.<br /><br />එකින් එක උගුරින් උගුර, දිව මතින් මසිත පුරවා දමමින් ප්ලේන්ටිය ආමාශය වෙත ඇදෙමින් පැවතිනි.. ‍<br /><br />එහෙත් පැණි රසය සියල් රස අභිබවා අග්‍රස්ථ වී ඇති බව මොහොතකට මට මතක් විය.<br /><br />එය ජීවිතය මෙනි. මා නොවන වෙනත් උන් විසින් සාදා මා වෙත පුදා ඇති මා ජීවත් විය යුතු විලාසය නම් වූ කරුමය ප්ලේන්ටියේ කහට රසය අභිබවන පැණි රසය මෙනි. පැණි රස යනු කහටේ කහට රසය යටපත් කර දමන ක්‍රමවේදයයි.<br /><br />සිස්ටම් එක එවෙලේම බිඳ වැටුණි. <br /><br />එහෙත් ඒ සුළු මොහොතකට පමණි. සිස්ටම් එකෙන් ගැලවීමට හැකි අයෙක් නැත්තා සේම බිහිවීද, බිහි වන්නේද නැත. නොයෙක් ලෝගුකාර සමාගම් මතින් උත්කර්ෂවත් කල පණ්ඩිතයන් සිස්ටම් එක අභිබවනය කල බව කීවද එය එසේ වන්නේ නැත. අනුන් විසින් තැනූ සිස්ටම් අතික්‍රමණය කර උන් උන්ගේම සිස්ටම් සාදා ඇත. එසේ සාදන ලද සිස්ටම් සියල්ල යසැයි සලකා අපි ඒ ගුලට වී නිදහ‍සින් යැයි කෙතෙක් කීවත් පාරම් බෑවත් එය එසේ නැත.<br /><br />ඒ වන විට මා බොහෝ දුරක් ගෙවා තිඹිරිගස්යාය අසලින් ගමන් ගනිමින් සිටියෙමි. වරක් සම්මුඛ පරීක්ෂණයක් වෙනුවෙන් තිඹිරිගස්යායේ රස්තියාදු වූ සැටි මට මතකය. එදා එම ආයතනයේ ලොක්කා මවිසින් නිර්මාණය කරන ලද විෂුවල් කීපයක් බලා බෙහෙවින් සතුටු විය. රැකියාව ඉතා විශ්වාස කටයතු ලෙසම මා අතට පත් වී තිබුණද ලොක්කාට තවත් එවන් නිර්මාණ කීපයක් බැලීමට අවශ්‍ය විය. ඔහු කීවේ ඔහුගේ නිර්මාණ ආයතනය වෙත අවශ්‍යව සිටියේද එසේ සිස්ටම් එකෙන් බැහැර නිර්මාණකරුවකු බවය. එය ඔහුගේ විනිශ්චය විය. <br /><br />නමුත් මා එසේ නොවිණි. මා මෙහි වෙසෙන හැමකෙකු මෙන්ම අවිශ්වාසදායී පුද්ගලයකු විය. එම රැකියාවට එක් දිනක් පමණක් ගොස් මා එය අත්හැර දැමුවේ එබැවිණි. මිනිසුන් මිණුම්ගත කිරීම එලෙසින්ම දුෂ්කරය. මා ද මා වෙසෙන ජන කොටසේම නිපැයුමක් බැවින් මා ද එසේම විය. <br /><br />තවත් කහට උගුරක් දිව තෙමා හැරියේය. පැණි රසය උවමනාවෙන්ම අමතක කොට මම කහට රසය දිව පුරා කැලතූයෙමි. අසාර්ථක වන්නට මොහොතකට පෙර මම එම කහට උගුරේ රසය විඳ අහවර කලෙමි. <br /><br />නොදැනීම මා නුගේගොඩ සුන්දර මතකයන් පසු කරමින් හුන්නෙමි. ජීවිතේ වසර ගණනාවක් නිතර ඇසුරු කල නුගේගොඩ පරිසරය මා ජීවිතයේ වර්තමානය වෙත ගෙන එන්නට තදින් බලපෑ වටපිටාවකි. මිනිසුන්ද නොමිනිසුන්ද ස්පර්ෂ කරමින් උන් පසුකර මා ඇදී ගියේ මේ භූමිය මතිනි. සිස්ටම් එකත් ඉන් මිදීමත්, මමත් මම නොවන මමත්, ඇයත් ඇය සහ මමත් මා තුල රාමුගත වූයේ මෙහිදීය. සිස්ටම් එක මතින් ඉගිල දුම් රොටුවල නැගී අනන්ත අවකාශයේ සරා මම නැවත මේ භූමිය වෙත පැමිණ ඇත්තෙමි. නැවතත් සිස්ටම් එක වෙත පෙම් කරන්නට අරඹා ඇත්තෙමි. අවමඟුල් සභාවක සියළු පොර කතාවන් අවසානයේ මළ මිනියක ඉරණම මෙන් මාගේ ජීවිතයද මේ කතා තුල නැත. මිනියේ හිමිකරුවා සභාවේ කතාකරුවන් විසින් ඔසවා තබන්නාක් මෙන්ම මාද මා ගැන ම විසින්ම කියනා සහ අනුන් මා ගැන කියනා කතාවලට වග කීමට බැඳී නැත.<br /><br />මා තවමත් මගේ ලෝකයකය. මා එයට කෙතරම් අකමැති වුවත් ඉන් ගැලවී යාමට කෙතරම් අවශ්‍ය වුවත් ගැලවී යාමට තැනක් නැත. ඔබ කෙතරම් අකමැති වුවද එය මගේත් ඔබේත් ජීවිතයේ සැබෑ කතාවයි.<br /><br />මම ඔබේ සිස්ටම් එකෙන් ගැලවී මගේම සිස්ටම් එකක් සාදාගෙන ඇත්තෙමි. එතුලට වී ඔබව විවේචනය කරමින් සාර්ථකව ගෙවන්නට උත්සාහ දරමින් එහෙත්, අසාර්ථකව ගෙවා දමමි. ඉතින් ඔබ මා වෙත නොඑන ලෙසින්ම මා ඔබ වෙත නොඑන වගද එසේමය.<br /><br />මා මහරගමට පැමිණ ඇත. දැන් බිමට බැසීමට කාලයයි.<br /><br />බී අවසන් වූ කහට වීදුරුවේ අඩියේ මැනර්ස් ටිකක් ඉතිරි වී ඇත. මැනර්ස් ඉතිරි කිරීම සිස්ටම් එකෙන් මට ඉගැන්වූ දෙයකි. සිස්ටම් එකට ඕන මගුලක් කරගන්නට කියා ඉතිරි තේ කොළ කැබලි සමග කහට උගුරු බාගයක මණ්ඩියේ රස බැලීමට මට තවමත් හැක. <br /><br />එහෙත් මා ඔබේ සිස්ටම් එකෙන් ගැලවී නැවතත් මගේ සිස්ටම් එක තුල රාමු ගත වේ නම් ඉන් කිසි පලක් ඇත්තේද නැත.<br /><br />මගේ සිස්ටම් එක....? රෙද්ද තමයි!<br /><br />මම ‍වීදුරුවේ අඩියේ වූ මැනර්ස් වල ඔබා මහරගම නිවා දැමුවෙමි.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4438137017487454797-1417507938959063230?l=living.hartstuff.com' alt='' /></div>hare :-)http://www.blogger.com/profile/04399089484128969072noreply@blogger.com15Badulla, Sri Lanka6.987557190272175 81.05125985792546.961743690272175 81.0306603579254 7.013370690272175 81.0718593579254tag:blogger.com,1999:blog-4438137017487454797.post-49097543136801384112011-06-12T08:42:00.004+05:302011-08-28T00:09:51.624+05:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-KwWPQjb2vuI/TfQt1eypH8I/AAAAAAAAAu4/N9SdMlmV4_I/s1600/poem+b.png" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; height: 1750px; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/-KwWPQjb2vuI/TfQt1eypH8I/AAAAAAAAAu4/N9SdMlmV4_I/s1600/poem+b.png" /></a></div>මුළු ලෝකයමත්<br />ඉන් එහා විශ්වයත්<br />බ්‍රෑන්ඩ් නේම් අස්සට ගේන්න<br />තතනන මොහොතක<br />හිතයි ඩිංගක්<br />මිදී ඒ වියවුලෙන්<br />එපිට ගොස් හැරී බලන්නට<br />ආයෙමත්<br /><br />දුටු, විඳි, කල නිර්මාණ සියල්ලම<br />අච්චු අස්සට ගෙන<br />නාමකරණය කොට<br />කැටගරි කරවා<br />ඩේටා බේස් වලට දමා<br />ඒ ‍ඒ දේ වලට කැමති<br />ඒ ඒ අයට<br />ඕනැ ඕනැ හැටියට<br />මුදා හරියි එකින් එක<br />යටින් ඇඩ් එක්ක...<br />'හායි මෙයාලා... <br />ඔන්න මම ඔයාල ආසම සින්දුව ගෙනාවා...'<br /><br />ඒ අස්සේ<br />දකින අමුතු යමක් ගැන<br />වෙර යොදා හොයා බලා<br />එය විංසයෝජනය කොට<br />කෑලි වලට කඩා <br />කෑලි ගානට ගෙවා<br />පෙර සැදූ අච්චු අස්සට ඔබයි<br />"අහා මෙය මේකකි<br />අර අරකකි<br />ඔය ඕකය<br />ඔය ඔක්කොම මේකය"<br /><br />ජීවිතය ස්ටෑන්ඩඩ් කරවා<br />කන බොන දකින විඳින <br />සියළු විලාසයන්ට<br />සෑදූ ආකෘතියෙන් පිට<br />පවත්නට නොහැකි වන<br />එක බින්දුවේ සිස්ටම් හැදෙන<br />වර්තමානය මෙයයි<br />අතීතයේදීත් මතකයි<br />සිතිවිල්ලකුදු ඉතිරි නැතිවම<br />කැටගරයිස් කර<br />නූතන ගිරවුන්ට ගණින්නට<br />ගණන් ගැන අන් උන්ට බනින්නට<br />නාහන උන් නසන්නට<br />මරා ඇනිවසරියෙදි මස් බුදින්නට<br />නොදෙඩූ මහා දාර්ශනිකයා<br />අද වගේම අපූරුයි<br /><br />එවිට එක මොහොතක<br />ඔය කියන ආකෘති<br />තූ තූ කොටපියා හැර<br />අමුවෙන් ලොවට විවරව<br />ඵල දරන බිජුවට ගෙන<br />"මෙය ලෙඩක් මෙය ලෙඩක්<br />කලින් අපි දැකල නෑ"<br />වාද බයිලා ගයා<br />ඒ නවමු බිජුවටම<br />තූ තූ කොටපියන<br />පොලිස් ජීවිත<br /><br />ඒ අස්සේ<br />කඳු ගල් හෙල් අතර<br />අනන්ත හැඩ මවා<br />ගලා යන ගංගාව ගැන...<br />නොගිණෙන නා නා විසිතුරෙන්<br />දෑස් අයස්කාන්ත කරවන<br />වලා පෙල ගැටෙන සිඳු තරඟ ගැන...<br />සෙකන්ඩ් මොහොතක සිනාසී<br />මිලි සෙකන්ඩුවෙන් පුෂ්පාග්නිතව<br />නැවත ප්‍රේමීව උරේ හිස තබන ඇය ගැන...<br />මතවාද අස්සට ඔබන්නට වෙර දරා<br />එක ලෙස තබන්නට වෙහෙසුනද<br />එක ලෙස නොම ගලන <br />අනන්ත ක්ෂුද්‍ර කම්පනැති ජීවිත ගැන...<br /><br />ලියන්නට වෙන කවියට විතරක්<br />මොකටද එක විධියක හැඩයක්?<br /><br /><br />2011-06-12<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4438137017487454797-4909754313680138411?l=living.hartstuff.com' alt='' /></div>hare :-)http://www.blogger.com/profile/04399089484128969072noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-4438137017487454797.post-10158697096188727302011-06-10T07:50:00.129+05:302011-06-10T08:02:21.711+05:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-tR3e6c4Qodk/TfEhkOoNa-I/AAAAAAAAArQ/7uySTzdM64w/s1600/hunther+upload.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/-tR3e6c4Qodk/TfEhkOoNa-I/AAAAAAAAArQ/7uySTzdM64w/s1600/hunther+upload.jpg" /></a></div><br /><span style="font-size: 130%;">ඔන්න ඉතිං අවුරුද්දකට වඩා කාලයක් එනකල් පෙරුම් පුරපු කිං හන්තර් චිත්‍රපටිය බලාගන්න මට අවස්ථාවක් ආවා. හොඳට හිතට වැදුන නිසාම මේ කියන්න යන්නෙ ඒ ගැනයි. මේක විචාරයක් නම් නෙවෙයි. විචාරය කරන්න තරම් චිත්තරපටි ගැන දැණුමක් මට නෑ. මම මේ ලියන්න යන්නෙ මට දැණුන හිතුන දේවල් ටිකක් විතරයි.<br /><br />සාමාන්‍යයෙන් ලංකාවෙ සාම්ප්‍රදායික විකට චිත්‍රපටි ගොඩක් ඒකාකාරියි. බන්දු ටෙනී යුවල එකම ආකාරයේ විකට සිනමා ප්‍රභේදයක් බිහි වෙන්න දායක වීමත් එක්ක විකට සිනමාව කියන එක නිරස වෙන්න ගත්ත. බන්දු සහ ටෙනී මම කැමතිම විකට නළුවන් දෙදෙනෙක්. නමුත් එකම හොද්ද හැමදාම කද්දි හරි යන්නෑ වගේ ඒ දෙන්නගෙ සිනමාව තව දුරටත් විකටද කියන එක මට ප්‍රශ්ණයක්. <br /><br />කොහොම වුණත් ගිරිරාජ්ගෙ 'සිකුරු හතෙන්' ඒ විකට සිනමාවේ මාවත සහමුලින්ම වෙනස් කලා. සිකුරු හත හොඳට රස විඳලා ඉද්දි කිං හන්තර් ගැන අහන්න ලැබුණම සතුට ඉහවහ ගියේ කිං හන්තර් අධ්‍යක්ෂ ජයප්‍රකාර් සිවගුරුනාදන් මහත්මය අධ්‍යක්ෂණය කරපු එතුමා, මෙතුමා (?) වගේ විහිළු ටෙලි නාට්‍ය හොඳම මට්ටමේ විහිළු නාට්‍ය නිසයි. කොහොමින් කොහොමින් හරි කිං හන්තර් බලන්න අවස්ථාව ලැබුණා කියමුකෝ.<br /><br />චිත්‍රපටියෙ කතාවෙ සරලව ගත්තම ඇති දෙයක් නැති තරම්. සාමාන්‍ය මනුස්සයෙක් ලොක්කෙක් වෙන්න දෙන උත්සාහයක් ගැන චිත්‍රපටියක් කියල සරලව කියන්න පුළුවන්. ඒත් කතාව කොමඩියක් වෙන්න ඕන නිසා අතීතයේ හිටපු රජකෙනෙක්ගෙ කතාවක් සෙට් කරගෙන තියෙනවා. ඇත්තටම ඔරිජිනල් රජා වෙනුවට ඉන්නෙ ඩුප්ලිකේට් රජෙක්. අතීතයේ ඉඳන් වර්තමානයට එන ඩුප්ලිකේට් රජා වර්තමානය, එහෙම නැත්තං විපරිත ලෝකයෙ අභියෝග අතරින් තමන්ගෙ රජවීමේ සිහිනය සැබෑ කරගන්න දෙන ගේම් තමයි චිත්‍රපටියෙ කතා‍ව විධියට තියෙන්නේ.<br /><br />මුළු සිනමා පටය පුරාම අපිව ඒකට අල්ලල රඳවගන්නෙ විජය නන්දසිරිගෙ රඟපෑම කියන එක අනිවාර්යයක්. ඔහුගේ නිරායාසාත්මක වචන උච්ඡාරණය එක්ක හැඟීම් නිරූපණයෙන් අදාල මූඩ් එක හරියටම එලියට දෙන එක තමයි ෆිල්ම් එකේ ප්‍රධාන සාධකය කියල මට හිතෙන්නෙ. <i>සිකුරු හතේ </i>චිත්‍රපටියෙ <i>මංගල ජය</i> කපු මහත්තයගෙ චරිතයෙදිත් ඒක හොඳටම පේන්න තිබුණා. කොහොම වුණත් විජයගේ රඟපෑමට චිත්‍රපටියෙ තිර පිටපතේ ලිහිල් බවත් ලොකු දෙයක් එක් කරන්න ඇති. ඒ එක්කම ජයප්‍රකාශ්ගෙ අධ්‍යක්ෂණය යටතේ රඟපාල විජය හොඳට පොලිෂ් වෙලා තිබීමත් බලපාන්න ඇති. කොහොම හරි විජය නන්දසිරි බොහොම නිදහසේ ඒ චරිතය තුල ඉන්නව කියල කියන්න පුළුවන්.<br /><br />ඔහුට සහය දෙන නළු නිලියො සෙට් එකත් එහෙමයි. මහේන්ද්‍ර පෙරේරා හැමවෙලේම වගේ මහන්සි නොවී තමන්ගෙ චරිතය රඟපෑවා. ඔහුගේ චරිතයේ ඒ තරම්ම ‍අළුත් බවක් මට දැණුනෙ නැතත් ඔහු සහ විජය අතර දෙබස් වලදි ඔවුන් දෙන්නම අපිව හොඳට හිනස්සවනවා. ඒ එක්කම අනර්කලීගෙනුත් ඒ චරිතයට හොඳටම සාධාරණයක් වෙනවා. ජනිත් වික්‍රමගේ රඟපාන පුංචි චරිතය තුලත් ඔහු ඒක ගොඩක් ස්වභාවිකව කරනවයි කියල මට හිතුණ.<br /><br />හැබැයි විජය නන්දසිරිට අමතර නළු නිලියන්ගෙ රඟපෑම් වලින් මට හොඳටම වැදුනෙ කුමාර තිරිමාදුරගෙ රඟපෑම. ජනතාවට හිනා වෙන ගමන් ජනතාවට ඇඬෙන්න සලකන, තමන්ව ප්‍රමෝට් කරගන්න එක එක සෙල්ලම් දාන සාමාන්‍ය ලාංකික දේශපාලකයගෙ චරිතය ඔහු හොඳට වැදෙන්න නිරූපණය කරනවා. ඔහුගේ රඟපෑමට අපූරු සහයක් දෙන්නෙ ගිරිරාජ් කෞෂල්‍ය. ඇමති‍වරු සම්බන්ධ චරිත වල රඟපාලා ඔහුටත් හොඳ පුහුණුවක් තියෙන නිසා මේ චරිතයෙදි ඔහුත් විශිෂ්ඨ විධියට රඟපානවා කියල මට හිතෙනවා.<br /><br />චිත්‍රපටියෙ සංගීතයෙත් මට කියන්න තරම් වරදක් පේන්න නෑ. මහේෂ් දෙනිපිටියගෙ නිර්මාණ වැඩිය නැති නිසා ඒකට ‍+1 එකක් දෙන්නම වෙනව. මොනව වුණත් හිනායන්නෙ නැති තැන් වලදි ඔය අමතු මියුසිකල් සද්ද දාල අපිව හිනස්සවන්න යෑමේ විකට චිත්‍රපටිවල පොදු කතන්දරේනම් එහෙම්මම තියෙනව තමයි. <br /><br />චිත්‍රපටියෙ සින්දු 3ක් තියෙනවා. ඒ තුනම හොඳයි අවස්ථාව අනුව. ගයාන් පෙරේරගෙ කටහඬ චිත්‍රපටි එක්ක යන්නෙ නෑ වගේ ගතියක් තේරුණා. උරේෂා එක්ක නලින් පෙරේරගෙ සින්දුව ශේප්. ඒත් චිත්‍රපටියෙ අන්තිමට තිබුණ සුනිල් පෙරේරගෙ සින්දුව නම් පට්ට කියල කියන්න පුළුවන්. ඒ සින්දුවට රූප රචනා කිරිල්ලත් නියමයි.<br /><br />චිත්‍රපටියෙ සිදුවීම් අතර සම්බන්ධය ගොඩනගන විධියත් සෑහෙන්න හොඳයි. සාමාන්‍යයෙන් ලංකාවෙ ගොඩක් විකට චිත්‍රපටි වගේම වෙන වර්ගවල චිත්‍රපටි වලත් තර්කය නැති වෙන තැන් ගොඩක් තියෙනවනේ. ඒකෙදි නරඹන්නා අතරමං වෙනව මේක කොහොමද මෙහෙම වුණේ කියල. ඒත් ඒ අඩුපාඩු මේකෙදි ගොඩක් දුරට පේන්න නෑ. නැත්තං මට පෙණුනෙ නෑ. හැබැයි රිමෝට් එක උඩ ඉඳගත්තම සෙටප් එක වැඩ කරන එක සහ නැගිට්ටම සෙටප් එක නවතින එක වෙන්නෙ කොහොමද කියල නම් මම දන්නෙ නෑ. කො‍හොම වුනත් චිත්‍රපටිය සැලකිය යුතු මට්ටමින් ලොජිකල්! ඒ වගේම අන්තිම වෙනකල් රැඳිල ඉන්න පුළුවන් විධියට කතාව ගලාගෙන යනව. ඒකට ඉතිං සංස්කරණයේ සාර්ථකත්වයත් බලපාල ඇති. කොහොමින් හරි සාමාන්‍යයෙන් අපේ ගමේ චිත්‍රපටි ශාලාවෙ මට මතක ඇති කාලෙක හිටපු සැලකිය යුතු ප්‍රේක්ෂක පිරිසක් මුල ඉඳන් අග වෙනකල් හොඳට හිනා වුණා.<br /><br />කලින් කිව්ව ලොජිකල් ගතිය නැති වෙන තැන් නැත්තෙමත් නෑ. උදාහරණෙකට රජාගේ දැණුම ගැන කියන්න පුළුවන්. වර්තමානයට ඇවිත් කරකවල අතෑරිය වගේ ඉන්න සෙට් වෙන රජතුමා සමහරක් දේවල් ගැන ඉක්මනටම ඉගෙනගන්නව වුණාට සමහර වෙලාවට සමහර දේවල් ගැන නොදැනුවත්. ඒක එහෙම වෙන එක අවුලක් වගේ පෙණුනා. ඒ වගේම බයික් එකේ බ්රේක් අල්ලන්න නොදන්න නිසා කඩාගෙන ගිහින් ඇමතිතුමාව බේරගන්න සෙට් වුණාට ඒ වෙලාවෙ රූපරාමුවෙත් හොඳට පේනවා රජතුමා බයිසිකලේ බ්රේක් අල්ලගෙන යනවා. ඒත් ඒක එකපාරම පේන දෙයක් නොවෙන නිසා හිනාවෙන්න ඒක බාධාවක් වෙන්නෙ නෑ.<br /><br />ඒ වගේම මෝඩ ජෝක් ටිකකුත් තිබුණට සාමාන්‍යයෙන් ඔය ෆාස්ට් ෆෝවඩ් කරන එක වගේ පරණ ජෝක් නම් නැති එක ලොකු දෙයක්. ඉස්සර මට මතකයි ඔය ෆාස්ට් ෆෝවඩ් කරල නළුවො දෙගුණයක වේගෙන් එහෙ මෙහෙ දුවද්දිත් මිනිස්සු හිනා වෙනවා. දැනුත් එහෙම හිනා වෙන අය ඉන්නව වෙන්න ඕන. කොහොම වුනත් එහෙම අවුල් ජෝක්නම් ඒ තරම් තිබුණෙ නෑ.<br /><br />මේ චිත්‍රපටියෙ පිටපත සංවර්ධිත එකක් කියල ජයප්‍රකාශ් කියල තිබුණට තව ටිකක් සංවර්ධනය කරන්න තිබුණා කියල මට හිතෙනව. උදාහරණෙකට ගත්තොත් මේකෙ මේ රජා අතීතෙන් ඇවිත් වර්තමානයේ විපරිත ලෝකෙත් එක්ක ගැටෙන තැන් කීපයක්වත් යොදල තවත් හාස්‍යය මතු කරන්න තිබුණ. ඒකෙදි මට මතක් වෙන්නෙ <a href="http://www.imdb.com/title/tt0443453/">Borat</a> චිත්‍රපටිය. කසකස්ථානෙ ඉඳන් ඇමරිකාවට යන ජනමාධ්‍යවේදියෙක් ඇමරිකාවෙදි ඔහුට ආගන්තුක වෙන දේවල් එක්ක ගනු දෙනු කරන විධිය බොහොම හාස්‍යජනක විධියට ඒ චිත්‍රපටියෙදි පෙන්නනව. ඒ වගේ අවස්ථා ටිකක් කිං හන්තර්ගෙ චරිතයටත් එකතු කරන්න තිබුණා තවත්. මොකද කිං හන්තර්ගෙ කතාව අභව්‍ය කතාවක්. මවපු කතාවක්. ඔහු වර්තමාන ලෝකෙ ගැන කිසි දෙයක් නොදන්න නිසාම ඔහුට ඕනම දෙයක් වෙන්න පුළුවන්. ඉතිං ඒ අභව්‍ය ගතියෙන් තව වැඩ ගන්න තිබුණා. ඒ එක්කම ඔය අපි අහල තියෙන විහිළුවක් දෙකක් චිත්‍රපටියට යොදාගත්තට අවුලක් නැති වෙන්න තිබුණා. හරියට <a href="http://www.imdb.com/title/tt1187043/">3 Idiots</a> එකේදි යාළුවො තුන් දෙනා විභාග උත්තර පත්‍ර කළවම් කරපු අවස්ථාව, නැත්තං <a href="http://www.youtube.com/watch?v=wXxOJpMLekY">ඉන්ඩක්ෂන් මෝටරේ ස්ටාට් කරපු අවස්ථාව</a> වගේ. ඒව අපි කලින් ඊ මේල් වලින්, පත්තර වලින් කියවපු ජනප්‍රිය විහිළු කතානේ... ඒ වගේ දෙක තුනක්වත් කිං හන්තර්ටත් රිංගවන්න තිබුණා නම් හානියක් නෑ...<br /><br />කොහොම හරි අන්තිමේ කිං හන්තර් අපිට දෙන පණිවුඩය තමයි ලංකාවෙ තැනකට එන්න නම් මරිසියෙක් එහෙම නැත්තං චිත්‍රපටියෙ වචන වලින්ම ගඩ්ඩෙක් වෙන්න ඕන කියන එක. සමහර විට අපිත් ගොඩක් එහෙම වෙලා හෝ වෙමින් ඉන්න නිසා ඒක දැනගන්න කිං හන්තර් බලන්නම ඕන වෙන්නෙ නැති වෙන්න පුළුවන්.<br /><br />ඒ වුණත් ඉතිං මම කියන්නෙ හිනාවෙන්න කැමති ඕනම කෙනෙක් බලන්න වටින චිත්‍රපටියක් තමයි කිං හන්තර්. ඒ තරම් දෙයක් නෑ වගේ පේන්න පුළුවන් වුණාට තියෙන ටික ලංකාව ඇතුලෙ සිරා වැඩක් කියල තමයි කියන්න තියෙන්නේ.<br /><br />එහෙනම් ගිහින් බලන්න. ඇවිත් අපටත් කියන්න :D<br /><br />මේ තියෙන්නෙ ට්‍රේලර් එක. ස්ක්‍රීන් කැප්චර් එකක්. නිෂ්පාදක ධම්මික සිරිවර්ධන ඔන්ලයින් පබ්ලිසිටි ගැන ඒ තරම්ම උනන්දුවක් නෑ වගේ...</span><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><object class="BLOGGER-youtube-video" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0" data-thumbnail-src="http://3.gvt0.com/vi/zfBkw0n-4BM/0.jpg" height="360" width="480"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/zfBkw0n-4BM&fs=1&source=uds" /><param name="bgcolor" value="#FFFFFF" /><embed width="320" height="266" src="http://www.youtube.com/v/zfBkw0n-4BM&fs=1&source=uds" type="application/x-shockwave-flash"></embed></object></div><div style="clear: both; text-align: center;">අනුග්‍රහය <a href="http://www.youtube.com/user/jwickramage">jwickramage</a></div><br /><span style="font-size: 130%;">මෙන්න මේ තැන් වලත් කිං හන්තර් ගැන ලියවෙලා තියෙනවා. උවමනා කෙනෙක් ගිහින් බැලුවට පාඩු නෑ...</span><br /><br /><ul><li><a href="http://www.facebook.com/pages/King-Hanther-%E0%B6%9A%E0%B7%92%E0%B6%82-%E0%B7%84%E0%B6%B1%E0%B7%8A%E0%B6%AD%E0%B6%BB%E0%B7%8A/150056015068161?v=info">Facebook</a> - කිං හන්තර් ඔයාල ආසම තැනක.</li><li><a href="http://www.divaina.com/2011/06/03/cineart01.html">දිවයින</a> - කිං හන්තර් ගැන.</li><li><a href="http://www.silumina.lk/2011/05/29/_art.asp?fn=av11052915&amp;p=1">සිළුමිණ</a> - ජයප්‍රකාශ් සිවගුරුනාදන් සමග.</li><li><a href="http://www.dinamina.lk/2011/06/03/_art.asp?fn=f1106032&amp;p=1">දිනමිණ</a> - වෙනස් වචන වලින් කලින් කතාවම.</li><li><a href="http://www.sarasaviya.lk/2011/05/19/_art.asp?fn=sa1105198&amp;pn=07">සරසවිය</a> - මේකෙ ටිකක් පහලට ස්ක්‍රෝල් කරල බලන්න.</li></ul><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4438137017487454797-1015869709618872730?l=living.hartstuff.com' alt='' /></div>hare :-)http://www.blogger.com/profile/04399089484128969072noreply@blogger.com17Badulla, Sri Lanka6.987615533524811 81.061007349088986.961802033524811 81.04040784908898 7.013429033524811 81.08160684908898tag:blogger.com,1999:blog-4438137017487454797.post-88476287621073597072011-06-07T07:50:00.003+05:302011-08-27T23:58:36.201+05:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-durLhVbKk4k/Te0fZa3QsvI/AAAAAAAAArA/DztK1ptVVPo/s1600/book+on+top.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://1.bp.blogspot.com/-durLhVbKk4k/Te0fZa3QsvI/AAAAAAAAArA/DztK1ptVVPo/s400/book+on+top.jpg" width="307" /></a></div><br /><span style="font-size: 130%;">ඔළුව උඩ පොතක් තියාගෙන හැමෝටම බැණ බැණ ඇවිදපු මිනිහෙක් හිටියා. <br /><br />ඒ පොතේ තිබුණෙ ජීවත් වෙන විධියලු. <br /><br />අවුරුදු ගාණකට කලින් කවුදෝ පඬිවරයෙක් ලියපු පොතක්ලු. <br /><br />අර මිනිහට ඒක දෙමව්පිය උරුමයෙන් හමුවුණ එකක්... පුංචි කාලෙදිමයි මිනිහ ඒක ඔළුව උඩ තියාගත්තෙ. හරි හැටි දැණුමක් නැති කාලෙදිම ඒකෙ තියෙන දේවල් කියවල පුදුම වෙලා, වික්ෂිප්ත වෙලා, සලිත වෙලා, වෙලිල, මුකුලිත වෙලා, භක්තිමත් වෙලා අන්තිමේ මිනිහ ඒක එයාගෙ පරමාදර්ශය කරගෙන...<br /><br />දැන් එයා හිතන්නෙ මිනිස්සු හැමෝම ඒක අනුව ඉන්න ඕන කියලයි.<br /><br />මිනිහ පොත ඔළුව උඩ තියාගෙන හැම තැනම යනව. මිනිස්සු දිහා ඇස් දෙකින්, මොළයෙන් බලනව වෙනුවට මිනිහ අනිත් මිනිස්සු දිහා බැලුවෙම පොත අනුව! ඉතිං දකින හැම මනුස්සයගෙම මොකක් හරි අල්ල ගෙන මිනිහ වැරදි කියවනව.<br /><br />පඬිවරයෙක් ලියපු පොතක් ළඟ තියෙන නිසා මිනිහට මුකුත් නොකියා ගොඩක් අය එහෙයි කිව්වා. <br /><br />ඒත් කිසි දෙයක් කණටනම් ගත්තෙ නෑ කවුරුත්...<br /><br />හැමෝම මිනිහ එද්දි පේන්න ඔළුව නැමුවට මිනිහ ගිය ගමන් දුන්නක් වගේ ඔළුව ඉස්සුවා.<br /><br />ඒත් පොත ඔළුවෙ තියාගත්තු මිනිහ හිතාගෙන හිටියෙ තමන් මාර වීරයෙක් කියල...<br /><br />මැරෙණකල්ම පොත තිබුණ මිනිහගෙ ඔළුව උඩ...<br /><br />මිනිහ ඒක කවදාවත් හරියට කියෙව්වෙ නැද්ද මන්දා...<br /><br />කොහොම වුණත් මිනිහගෙන් පස්සෙ ඒ පොත එයාගෙ දරුවෙක්ට උරුම වුණා.<br /><br />දරුවත් ගත්තගමන් පොත තියාගත්තෙ එයාගෙ ඔළුව උඩ!<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4438137017487454797-8847628762107359707?l=living.hartstuff.com' alt='' /></div>hare :-)http://www.blogger.com/profile/04399089484128969072noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-4438137017487454797.post-14810368953138030712011-06-05T09:00:00.033+05:302011-06-05T14:19:36.408+05:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-g6_7n4H1IRU/TerCywqhCGI/AAAAAAAAAq8/2o9qd0VWcCM/s1600/surinder+tool.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="237" src="http://3.bp.blogspot.com/-g6_7n4H1IRU/TerCywqhCGI/AAAAAAAAAq8/2o9qd0VWcCM/s640/surinder+tool.jpg" width="640" /></a></div><br /><span style="font-size: 130%;"><br /><br />සුරින්දර් සේරම අතෑරල දාල හිටියත් චිත්‍රපටි බැලිල්ල නතර කලේ නෑ. හැමදාම රෑ එක දෙක වෙනකල් චිත්‍රපටියක් දෙකක් බලල මිස සුරින්දර්ට නිදාගන්න බැරි වුණා. රඟපාන්න තිබුණ සුළු අවස්ථාවත් නැත්තටම නැතිවෙලා නිසා චිත්‍රපටි වින්දනයෙන් උපරිම තෘප්තියක් ලබන්නයි ඔහුට උවමනා වුණේ.<br /><br />සුරින්දර් මුම්බායි නගරයේ නළුකම් හොයාගෙන ආවෙ බැංග්ලෝරයේ කරමින් හිටපු පරිගණක ඉන්ජිනේරු රස්සාව අතෑරලා. ඒ නළුවෙක් වෙන්න තිබුණ ආසාව හින්දමයි. ඒ ආයතනය ඔහුගෙ ඥාතියෙක්ගෙ වීම නිසා ආයෙ වතාවක් එතන රස්සාව ගන්න අමාරු නැති වග ඔහු දැනගෙන හිටියා. දන්න අඳුරණ යාළුවො එක්ක නිෂ්පාදකවරු අධ්‍යක්ෂවරු ගණනාවක් පස්සෙ අවුරුදු කීපයක්ම ඇවිද්දත් සුරින්දර්ගෙ රළු පෙනුම මොනම චරිතයකටවත් ගැලපුනේ නෑ. යාන්තම් අඬල දොඩල ලැබුණු සුළු චරිතයත් කරන්න බැරි වුණේ සුරින්දර්ට සිද්ධ වුණ හදිසි අනතුර නිසා. නොහිතපු වෙලාවක ලිස්සල වැටුණු වෙලේ මේස රෙද්ද පැටලිලා උණු වතුර පෝච්චිය බිමට වැටුණෙ උණු වතුර සුරින්දර්ගෙ කම්මුලේ තවරමින්. වතුර ගලාගෙන ගියේ කවදාවත් හොඳ කරන්න බැරි රුදුරු කැළලක් සුරින්දර්ගෙ දකුණු කම්මුලේ ඉතිරි කරමින්. සැත්කම් කීපයකින් පස්සෙ ආරෝග්‍ය ශාලාවේ ගෙවුණ සතී කීපය තුල සුරින්දර්ගෙ හිතේ ඉතිරි වෙලා තිබුණ නළුකම් බලාපොරොත්තු ටිකත් දියවෙල ගියා.<br /><br />ඒ අවුරුදු එකහමාරකට කලින්. නොදැනුවත්වම තමන්ගෙ චිත්‍රපටි හීනය වෙනුවෙන් සුරින්දර් ජීවිතේ අවුරුදු කීපයක්ම වැය කරල තිබුණ. <br /><br />ඔහුට යාන්තමින් අදහසක් පහල වුණේ හ‍යවෙනි වතාවටත් <a href="http://www.imdb.com/title/tt0456144/">ලගේ රහෝ මුන්නා භායි</a> බලද්දි. සුරින්දර් ඒ චිත්‍රපටියට අතිශයින් ප්‍රිය කලත් ඔහුට කවදාවත් ඒ චිත්‍රපටිය තමන්ගෙ පෙම්වතියට පෙන්නගන්න බැරි වුණා. ඔහු චිත්‍රපටිය ගැන ගුණ උපරිමයෙන් වර්ණනා කලත් පෙම්වතිය ඒ කිසි දෙයක් කණකට ගත්තෙ නෑ. ඇයට තිබුණ එකම හේතුව වුණේ ඇය <a href="http://www.imdb.com/name/nm0004569/">සන්ජේ දත්</a>ට අකමැති වීම. ඒ නිසාම ඇය සන්ජේ රඟපාන කිසිම චිත්‍රපටියක් බැලුවෙ නෑ.<br /><br />සුරින්දර් කල්පනා කලා... <br /><br />ඇයි හැමදාම එකම අය රඟපාන චිත්‍රපටි බලන්නෙ? රඟපාන නළු නිලියො වෙනුවට අපට කැමති කෙනෙක්ව ආදේශ කරගන්න විධියක් නැද්ද?<br /><br />ඔහු හිතුවා...<br /><br />සුරින්දර්ගෙ අනාගතේම වෙනස් කරපු අදහස ඔහුට ආවෙ එතනදි.<br /><br />ඔහු ආයෙම සියල්ල දමල ගහල බැංග්ලෝරයට ගියේ ඒ අදහස ක්‍රියාත්මක කරවන්න.<br /><br />ඊට පස්සෙ ඔහු තමන්ගෙ අදහස ක්‍රියාත්මක කරවන්න පුළුවන් පද්ධතියක් සැලසුම් කලා.<br /><br />දැනටත් චිත්‍රපටි වලදි යොදාගන්න <a href="http://goo.gl/uJaOU">motion capture</a> ක්‍රමවේදයම සෑහෙන්න දියුණු කරන්නයි සුරින්දර් සැලසුම් කලේ. මේ ක්‍රමයෙදි නළුවෙක් අවශ්‍ය වුණේ අවශ්‍ය චලනයන් ලබාගන්න විතරයි. සියළුම රඟපෑම් සිදු කලේ ත්‍රිමාණ අංකිත අවකාශයක. ඒ දත්ත සියල්ල අවශ්‍ය පරිදි සංශෝධනය කරලා ගබඩා කලා. ඒ ඒ නළුවන් වෙනුවෙන් නිමැවුණ ත්‍රිමාන චරිත තමයි අවසාන රංගනයෙ හිටියෙ. ඒ ඒ අවස්ථා වලදි තිබුණ හැඩ ගැන්වීම්, හැඟීම් නිරූපනයන්, ඇඳුම්, ආලෝකය වගේ වෙනස් වෙන සාධකත් වෙනම ගබඩා වුණා. වෙනම tracks වල!<br /><br />සුරින්දර් සැලසුම් කලේ ඔහුගේ ක්‍රමය චිත්‍රපටි ශාලාවලට පාවිච්චි කරන්න නෙවෙයි. ඔහු ඉලක්ක කලේ නිවාස සිනමා පද්ධති. ඔහු ගබඩා මාධ්‍යය විධියට පාවිච්චි කරන්න හිතුවෙ blue-ray තැටි හෝ HD-DVD තැටි. සිනමා ශාලාවලට චිත්‍රපටියෙ සාමාන්‍ය පිටපතක් සකස් වුණා.<br /><br />සුරින්දර්ගෙ අදහස වුණේ ඕනෑම කෙනෙක්ව චිත්‍රපටියෙ නළුවෙක්ට ආදේශ කරගැනීමේ අවස්ථාවක් දෙන්නයි. චිත්‍රපටියෙ චරිත වල රඟපෑම් අංකිතව ගබඩා වෙලා තිබුණ නිසා වෙනත් ඕනම කෙනෙක්ගෙ මුහුණේ ත්‍රිමාණ සැකසුමක් චිත්‍රපටියෙ නළුවෙක්ගෙ මුහුණට ආදේශ කරගන්න පුළුවන් වුණා. උවමනා වුණේ කෙනෙක්ගෙ මුහුණෙ ත්‍රිමාණ අංකිත පිටපතක් විතරයි. ඒ පිටපත නිපදවගන්න මෘදුකාංගයක් ඔහුට ලේසියෙන් හදාගන්න පුළුවන් වුණා. අමතර දෙයක් විධියට අවශ්‍ය වුණේ පරිගණකයකට සවි කරපු කැමරාවක් විතරයි.<br /><br />ඔහුම ඔහුගේ පද්ධතිය මුල් වතාවට පරීක්ෂා කලා.<br /><br />තමන්ගෙ ලැප්ටොප් එක ඉදිරියේ ඔහු ඉඳගත්තා. ඒකෙ තිබුණ වෙබ් කැම් එකෙන් ඔහුගේ මුහුණේ ඉදිරිපස සහ පැති පෙනුමෙ පින්තූර ගත්තා. ඒ පින්තූර දෙක මෘදුකාංගයට ලබාදුන්නම මෘදුකාංගයෙන් ඔහුගෙ මුහුණෙ ත්‍රිමාණ ආකෘතියක් හැදුවා. <br /><br />ඊට පස්සෙ ඔහු චිත්‍රපටියට චරිත ආදේශ කරන්න හදපු මෘදුකාංගය විවෘත කලා. ඒකෙ ඒ වෙද්දිත් පරීක්ෂණ සඳහා නිපදවුණ ඔහුගෙ චිත්‍රපටිය ප්‍රවේශනය කරල තිබුණා. ඔහුට තිබුණෙ ඒකෙ ඕනෑම චරිතයක් තෝරන්න. ඊට පස්සෙ ඔහු ඒ චරිතයේ පෙනුම වෙනුවට තමන්ගෙ ස්වරූපය ආදේශ කරගන්න කියල විධානයක් දුන්නා. එතනදි ඔහුගෙ ත්‍රිමාණ මුහුණු අනුරුව චිත්‍රපටියෙ චරිතයට ආදේශ වුණා. ඒ ඒ අවස්ථාව අනුව ගබඩා වෙලා තිබුණ රඟපෑම්, හැඟීම්, වෙස් ගැන්වීම් වගේ දේවල් චරිතයට එකතු වුණා.<br /><br />කල යුතු වුණේ එපමණයි. චිත්‍රපටිය ධාවනයට අණ දුන්නට පස්සෙ ටික වෙලාවකින් සුරින්දර් චිත්‍රපටියේ රඟමින් හිටියා. සැබෑ නළුවෙක් වගේම.<br /><br />චිත්‍රපටිය render වුණේ තථ්‍ය කාල හෙවත් real time ක්‍රමයට. පුංචි pre buffering ක්‍රමයකුත් තිබුණා. වානිජ වශයෙන් මේ ක්‍රමය හඳුන්වල දෙනකොට ඒ තාක්ෂණික දේවල් ගැන වැඩි අවධානයකින් සලකන්න සුරින්දර් හිතුවා. ඇත්තටම ඔහුට උවමනා වුණේ තාක්ෂණික දැනුමක් නැති කෙනෙක්ට මේ ක්‍රමයේ පහසුව සලසවන්න.<br /><br />වසර ගානකට පස්සෙ සුරින්දර් සිනමාව සහ විද්‍යුත් චලන රෑප කලාව අළුත් මාවතකට යොමු කරපු නිර්මාණ ශිල්පියෙක් විධියට ඉහලම ගෞරවයට පාත්‍ර වුණා. තමන්ගෙ නිර්මාණයේ පේටන්ට් අයිතිය ලබාගෙන ඔහුම අදාල තැටි ධාවන යන්ත්‍ර නිපදවන්න පටන් ගත්තා. ඔහුම චිත්‍රපටි නිෂ්පාදකයෙක් වුණා. ඔහුම රඟපෑවා. ඔහුගේ අළුත් චරිත ආදේශන ක්‍රමය ඉක්මනින් මිනිස්සු වැළඳගත්තෙ හැමෝටම නළුවො වෙන්න උවමනාවක් තිබුණ හින්දා සහ ඒක බොත්තම් කීපයක් එබීමෙන් කරගන්න පුළුවන් දෙයක් වෙන තරමට සරල වෙලා තිබුණ නිසයි.<br /><br />ඇත්තටම සුරින්දර්ගෙ සැලසුම සරල එකක් වුණා. ඔහුගේ වාණිජව නිපදවපු යන්ත්‍රය සාමාන්‍ය blue-ray හෝ HD-DVD ධාවන යන්ත්‍රයක් වගේමයි. ඒකෙ USB සම්බන්ධක කීපයක් තිබුණා. ඒ එක්කම ස්පර්ශ සංවේදී පුංචි වර්ණ තිරයකුත්. චිත්‍රපටිය තිබුණ තැටියෙ render කරපු චිත්‍රපටියෙ මුල් පිටපත වගේම චරිත හැර පසුබිම පමණක් render කරපු පිටපතකුත් තිබුණා. ඒ එක්කම රඟපෑම්, හැඟීම්, චරිත වල ලක්ෂණ, ආලෝකය වගේ වෙනස් වෙන සාධක අඩංගු ගොනු සහ ඒව එකිනෙක සම්බන්ධ කරන විධාන අඩංගු ගොනුත් තැටියෙ තිබුණා. මුල් අවස්ථා වලදි චරිත වෙනස් කරන්න අවස්ථාව ලැබුණෙ ප්‍රධාන චරිත සඳහා විතරයි.<br /><br />චිත්‍රපටිය බලන මනුස්සයට උවමනා වුණේ අර USB සම්බන්ධකය හරහා කැමරාවක් හෝ flash drive එකක් යන්ත්‍රයට සම්බන්ධ කරලා තමන්ගෙ මුහුණෙ ඉදිරි සහ පැති පෙනුමෙ පින්තූර දෙකක් මෘදුකාංගය වෙත ලබා දෙන එකයි. ඊට පස්සෙ ඒ පින්තූර දෙක පාවිච්චි කරලා යන්ත්‍රය තුල තිබුණ මෘදුකාංග වලින් ස්වයංක්‍රීයව මුහුණේ ත්‍රිමාන අනුරුවක් නිර්මාණය වෙනවා. චිත්‍රපටියෙ අදාල චරිතයකට මේ මුහුණ සම්බන්ධ කලාට පස්සෙ pre rendering වලට තත්පර කීපයක් ඉන්න වෙනවා. ඊට පස්සෙ තමන්ම රඟපාන චිත්‍රපටියක් බලන්න ප්‍රේක්ෂකයට පුළුවන්.<br /><br />ඊට පස්සෙ සුරින්දර්ට පුළුවන් වුණා නළුවෙක් වීමේ හීනය සැබෑ කරගන්න. අධ්‍යක්ෂවරු, නිෂ්පාදකවරු ඔහුව හොයාගෙන ආවා. මූණෙ පැත්තක ලොකු කැලලක් තියෙන නළුවා විධියට සුරින්දර් ලෝකෙම ජනප්‍රිය වුණා.<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4438137017487454797-1481036895313803071?l=living.hartstuff.com' alt='' /></div>hare :-)http://www.blogger.com/profile/04399089484128969072noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-4438137017487454797.post-41909650112397952142011-06-03T11:14:00.004+05:302011-06-03T22:11:02.171+05:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-CufWx6T7aIc/Teh1dYxV5vI/AAAAAAAAApU/ABLGz60q8nc/s1600/pyramid+a.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://3.bp.blogspot.com/-CufWx6T7aIc/Teh1dYxV5vI/AAAAAAAAApU/ABLGz60q8nc/s400/pyramid+a.png" width="400" /></a></div><br /><span style="font-size: 130%;">මාතෘකාවෙන්ම වැඩේ අල වෙනව කියල තේරෙණව වුණත් ලියනව ඇර කරන්න දෙයක් නෑ.<br /><br />දන්නවනෙ <a href="http://living.hartstuff.com/search/label/ganegoda">ගනේගොඩ</a> අයියව. එයා මේ බ්ලොග් එකේ රැඳිල ඉන්න චරිතයක්. මගේ ජීවිතේ ඇතුලෙත් හැමවෙලේම රැ‍ඳෙන කෙනෙක්. මෙයාගෙ ගෙදර සම්පූර්ණයෙන්ම හදල ඉවර වුණේ මෑතකදි. ඒ කියන්නෙ ආලින්දය විධියට පාවිච්චි කරන්න යොදාගන්න කොටස අළුතින් හැදුවෙ ගෙදර ඉතිරිය සම්පූර්ණ කරලා අවුරුදු 12කට විතර පස්සෙ. හේතුව කම්මැලිකම. එයයි නෝනයි විතරක් ඉද්දි <i>මොකටද ඔය තරම් උජාරුවට ගෙවල්</i> කියල තමයි ගේ නොහදාම හිටියේ.<br /><br />මේ ආලින්දය කොටසෙ වැඩි යමක් නැති එකම තමයි ගතිය. දකුණු පැත්තෙ තියෙන කොටසෙ උස් බිත්තියක් නෑ. කොට බිත්තියත් එක්ක ඉඳගන්න, නිදාගන්න ඉඩකඩ සහිතව පූර්ණ පහසුකම් තියෙන සිමෙන්ති බංකු කොටසක් තමයි තියෙන්නේ. මේ බංකුවෙ හැඩය අර්ධ වෘත්තාකාරයි. අර්ධ වෘත්ත කොටසෙත් වෘත්ත හැඩය තියෙන්නෙ බාගෙක විතරයි. අනිත් ටික හරියට වෘත්ත චාපයක් කැපුව වගේ තනි බිත්තියකින් වැහිලයි තියෙන්නෙ.<br /><br />මේක හදල තියෙනව දැක්ක ගමන් මම කිව්වෙ මේක එලිමහන් රංග පීඨයක් වගේ කියල. මොකද මැද තියෙන්නෙ ලොකු ඉඩක්. ඉඳගන්නත් හොඳ තැනක් තියෙනවා. බිත්ති දෙකකින් ඇරුණම අනිත් දෙපැත්තෙන්ම පරිසරයට විවෘතයි.</span><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-gW_dYQFHhbU/TehsH3sW59I/AAAAAAAAAo0/NMcitZOAQkQ/s1600/DSC08172.JPG" imageanchor="1"><img border="0" height="240" src="http://4.bp.blogspot.com/-gW_dYQFHhbU/TehsH3sW59I/AAAAAAAAAo0/NMcitZOAQkQ/s320/DSC08172.JPG" width="320" /></a><a href="http://1.bp.blogspot.com/-mYyx1rixmOA/TehsJKKxsrI/AAAAAAAAAo4/ELs8Ks6L5hQ/s1600/DSC08173.JPG" imageanchor="1"><img border="0" height="240" src="http://1.bp.blogspot.com/-mYyx1rixmOA/TehsJKKxsrI/AAAAAAAAAo4/ELs8Ks6L5hQ/s320/DSC08173.JPG" width="320" /></a></div><br /><span style="font-size: 130%;">මෙහෙම හදන්න ඒ දවස්වලම පැලෑනක් තිබිල තියෙනව. මොකද දන්න කාලෙ ඉඳන් ගෙදර ඔය කියන අළුත් කොටසෙ අත්තිවාරම තිබුණෙත් ඔය හැඩේට තමයි. අවසානෙදි කියන්න වෙන්නෙ මේ විධියට මේක හදල තියෙන්නෙ තනිකර සෙට්වීමේ ආතල් එක උදෙසාමයි. ඊට අමතරව අර බංකුව උඩට වෙලා හුළං වැදි වැදී දුමක් එක්ක පොතක් කියවන එක, නැත්තං රස්නෙ දවසක හොඳට දිගෑදිලා දපන එක වගේ ආතල් වලටත් මේක කියාපු පොට් එක කියලයි ගනේ කියන්නේ.<br /><br />මට සෙට් වුණේ අර තනි බිත්තියෙ චිත්‍රයක් අඳින්න. නිකං නෙවෙයි පිරමීඩ චිත්‍රයක්. අර ඔළුවට වෙස්මූණු දාගෙන අත් පය කොකා මාක් ගහගෙන ඉන්න පිරමීඩ චිත්‍ර. බිත්ති වල ඇඳිල්ල කලින් කරලම නැති වැඩක් වුණාට ගනේ ඉතිං කියන්නෙත් එහෙම වැඩක් විතරයි නිසා මගෙත් තෘප්තිය වෙනුවෙන් ‍වැඩේ කරමු කියල සෙට් වුණා.<br /><br />මුලින්ම කලේ ජංජාලෙ සැරිසරල ‍අඳින්න තරම් නීට්, පැහැදිලි පින්තූරයක් හොයාගන්න එක. ඒක ඒ තරම් අමාරු වු‍ණේ නෑ. අඩි 4x8 වගේ සයිස් එකකට කරමු කිව්ව නිසා මම ඒ පරිමාණයට අර හොයාගත්තු පින්තූරය එහෙ මෙහෙ කරල හැදුවා. ඊට පස්සෙ ඒකෙ අඟල් බාගෙ කොටු වලින් ග්‍රිඩ් එකක් දැම්මා. ඒ කිව්වෙ බිත්තියට ට්‍රේස් කරගන්න ලේසි වෙන්න පින්තූරෙ පුරා කොටු ගැහුවා. පස්සෙ ඒක ප්‍රින්ට් එකක් ගත්තා.</span><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-A_XUy7aBoF8/TehtIb1BYdI/AAAAAAAAAo8/enNAgoZ97Tg/s1600/pyramid+trace.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/-A_XUy7aBoF8/TehtIb1BYdI/AAAAAAAAAo8/enNAgoZ97Tg/s1600/pyramid+trace.jpg" /></a></div><br /><span style="font-size: 130%;">මේකත් අරන් ගිහින් අදාල පුද්ගලයට පෙන්නුවමයි මිනිහ ඔළුවෙ අතගහගත්තෙ.<br /><br />"අම්මේ මචෝ මේක උඹ මේ තරම් සිරාවට ගත්තට මෙච්චර ඕන නෑ... අපි මෙන්න මුන් තුන්දෙනා විතරක් අඳිමු."<br /><br />එහෙම කියලා පොර මට චිත්‍රයෙ කොටසක් පෙන්නුවා. ඊට පස්සෙ අඩි 4x8 ප්‍රමාණයට ඒ කොටස ආයෙත් ස්කේල් කරන්න වුණා.</span><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-wLGZYyckWGU/TehtR26pxEI/AAAAAAAAApA/RokjYK0gQng/s1600/pyramid+trace+final.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/-wLGZYyckWGU/TehtR26pxEI/AAAAAAAAApA/RokjYK0gQng/s1600/pyramid+trace+final.jpg" /></a></div><br /><span style="font-size: 130%;">චිත්‍රයෙ සේරම හදාගත්තට පස්සෙ දෙන්නත් එක්ක මනින ටේප් එකයි ඇළුමිනියම් මට්ටම් ලීයයි එහෙ මෙහෙ කරකවමින් බිත්ති කොටසෙ හරි මැදට වෙන්න අපට ඕන කොටු ටික ඇඳගත්තා. ඒක ඒ තරම් අමාරු වැඩක් වුණේ නෑ. දෙන්නම අති පණ්ඩිතයො වුණ නිසා දෙතුන්පාරක් අල වෙන්න ගිහින් තමයි ෂේප් කරගත්තෙ. :P<br /><br />ඊට පස්සෙ මම පැන්සලක් අරන් අර කොලේ බලාගෙන ඒකෙ කොටුවෙන් කොටුව බිත්තියට කොපි කරමින් වැඩේ කරන්න පටන්ගත්තා. එතකොට තමයි වැඩේ බරපතලකම තේරුණේ. අර ගයිඩ් එකට ගත්තු කොලේ කොටු හැමතැනම. මුල් වර්ශන් එකේදි මම දාපු කොටු ටිකයි පස්සෙ ස්කේල් වෙනස් කරපු වතාවෙ පැන්සලෙන් ඇඳපු කොටු ටිකයි සේරම ටැපලෙනවා අඳින්න ගියාම. දෙතුන් වතාවක්ම වරද්දගත්තත් මකන කෑල්ලක බාගයක් ගෙවෙනකල් මකල ආයෙත් හරියට ඇඳගත්තා. කොහොමින් හරි අන්තිමේ ඇදක් නැතිව වැඩේ කෙරුණා.</span><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-KAyfzaG-caI/TehuPFlj_3I/AAAAAAAAApE/rqHrA2WWtxs/s1600/pyramid+draw+stage+1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="284" src="http://3.bp.blogspot.com/-KAyfzaG-caI/TehuPFlj_3I/AAAAAAAAApE/rqHrA2WWtxs/s640/pyramid+draw+stage+1.jpg" width="640" /></a></div><br /><span style="font-size: 130%;">ඊට සති දෙකකට පස්සෙ තමයි මම ආයෙත් ඒ පැත්තෙ යැවුණෙ හරියටම පහුගිය මැයි 30 වෙනිදා. එදා ගනේගොඩ අයියා පින්සල් දෙකක් එක්ක තීන්ත ටිකත් ලෑස්ති කරල තිබුණ. ඊට අමතරව එයා අර චිත්‍රවල ඉරි ඉතිරි කරල අනිත් වැඩක් නැති ඉරි සේරම බිත්තියේ පාට තීන්ත වලින් වහල තිබුණ. ඉතිං මම කෙලවරක ඉඳන් පටන්ගත්ත වැඩේ. අතරින්පතර දුමක් දෙකක් එහෙ මෙහෙ ගියා.</span><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-FrcJhOvyOaI/Tehwl9RBM4I/AAAAAAAAApI/WLFfDGLQS14/s1600/pyramid+draw+stage+2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="576" src="http://4.bp.blogspot.com/-FrcJhOvyOaI/Tehwl9RBM4I/AAAAAAAAApI/WLFfDGLQS14/s640/pyramid+draw+stage+2.jpg" width="640" /></a></div><br /><span style="font-size: 130%;">අන්තිමේ final, last අවසාන ප්‍රඩක්ට් එක විධියට කළු දාර සහිත පිරමීඩ චිත්‍ර සම්පූර්ණ වුණා. පාට කරන්නත් මුලින් අදහසක් තිබුණට පස්සෙ හිතුණා පාට කරනවට වඩා නිකංම තියෙන එක හොඳයි කියලා. මදි පාඩුවට ‍‍මෝස්තරයක් දාමු කියලා ෆයිල් කවරෙකින් අච්චුවක් කපාගෙන බෝඩරෙකුත් ගැහුවා යටට වෙන්න. දැන් වැඩේ හරි. හොඳ නෑ වගේනම් ආයෙ ඒ පැත්තෙ ගිය දවසක මට වැඩ තියෙයි.</span><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-oHHA0T6Qfyk/TehxJSDTeLI/AAAAAAAAApM/L61so_ygO6E/s1600/DSC09114.JPG" imageanchor="1"><img border="0" height="240" src="http://3.bp.blogspot.com/-oHHA0T6Qfyk/TehxJSDTeLI/AAAAAAAAApM/L61so_ygO6E/s320/DSC09114.JPG" width="320" /></a><a href="http://3.bp.blogspot.com/-RDpooC0xelQ/TehygO1GjMI/AAAAAAAAApQ/JgwgfppyZH4/s1600/DSC09118.JPG" imageanchor="1"><img border="0" height="240" src="http://3.bp.blogspot.com/-RDpooC0xelQ/TehygO1GjMI/AAAAAAAAApQ/JgwgfppyZH4/s320/DSC09118.JPG" width="320" /></a></div><br /><span style="font-size: 130%;">ඔන්න ඔහොම තමයි ගොඩගම එලිමහන් පිරමීඩයෙ චිත්‍ර ඇඳුණෙ. වැඩේ පොඩි අවුලක් මාට්ටු වුණා පස්සෙ. ඒක ඒ හැටි ගාණකුත් නෑ. ඇහැක්නං හොයාගන්ට! තව ඉතිං බිත්තිවල චිත්‍ර ඇඳිල්ල ගැන ලියන්න හිතාගෙන ඉන්නකොට <a href="http://makulupanchi.blogspot.com/2011/06/blog-post.html#comments">මකුළු පැංචිත් ඒ ගැන ලියල තිබුණා</a>. ඒකත් බලන්නකෝ.<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4438137017487454797-4190965011239795214?l=living.hartstuff.com' alt='' /></div>hare :-)http://www.blogger.com/profile/04399089484128969072noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-4438137017487454797.post-37520929779020766392011-05-26T07:45:00.035+05:302011-08-27T23:53:23.988+05:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Wilfrid_Brambell"><img border="0" height="400" src="http://1.bp.blogspot.com/_dClyRtJqc88/THa91u-KikI/AAAAAAAAAI4/F54nDboewZg/s400/Little+Old+Man.jpg" width="321" /></a></div><br /><span style="font-size: 130%;">ආරියපාල මහත්තය විසි අටවෙනිද පෙන්ෂන් ගන්නව. ඒ ගැන කාටත් තිබුණෙ පුංචි දුකක්. කාර්යාලෙ වැඩ කරපු බොහොම සුහදශීලී මනුස්සයෙක්. අපට වඩා ලොක්කෙක් වුණාට හිටියෙම ‍පොඩි මිනිස්සු එක්ක. රාජකාරියට පණ ඇරලා. වැඩක් කරගන්න ආපු මනුස්සයෙක්ව වැඩේ කරල දෙන්න බැරි වුණත් පුළුවන් තරම් සතුටින් පිටත් කරන්න හැකියාව තිබුණ නිලධාරියෙක්.<br /><br />පුද්ගලිකවම මට බොහොම දැනමුතුකම් දීපු ගුරුවරයෙක්. කාර්යාලයේ රාජකාරිවලදි වගේම මගේ පුද්ගලික සහ වෙනත් ආර්ථික ගැටළු වලදිත් හොඳ යාළුවෙක් වගේ උදව් කලේ ආරියපාල මහත්තයා.<br /><br />සමහර විට ඒ මිතුරුකම ඇතිවුණේ එයාටත් මගේ වයසෙම වගේ පුතාල දෙන්නෙක් හිටපු නිසා වෙන්න පුළුවන්. <br /><br />පෙන්ෂන් යද්දි එයාට මොනවද දෙන්නේ...? ඒක හැමෝටම තිබුණ ගැටළුවක්. <br /><br />මට තදින්ම දැණුන ගැටළුවක්.<br /><br />හිතල හිතල අන්තිමේ මම තීරණය කලේ සමරුවක් විධියට එයාගෙ පින්තූරයක් රාමු කරල දෙන්න. <br /><br />කාර්යාලෙන් අවුරුදු දෙකකට කලින් ත්‍රිකුණාමලේ ට්‍රිප් එක ගිය වෙලේ ගත්තු පින්තූර වගයක් මගෙ ළඟ තිබුණා. ඒ අතර ආරියපාල මහත්තයව බොහොම සුන්දර කෝණ කීපයකින් අරගත්තු ලස්සන පින්තූරය කීපයක්ම තිබුණා. <br /><br />මම ඉන් එකක් අරන් කොම්පියුටරෙන් කපලා කොටල ඇද හදල ලස්සන මතුකරල ගත්තා. ඒක පින්තූර ස්ටුඩියෝවකින් ප්‍රින්ට් කරලා පෙනුම තියෙන රාමුවකුත් දැම්මෙව්වා. අපරාදෙ කියන්න බෑ බැලූ බැල්මට නියම පින්තූරයක්. මම ඒක ආරියපාල මහත්තයට හොරෙන් කාර්යාලෙ අනිත් යාළුවන්ට පෙන්නුවා. කට්ටියම ඒක බැලුවෙ ලොකු පෙරේතකමකින්. උපරිම වර්ණනාවකින් මගේ හිතේ ආඩම්බරයක් ඇති කරමින්.<br /><br />කට්ටිය බැලුවට පස්සෙ අදාල දවස වෙනකල් මම ඒක ඔතල අරන් තිබ්බා.<br /><br />විසි අටවෙනිද උදා වුණා. දවසම ගෙවුණෙ ටිකක් පාළු මූසල බවක් එක්ක. බොහොම තදින් අපේ දුක සැප බෙදාගත්තු සහෝදරයෙක් වගේ වැඩිහිටියෙක් අදින් පස්සෙ අපෙන් සමුගන්නවා. ඒ ගැන තිබුණ දුක නොකිව්වට කාටත් තදින් දැණිල තිබුණා. ආරියපාල මහත්තයා සුපුරුදු හිනාවෙන් වෙනදටත් වඩා ලෙන්ගතුකමින් දවස ගෙවන්න ලොකු උත්සාහයක යෙදුණත් එයාගෙ හිතේ තිබුණ දුකත් හැමෝටම තේරුණා.<br /><br />හවස ‍තේ වෙලාවත් එක්ක පුංචි සාදයක් පිලියෙල වුණා. ගුණ කථන, ගුණ වැයුම්, සින්දු, කවි, කතා එක්ක බටර් පාරවල් කීපයක්ම අවකාශයට එකතු වුණා. සේරම ලොක්කොයි සොක්කොයි කතා කරල ඉවර වුණාම කවුරුත් තම තමන්ගෙ තෑගි ආරියපාල මහත්තයට දුන්නා. ඊට පස්සෙ තමයි එයාගෙ කතාව පටන්ගත්තේ...<br /><br />සාම්ප්‍රදායික ස්තූතියකින් පටන් අරන් කාර්යාලෙ හැමෝගෙම හොඳ කියපු ආරියපාල මහත්තයා තමන්ගෙ ඉතිහාසය ගැනත් රාජකාරි ජීවිතය ගැනත් දිගට කතා කලා. රාජකාරියේ නොයෙක් දුක් විඳල කැපීම්, ඇදීම්, නොසැලකීම් ගොඩකට මූණ දීල හොඳ ස්ථාවරයකට ආපු ගමන්මග ගැන දැණෙන්න කියන්න එයාට පුළුවන් වුණා. රාජකාරියට තිබුණ ආදරයත් රාජකාරියෙන් තෘප්තිමත් වීමත් ඒක ජීවිතේටම විහිදුවීමත් වගේ දාර්ශණික දේවල් ගැනත් කතා කලා.<br /><br />අපට තේරුණේ එයා රාජකාරියට තදින් ඇලිල හිටපු නිලධාරියෙක් කියලයි. ජීවිතේ අවුරුදු හතලිහක්ම රාජකාරියේ නියැලිලා හිටපු නිලධාරියෙක් විධියට එයාගෙ ජීවිතේම වෙලා තිබුණෙ රාජකාරිය. ඒකෙන් ගැලවීම ජීවිතේ නෙවෙයි වගේ කියල එයා හිතන බව අපට තේරුණා.<br /><br />කතාව අවසානයේ එයාට ඇඬුම් ආවා. ලේන්සුවෙන් ඇස් දෙක පිහින ගමන් එයා කතාව නතර කරල ඉඳගත්තා. කාටත් තිබුණෙ දැඩි දුකක්. ඒත් වන්දනා කිරීම්, වැළඳගැනීම් ගොඩකට පස්සෙ එයාට සමුදෙන්න අපට සිද්ධ වුණා. වාහනේට තෑගි ටික පටවල දීපු කිට්ටුවෙන්ම හිටිය අපි කීප දෙනෙක්ව ආයෙත් වැළඳගෙන ආරියපාල මහත්තයා ගෙදර යන්න පිටත් වුණා.<br /><br /><br />********************<br /><br /><br />පහුවදා උදේ වැඩට යද්දි හැමෝම කලබල වෙලා හිටිය හේතුව දැනගත්තම මට උන් හිටි තැන් අමතක වුණා. විජිතවත් ඇදගෙන එවෙලෙම පිටත්වෙන්න මට උවමනා වුණත් කාර්යාලෙම පොදු වාහනයකින් කට්ටියක්ම පිටත් වෙන්න සූදානමින් හිටියා.<br /><br />ආරියපාල මහත්තය දුක වැඩිකමටද කොහෙද කලින්දා හොඳටම බීල වාහනේ හප්පගෙන.<br /><br />අපි යද්දි බොඩිය ගෙදරට ගෙනල්ලත් ඉවරයි. ගෙදරට යන පාරෙ දිගටම වාහන නතර කරල නිසා අපේ වාහනේ ඈතින් නතර කරල අපි පයින් ගේ දිහාවට පිටත් වුණා. ආරියපාල මහත්තයගෙ පොඩි පුතා ඇස් රතු කරගෙන අපිව පිළිගත්තා.<br /><br />කලින්දා රාජකාරියෙන් සමුගත්තු ආරියපාල මහත්තය අද ජීවිතයෙනුත් සමු අරන් තිබුණා. එයාගෙ නිසල දේහය ගේ මැදක නිහඬව තිබුණා. අනතුරක් වුණ බවක් පේන්න නැහැ. මිය ගිහින් වුණත් ‍තේජාන්විත මුහුණ ඒ වගේමයි.<br /><br />මගේ ඇස් වලට සීරුවෙන් කඳුළු ගලාගෙන ආවා. <br /><br />මට පේන දර්ශනය ටිකෙන් ටික බොඳ වුණා. ඒ අතරින් මට පෙණුනා...<br /><br />මම දුන්නු පින්තූරෙ ආරියපාල මහත්තයගෙ ඉහ අද්දරින් තියලා....<br /><br />ඒකට මල් මාලයකුත් දාලා...</span><br /><br /><br /><br /><span style="font-size: 80%;">පින්තූරයේ ඉන්නේ <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Wilfrid_Brambell">Wilfrid Brambell</a> නම් අයර්ලන්ත ජාතික නළුවෙකි.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4438137017487454797-3752092977902076639?l=living.hartstuff.com' alt='' /></div>hare :-)http://www.blogger.com/profile/04399089484128969072noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-4438137017487454797.post-25916213169226341272011-05-24T07:45:00.014+05:302011-05-24T08:52:44.658+05:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-lG3RRHymsyk/Tdq2N-Irl0I/AAAAAAAAAig/Wsv6BcIay-o/s1600/cartesian.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="179" src="http://1.bp.blogspot.com/-lG3RRHymsyk/Tdq2N-Irl0I/AAAAAAAAAig/Wsv6BcIay-o/s640/cartesian.jpg" width="640" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><span style="font-size: 130%;">කාලෙන් කාලෙට කරන්න හිතාගෙන ඉන්න වැඩ අතරෙ තව වැඩක් ඔෆීෂයල් විධියට පටන්ගන්නයි මේ සූදානම. පටන් අරන් කාලයක් වුණත් දැන් තමයි වැඩේ හරියට කරගෙන යන්න පටන්ගන්නේ. ඉතිං ඔය ඉන්න කවුරු හරි කතුර අරන් රිබන් එක කපන එකයි ඇත්තේ... කතුර දාපු බන්දේසිය අල්ලගෙන ඉන්න ලස්සන ගෑණු ළමයව පේනව නේද? ;-)<br /><br />අවුරුදු ගාණක් පරිගණක චිත්‍රණය ආශ්‍රිත රස්සාවල් කරල දැන් නිකංම නිකං මෙලෝ රහක් නැති රස්සාවක් කරගෙන ඉද්දි තමයි නිකංම නිකං අකුරු විතරක් ලියනවට වඩා කරන්න දේවල් තියෙනව නේද කියල හිතුණෙ. ඒ අදහසත් හිතේ තියාගෙන කම්මැලිකමේ කාලයක් හිටියත් කවද හරි කරන්න ඕන දේ කරන්න සිද්ධ වෙනව. ඒ නිසා මගේ චිත්‍රණමය අත්දැකීම් බෙදාගන්න වෙනම අඩවියක් පටන්ගන්න හිතුවා. ද්විමය තලයක කරන පෙරළි ගැන තමයි මේකෙ කතාකරන්න සූදානම. කෙටියෙන් දන්න විධියට කිව්වොත් පරිගණක ආශ්‍රිත චිත්‍රණය හෙවත් සිංහලෙන් graphic designing ගැන තමයි කියන්න සූදානම. ඊට අමතරව ඒක මගේ නිර්මාණ, ඔය කොමික් කෑලි වගේ ඒව පබිලිස් කරන්නත් යොදාගන්නව. දැනට තියෙන්නෙත් ඒව විතරයි තමයි. <br /><br />මේක එක විධියක පිම්මක්. සාමාන්‍යයෙන් ජීවිතේ සම්බන්ධ ලිවීම් ඇතුලට මුදල් සම්බන්ධකරගන්න එක ගැන මගේ මනාපයක් නැතත් මේක එහෙම කරන්න මගේ අදහසක් නෑ. ඒ කියන්නෙ බලන්න ටිකට් ගන්න ඕන කියල නෙවෙයි. නමුත් ඒක ඔන්නොහේ විකිණෙන්න දාල කියලයි. ඒ නිසා ‍මේකෙ සයිඩ් බාර් එකේ පිං කැටයක් තියෙනවා. ඒක ගැනත් කියල ඉන්න ඕන නිසා මෙතනම කිව්වා. ඔය පිං කැටේ ඔහේ තිබුණාවෙ. සමහර විට ඕක කඩන්න ඕන වෙන එකක් නැතිවෙයි.<br /><br />එහෙනම් කියවන්න විඳගන්න අළුත් අත්දැකීමක්.<br /><br />එන්න... <a href="http://cartesian.hartstuff.com/2011/05/new-goggroid-phone.html">ගොඩ්ඩ්‍රොයිඩ් ෆෝන් එක</a> බලන්න.<br /><br />පිවිසෙන්න මෙතනින්..... </span><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://cartesian.hartstuff.com/" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/-KSR_hKsf2KY/Tdq1u5HQ_sI/AAAAAAAAAic/E39yinr8f1c/s1600/cartesian_+banner.PNG" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4438137017487454797-2591621316922634127?l=living.hartstuff.com' alt='' /></div>hare :-)http://www.blogger.com/profile/04399089484128969072noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4438137017487454797.post-20703401527931215782011-05-23T07:50:00.024+05:302011-08-27T23:53:24.008+05:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><a href="http://www.israbox.com/uploads/posts/1155759555_culture_club.jpg" imageanchor="1"><img border="0" height="170" src="http://www.israbox.com/uploads/posts/1155759555_culture_club.jpg" width="135" /></a><a href="http://www.casinosnob.com/archives/pictures/hamburger.jpg" imageanchor="1"><img border="0" height="170" src="http://www.casinosnob.com/archives/pictures/hamburger.jpg" width="220" /></a><a href="http://worldxtravel.com/images/stories/food/hoppers.jpg" imageanchor="1"><img border="0" height="170" src="http://worldxtravel.com/images/stories/food/hoppers.jpg" width="248" /></a></div><br /><span style="font-size: 130%;">ලංකාවේ අපිට දැන් හරිහමන් ජීවිත විලාසයක් නැත. අපි ඉන්දියාවේ විලාසයෙන් ජීවත් වෙන අතර ඉන්දියාවට ඒ ක්‍රමය එන්නේ ඇමරිකාවෙනි. ඉතිං ටිකෙන් ටික අපි ඇමරිකානුවන් වෙමින් යන අතරෙ (පුහ්! කාටද ආඩම්බර) දැනට අල්ප වශයෙන් හෝ නමට පමණක් පවතින අපේ පැරණි ජීවන විලාසය උත්කර්ෂයට නංවා තෘප්තිමත් වෙමු. ඇතැම් විට ඒ කෙතරම් නොදන්නේ වුවත් පැරණි ලංකාවේ ජනජීවිතය තුල තිබූ වත්මනේ අපට නැති යමක් ගැන අපි සවිඥාණික නිසා වන්නටත් පුළුවන. නමුත් බොහෝවිට වන්නේ පැරණි දේ ඇගයීමේ සාම්ප්‍රදායික වතාවත් අනුකූලව එය වර්ණනය කිරීමයි. නැතහොත් එය ජනප්‍රිය ජීවන විලාසයේ පොෂ් අංගයක් වීම නිසා ඩෙනිමට යටින් ඇත්තේ ජැක්සන් කෙනෙකු වුව පැරැන්නාගේ අමුඩයට ආ වඩා එක දමාගැනීමයි.<br /><br />මා දන්නා ඉතිහාසයක් නැත. යම් පමණකින් දනිතත් මා එය කරපින්නාගෙනත් නැත. මට මතක ඉතිහාසයේ සිටම මා සිතූ අයුරින් වඩා වැදගත්ව ඇත්තේ වත්මනේ මා ඇත්තේ කොතැනකද යන්නයි. මා සිටිනා ස්ථානය වෙත මා රැගෙන විත් ඇත්තේ මා දන්නා ඉතිහාසය විසින් බැවින් ලැබෙන හැම විටෙකම මම ඉතිහාසය කියවන්නට වෙර දරමි. එහෙත් ඉන් පාඩමක් උකහාගැනීම එකට මුසු වූ ගොමෙන් කිර වෙන්කිරීම තරමටම අපහසුය. මන්ද චිරාත් කාලයක ඇවෑමෙන් ඉතිහාසය යන්න සත්‍යය, මිථ්‍යාව, යුද්ධ, දේශපාලනය ඇතුළු වර්තමානය ගිණි අවුළුවන බොහෝ දෑ විවිධාකාරයෙන් කලවම් වී ඇති තලපයක් වැන්නක් හෙයිනි. එහෙයින් ඉතිහාසය මත පදනම්ව තීරණ ගැනීම නම් අතිශය භයානකය.<br /><br />ලංකාවේ අපට හරිහමන් ජීවිත විලාසයක් නැතැයි මම මුලින් කීවෙමි. එය අසත්‍යයකි. අප‍ට ඇත්තේ මේ අප ජීවත්වෙන විලාසයයි. එය පැමිණෙන්නේ කුමන දෙසකින් වුව අද අපි ඒ විලාසයේ ජීවත් වන්නෙමු. ඉතිහාසයත් නූතනත්වයත් එකිනෙක එකඟ නොවන අවස්ථා වලදී අපි වඩා වාසිදායක ආකාරය පිළිගනිමු. ඒ අපේ විලාසය වේ. එක් අතකින් එය ඔබ මම ඇතුළු මුළු මිනිස් වර්ගයාගේම විලාසය බැවින් ලිවීමට තරම් එහි අරුමයක් නැත.<br /><br />සුද්දා කිව්වෙ ට්‍රයි ට්‍රයි ට්‍රයි ඇන්ඩ් ට්‍රයි කියාය... කෙල්ලකට හිත වැටුණු විගස අපි ඔය පාඨය මෙනෙහි කරමු. දැඩි තරගයකදී අපි නිරතුරුව උත්සාහයේ යෙදෙමු. එහෙත් සුද්දා කීවේ එසේ වූවාට ලංකා ඉතිහාසෙ උපහැරණයක කියවෙන්නේ බැරි වැඩ නොකරන් අබරෝ කියාය... ඒ සම්බන්ධ නිධාන කතාව මා දන්නේ නැත. එහෙත් කතාවේ හැටියට අපේ පැරණි උදවිය නොදන්නා දෙමළෙට ගොස් නැති බව ඉන් කියවේද? දැන් අපි අහන්නේ කාවද? සුද්දාද? නැත්නම් දේශීය පැරැන්නාද?<br /><br />ඇත්තෙන්ම අපි අපේ වාසිය අනුව ඔය දෙපසටම සවන් දෙන්නෙමු. ඒ අපේ ජීවන විලාසයයි.<br /></span><br /><br /><span style="font-size: 80%;">පින්තූර සඳහා අනුග්‍රහය දැනගැනීමට අවශ්‍ය නම් ඒ මත කොටාබලන්ට</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4438137017487454797-2070340152793121578?l=living.hartstuff.com' alt='' /></div>hare :-)http://www.blogger.com/profile/04399089484128969072noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-4438137017487454797.post-80163941149473689952011-05-20T22:59:00.002+05:302011-05-23T20:50:55.845+05:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-YOFD_y0ewIU/TdahAlBmwcI/AAAAAAAAAf4/95roDmZdymE/s1600/cigar.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 0em; margin-right: 0em;"><img border="0" height="200" src="http://3.bp.blogspot.com/-YOFD_y0ewIU/TdahAlBmwcI/AAAAAAAAAf4/95roDmZdymE/s200/cigar.jpg" width="200" /></a><a href="http://3.bp.blogspot.com/-Uw5QmSCO5I0/TdahCHFxfHI/AAAAAAAAAf8/zxZmZOD2Aow/s1600/god+lasinghe.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 0em; margin-right: 0em;"><img border="0" height="200" src="http://3.bp.blogspot.com/-Uw5QmSCO5I0/TdahCHFxfHI/AAAAAAAAAf8/zxZmZOD2Aow/s200/god+lasinghe.jpg" width="200" /></a><a href="http://3.bp.blogspot.com/-bqOuVvwsccc/TdahDHR-w-I/AAAAAAAAAgA/i9SjHw8vn1o/s1600/goddroid.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 0em; margin-right: 0em;"><img border="0" height="200" src="http://3.bp.blogspot.com/-bqOuVvwsccc/TdahDHR-w-I/AAAAAAAAAgA/i9SjHw8vn1o/s200/goddroid.jpg" width="200" /></a></div><br /><br /><span style="font-size: 130%;"> ගිය පාර <a href="http://living.hartstuff.com/2011/04/blog-post_05.html">වර්ල්ඩ් කප් එක දිනවන්න</a> කියල සක්‍ර දේවෙන්ද්‍රව හොයාගෙන ගිය ලාසිංහ දෙවියන්ව ඔයාල දන්නවනේ. පහුගිය වතාවෙ වැඩේ අප්සෙට් වුණ හින්දා උන්නැහේ කාලයක් ඉහල පාලනාධිකාරිය ගැන කලකිරිල තමයි හිටියෙ. පස්සෙ බැලින්නම් ඔය ඉහල පාලනාධිකාරි කියන ඒව සේරම එකයි කියල උන්නාන්සෙට තේරුණා. කොහෙද ඉතිං උදේ ඇහැ ඇරුණු වෙලේ ඉඳන් රෑ සැතපෙනකල්ම ඇසිල්ලක් ලද ඇසිල්ලේ රූප පෙට්ටියට ඔළුව ඔබාගෙන ඉන්නව මිසක් බ්ලොග් එකක්, පොතක් පත්තරයක් කියවනව කියලයැ. ඔය නිසා උන්නාන්සෙ හිතාගෙන හිටියෙම රූප පෙට්ටියෙන් පෙන්නන තරමටම පාලනාධිකාරිය සුන්දරයි කියලා. අනික ගතවුණ කාලෙ ඇතුලත ලංකාවෙ මිනිස්සුන්ට ඒ තරම් යාතිකා කරගෙන ඉන්න තරම් දෙයකුත් ලැබුණෙ නෑ වෙන්න ඇති. මොකද ඊට පස්සෙ උන්නාන්සෙට ලක්වැසියන් කෙරෙහි නැමී ඉන්න වුණේ නෑ...<br /><br />ඉතිං ලාසිංහ දෙවියො තමන්ගෙ වාසභවනෙ ස්විමිං පූල් එකට වෙලා ලෝකල් අමෘතය ටිකක් තොලගාන ගමන් දිව්‍යාංගනාවන්ගෙ සුමුදු පිරිමැදීම් විඳගෙන ඉන්න අතරෙ උන්නාන්සෙගෙ මොබයිල් එක කෑගහන්න ගත්තා. ෂුවර් එකට පහල ලංකා පුරේ දේවාලෙකින් ඇමතුමක්‍. ඉස්සරනම් ඕවට මොබයිල් ෆෝන් තිබුණේ නෑ. සක්‍රතුමාගෙ වගේම පඬුපුල් පුටුවක් තමයි තිබුණෙ. ඒත් ඒකත් සක්‍රතුමාගෙ එක වගේම ඔරිජිනල් එකක් නෙවෙයි. ඔය චීන දෙයියො ටිකක් ආධාර වශයෙන් මවල දීපුවනේ... හත් අටවතාවක් රත්වෙද්දි ඒකෙත් ෆියුස් ගියා. ඒ නිසා සක්‍රතුමාගෙ නියෝගය මත හැම දෙයියෙක්ටම හායි කියල කට ඇරල කියන්න පුළුවන් <a href="https://lh5.googleusercontent.com/_rjPV2l2EFNA/TdahDHR-w-I/AAAAAAAAAgA/AySEkklZdqY/s800/goddroid.jpg">ගොඩ්ඩ්‍රොයිඩ්</a> කිරි ටොයියා ෆෝන් එක ගානෙ හම්බ වුණා. <br /><br />ලාසිංහ දෙවියො ෆෝන් එක දිහා බැළුව. දෙයියන්ටම තියෙන ගොඩ්ඩ්‍රොයිඩ් ෆෝන් වලින් කෙලින්ම දෙයියො බැලුම් දානව වගේ ලයිව් ලෝකෙ වෙන දේවල් බලන්න පුළුවන්. කොළොම්පුරේ පොරසිද්ධ දේවාලෙක මහා යාතිකාවක්. කපුවා රෙදි ගලවගෙන කන්නලව් කරනවා. පණ යනකල් නටනවා.. දිගටම නැටුවොත් හන්දි ගැලවිලා විසිවෙන තරමට. දේවාලෙ වටේ සෙනගත් ටිකක් ඉන්නවා. අත්වල පඬුරුත් යහමින් තියෙනව වගේ. ලාසිංහ දෙයියො ක්ෂණයෙන් ඇඟ පිහිදගෙන දේවාලෙට වැඩම කරා.<br /><br />"පස්වාන්දහසකට බුදුවන්ඩ දෙවියනේ... ගැත්තන්ට අනුකම්පා කර මේ කන්නලව්වට හිත් යොමන ‍සේක්වා... <br />උඩ උඩ වර බිම බිම වර පොළොව යටින් වර...<br />අහ අහ වර කහ කහ වර ගන්ධ බලන් වර...<br />ලැට්ටොප් ගෙන අයි පෝන් ගෙන වයර් ගහන් වර...<br />ලිමෝ කෘසර් හැමර් පොෂේ ඕන එකක වර...<br />නා නා නා නා නා නා නා නා නා නා නා..."<br /><br />කපුවා කියවන්න ගත්තා... මොඩන් යාතිකාවක් නිසා දෙයියන්ට ටොක්කක් ඇන්න වගේ තේරුණා. ඉතිං දෙයියො කපුවට ආවේස වුණා ඔහෙ හිටු කියලා. දැන් කතාව යන්නෙ කපුවගෙ හඬින් ලාසිංහ දෙයියො අර දේවාලෙ ඉදිරිපිට හිටපු මහජනතාව අමතන විධියට.<br /><br />"මෙතරම් ජන පිරිසක් එකතු වී මාගේ උපකාරය බලාපොරොත්තු වෙන කාරණේ කුමක්ද?"<br /><br />අර ජනතාව සේරම දෙනා බිම බලාගෙන දොහොත් මුදුන් දීල වැඳගත්තා. ඒ අතරෙ හිටපු ප්‍රධාන සංවිධායක වගේ පෙණුන මනුස්සයෙක් දෙකට නැමීගෙන ඉදිරියට ආවා.<br /><br />"අවසර දේවයිනේ... අපි මේ සමස්ථ ලංකා සිල්ලර කඩහිමියන්ගේ සංගමයෙන්..."<br /><br />ඒ මනුස්සය බැගෑපත්ව කිව්වා...<br /><br />"ඔව්... කාරණාව කියන්න..."<br /><br />"අනේ දේවයිනේ... ඔබ වහන්සෙ දන්නවනෙ පෝය දවසෙ මත්පැන් විකුණන්න නීතියෙන් තහනම් කියල."<br /><br />සංගමේ සභාපති බිම බලාගෙන වැඳගෙන කිව්වා...<br /><br />"ඔව් ඔව්... අපට දිවැස් කියා එකක් තියෙන්නේ අල්මාරියේ දා තියන්ට නොවෙයි නරය! ඒක බොහොම අගේ ඇති නීතියක්. තොපලාගේ පාලකයින්ගේ අලංකාරවත් ධාර්මික රාජ්‍ය පාලනකෘත්‍යය මැනවින් විදහාපාන අවස්ථාවක්."<br /><br />"එහෙමයි එහෙමයි... අපි මේ ආවෙ ඔබ වහන්සේට කියල පෝය දවස් වලට මේ...."<br /><br />"තෙපර බාන්නේ නැතිව වහා කියනු කාරණය..."<br /><br />"නෑ දේවයිනේ... අපි මේ සිල්ලර කඩ හිමියන්ගේ සංගමය විධියට මේ ඉල්ලීම කරන්න වෙන කෙනෙකුත් නෑ... ඔබ වහන්සේට කන්නලව්වක් කරන එක විතරයි අපට ඉතිරි වෙලා තිබුණේ..."<br /><br />"අගෙයි අගෙයි.. දෙවියන් ජෝකර්ලා වී ඇති රටක මා හට තවමත් මෙතරම් භක්ත්‍යාදරයක් දැක්වීම ඔබගේ හිතසුව පිණිසම වන්නේය... ඉතින් කාරණය කියව..."<br /><br />ලාසිංහ දෙයියන්ට පුංචි ආඩම්බරයක් දැණුනා...<br /><br />"දෙවියනේ අපේ පාලක උන්නාන්සෙල ලව්වා පෝය දවස් වලට දුම්වැටි විකිණීමත් තහනම් කොරල දෙන්ට ඇහැක්නං.."<br /><br />"මොනවා...? දුම්වැටි? ඇයි එව්ව විකුණන්න තහනම් කරන්නේ...?"<br /><br />"මේකයි දේවයිනේ... ඔය මත්පැන් විකුණන උදවිය පෝය දවස් වලට තමයි වැඩියෙන්ම ආදායම ලබන්නේ... මොකද එදාට බෝතලේ විකිණෙන්නෙ බෝතල් දෙකේ මිලට නෙව... ඉතිං අපිත් කල්පනා කළේ සංගමයක් විධියට සංවිධානය වෙලා දුම්වැටි තහනමකුත් පෝය දාට ඉල්ලගන්න. එතකොට අපිට එව්වත් දෙගුණෙකට විකුණලා හොඳ ගාණක් හෙව්වෑකි..."<br /><br />ලා සිංහ දෙයියන්ට තරු පෙණුනා... උන්නාන්සෙ කොයිතරම් කම්පනය වුනාද කිව්වොත් වහාම එතනින් චුත වුණා. කපු උන්නැහේ ඇදගෙන වැටුණා.<br /><br />සිල්ලර කඩහිමියන්ගේ සංගමයේ උදවිය සෑහෙන්න වෙලාවක් බිම බලාගෙන වැඳගෙන හිටියා...<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4438137017487454797-8016394114947368995?l=living.hartstuff.com' alt='' /></div>hare :-)http://www.blogger.com/profile/04399089484128969072noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-4438137017487454797.post-80176821418583980582011-05-19T08:10:00.000+05:302011-05-19T08:10:04.462+05:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.sunnyfishtank.com/sites/QKAMUANGA/_files/image/fish%20tank%20screen%20saver.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://www.sunnyfishtank.com/sites/QKAMUANGA/_files/image/fish%20tank%20screen%20saver.jpg" /></a></div><br /><br /><span style="font-size: 130%;">සර්යි මැඩමුයි දෙන්නව කොට්ටාවෙන් වාහනේ නග්ගවගෙන මම පිළියන්දල පැත්තට වාහනේ කැරකෙව්වෙ සීරුවෙන්... සර්ට නම් ලංකාවෙ පාරවල ඩ්‍රයිවින් ගැන දැනුමක් තිබුණට මැඩම්ට නම් පොඩි මිස්ටේක් එකටත් හොඳටම තද වෙන හින්දා එයා එක්ක යද්දි පරෙස්සම් වෙන්න ඕන සෑහෙන්න.<br /><br />පිළියන්දල පාරයි හොරණ පාරයි වෙන්වෙන හන්දියෙ කොහොමත් ටිකක් ඉන්න වෙනවා.<br /><br />ඔතන තියෙනවා සත්තු විකුණන කඩයක්. කූඩු වල දාල කුරුල්ලො, බල්ලො, පූසො විකුණනවා. වැඩියෙන්ම ඉන්නෙ කුරුල්ලෝ. එතනදි පැහැදිලිව කුරුළු සද්දෙ ඇහෙනවා දැණෙන්න.<br /><br />"අනේ පව් නේද මේ සත්තු..."<br /><br />‍මැඩම් කිව්වා..<br /><br />"පව් නෑ ඉතිං උන් කාල බීල ඉන්නවනේ..."<br /><br />ඒ කිව්වෙ සර්.<br /><br />"ඒ වුණාට උන්ගෙ ස්වභාවික පරිසරේ හැදෙන්න නැතිව හිර වෙලානෙ ඉන්නේ.... මොනව වුණත් වටවුණු සීමාවකනෙ උන්ගෙ ජීවිතේ තියෙන්නෙ..."<br /><br />"හ්ම්ම්..."<br /><br />සර් කට වහගෙන හිටියා...<br /><br />මැඩම්ට පිළියන්දල සුපර් මාකට් එකට යන්න ඕන වුණා...<br /><br />"මම ලිස්ට් එක අරගෙන ආවෙ..."<br /><br />"හරි යමු එහෙනම්"<br /><br />"ආ.... මාළුන්ගෙ කෑම ඉවරයි. මතක ඇතිව මාළු කෑම එකක් ගන්න මතක් කරන්න."</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4438137017487454797-8017682141858398058?l=living.hartstuff.com' alt='' /></div>hare :-)http://www.blogger.com/profile/04399089484128969072noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-4438137017487454797.post-12401275611077403142011-05-15T08:00:00.021+05:302011-05-15T08:00:00.175+05:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-qVR5egetGRI/Tc4COTytJEI/AAAAAAAAAfk/J7rR2jiHNw8/s1600/three_banner.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="256" src="http://3.bp.blogspot.com/-qVR5egetGRI/Tc4COTytJEI/AAAAAAAAAfk/J7rR2jiHNw8/s640/three_banner.jpg" width="640" /></a></div><br /><blockquote><span style="font-size: 130%;">හරිම හොඳයි හැම බබාම අද ඇවිල්ල වේලසනින්<br />අපි පන්තිය පටන් ගනිමු ආයුබොවන් ගුඩ් මෝනින්<br /><br />ආයුබොවන් ගුඩ් මෝනින්<br /><br />අද පාඩම පටන්ගන්න කලින් සැවොම මේ අහන්න<br />ලොකු වුණාම වෙන්න කැමති කවුද කියල මට කියන්න<br />අත උස්සල මට කියන්න</span></blockquote><br /><span style="font-size: 130%;"><a href="http://living.hartstuff.com/2011/04/blog-post_16.html">කලින් ලියපු</a> රන්වල බලකායෙ ත්‍රී ප්‍රසංගය ගැන සටහන කියෙව්වනම් මම ඒක කොහොම හරි බලන්න උවමනාවෙන් පෙලුන බව ගැන දන්නව ඇති. මගෙ චාන්ස් එකකටද කොහෙද ඒකෙ කමෙන්ට් එකක් දාපු <a href="http://www.blogger.com/profile/07146333975156498192">නවීන් මාධව</a> සහෘදයා ත්‍රී ප්‍රසංගයේ ඊලඟ දර්ශන වාරය ගැන <a href="http://twitpic.com/4mr0oe/full">ඔත්තුවක්</a> දීල තිබුණ. ඒක අනුව අදාල දවස්වලදි ක්‍රියාත්මක වෙලා ත්‍රී බලන්න අවස්ථාවක් ලබාගන්න මට පුළුවන් වුණා. අපි කව්රුත් <a href="http://blog.sudaraka.com/">දන්න පොරක්</a> නම් වියදම් කරපු සල්ලිත් අපරාදෙ කියල කිව්වට මටනම් එහෙම හිතුණෙ නෑ. මම සහ මාත් එක්ක ඒක බලපු <a href="http://abnormalminds.blogspot.com/">එයා</a>, <a href="http://burubabe.blogspot.com/">මෙයා</a>, <a href="http://lihinisara.blogspot.com/">මෙයා</a> සහ <a href="http://www.facebook.com/people/Nirupa-Rodrigo/592078046">මෙයා</a> කියන හතර දෙනාම ත්‍රී හොඳට එන්ජෝයි කලා. ප්‍රේක්ෂකාගාරයෙන් ආපු ප්‍රතිචාර අනුවත් එහෙම අවුලක් නම් පෙණුනෙ නෑ. සමහර විට ඉතිං ජස්ටින් බීබර්, ලේඩි ගාගා, රිහානා අහද්දි දොම්කිට දොං තරිකිට වගේ සද්ද ටිකක් අජූත වෙන්න පුළුවන්... :ඇහැක් ගහමි.<br /><br /></span><br /><blockquote><span style="font-size: 130%;">මානව හිමිකම් ගැන උද්ඝෝෂණ කරවන<br />එන්ජීඕ එකක් දමා ගන්නෙමි එහි මුල් තැන</span></blockquote><br /><span style="font-size: 130%;"><br />ත්‍රී කියන්නෙ ලංකාවෙ සිංහල ගැමියාගේ ජීවිතයේ සංස්කෘතික ප්‍රසංගයක්. දැන් ගැමියො නෑ කියල අපි හිතුවට අවුරුදු ගාණක් පරණ ගැමියන්ටත් වඩා පරණ අය තමයි දැන් ලංකාවෙ ඉන්නේ.... ඒව වැඩක් නෑ... ත්‍රී, ලංකාවෙ අක්මුල් විහිදුවල තියෙන සිංහල ජනගීය සහ වෙනත් සංගීතමය මූලාශ්‍ර ඇසුරු කරගනිමින් නිර්මාණය වුණ නූතන නිර්මාණ සරණියක්. රුහුණු මායා පිහිටි කියන තුන් සිංහලයේ උඩරට, පහතරට සහ සබරගමු කියන ත්‍රිවිධ සම්පුදායන්ගේ අතීතයත්, වර්තමානයත්, අනාගතයත් තමයි ත්‍රී තුල නිරූපණය වෙන්නේ. ලයනල් රන්වල මහත්මයාගෙ අහසෙ ඉන්නවලු, ගම අවුලඤ්ඤං, යුද්දෙටත් ඇවිත් කියන ප්‍රසංග තුනම එහෙම ඒවා තමයි. නමුත් ත්‍රී කියන්නෙ ලයනල් රන්වල මහතාගේ ඝෘජු දායකත්වය අහිමි වුණත් එතුමා බිහිකරපු සම්ප්‍රදාය රැකගනිමින් සිංහල ජන නාද රටා නූතනය එක්ක එකතු වුණ අවස්ථාවක්.<br /><br /></span><br /><blockquote><span style="font-size: 130%;">ගයන නටන ඉස්ටාර්ල දැක මගෙ බඩ දනවා<br />සීසන් ටෙන් එකේදි හරි මම තරුවක් වෙනවා</span></blockquote><br /><span style="font-size: 130%;"><br />මේකෙදි තර්ක කරන්න පුළුවන් ඕන කෙනෙක්ට. නිකං ජන ගීයක කෑල්ලක් දාපු පමණින් කොහොමද ඒක සිංහල ජන ගීතය වෙන්නෙ කියලා... ඒ තර්කෙ හරි. සමහර විට එහෙම කෙරුණ නිර්මාණත් අපට අහන්න තියෙනවා. බෙර සද්දයක්, තම්මැට්ටමක් දාපු පමණින් සංගීතය ජන ගී ආරක් ගන්නෙ නෑ. එහෙම ගත්තොත් භාතිය සන්තුෂ්, සෙන්ටිග්‍රේඩ්ස් වගේ අයත් එහෙම නිර්මාණ කරල තියෙනවනේ. නමුත් ඒ නිර්මාණ සේරම ජන ගී විලාසයකින් ගැයෙන්නෙ නෑ. ත්‍රී සහ රන්වල බලකායෙ වෙනත් නිර්මාණ විශේෂ වෙන්නෙ එතනදි. ඒ නිර්මාණවලදි ගීත ගැයෙන රටාව, හඬ උස් පහත් වීම්, එතකොට අර මල ඉලව් ශ්‍රැතිය කියන එක සහ සංගීත රටාවන් වගේ අංග තියෙන්නෙ විවිධ ජන ගී නිර්මාණ වල ඒ ඒ ලක්ෂණ අනුව.<br /><br />එහෙම කියලා ත්‍රී එකෙත් හැම නිර්මාණයක්ම එහෙමය කියල කියන්නත් බෑ.<br /><br /></span><br /><blockquote><span style="font-size: 130%;">තම තමාගෙ ගැන විතරක් දරුවනි හොඳ නෑ හිතන්න<br />ආස කෙනෙක් නැද්ද මෙතන රටට සේවයක් කරන්න</span></blockquote><br /><span style="font-size: 130%;"><br />රඟපෑම් වලදි නළු නිලියන් සියළු දෙනාම සෑහෙන්න කැපවෙලා තිබුණ. වෙනස් නාට්‍යමය අංග ගණනාවකදි ඒවයෙ ප්‍රධාන චරිත නිරූපනය වුණ විධිය සහ පසුබිම් රඟපෑම් අති විශිෂ්ඨයි. කොහොමත් ඔය පසුබිම් රංගනය රන්වල බලකායෙ නිර්මාණ වල ‍ලොකු දෙයක් කරනවා. එක් එක් රංගන ශිල්පායා‍ට එක එක නිර්මාණයෙදි කරන්න වෙනම චරිතයක් තියෙනවා. උවමනා කෙනෙක්ට <a href="http://www.youtube.com/watch?v=BV-gRCDE-8k&feature=player_embedded">මේ වීඩියෝවෙන්</a> ඒ ගැන සහතික කරගන්න පුළුවන්.<br /><br /></span><br /><blockquote><span style="font-size: 130%;">මම ඉපදුණ මගේ රටට නිහඬ සේවයක් කරන්න<br />මම ආසයි ජනාධිපති උපදේශක කෙනෙක් වෙන්න</span></blockquote><br /><span style="font-size: 130%;"><br />මුළු ශාලාවම දෙදුරුම් කවපු බෙර සද්දෙ නම් අමතක කරන්න බෑ. නම් වලින් මතක නැති එක එක බෙර වර්ග කීපයකින් සහ තම්මැට්ටම්, වයලින්, බටනලා එක්ක ගිටාර් සහ ඩ්‍රම් ඇතුළු වෙනත් අපරදිග භාණ්ඩ පාවිච්චි කරල සංගීතය කම්මැලි නැති ගති තැනක පවත්වගන්න ඒ නිර්මාණකරුවො සමත්වෙලා තිබුණ. <a href="http://living.hartstuff.com/2011/04/blog-post_16.html">කලින් සටහනෙත්</a> කියපු විධියට පැරණි දේ පැරණි විධියටම තිබීමෙන් ඒවට සෙතක් වෙන්නෙ නෑ සමහර දේවල් සැලකුවම. පැරණි ගෘහ නිර්මාණ වගේ එව ඒ විධියටම තිබීම මත ජනප්‍රිය වුණාට සංගීතය ඇතුළු වෙනත් ඇතැම් කලාවන් පැරණි වේශයෙන් පවතින්නෙ නෑ. විශේෂයෙන් ලංකාව වගේ රටවල ඒක එහෙම වෙන්නෙ නෑ. ඒව අළුත් වෙන්නෙ නූතනත්වය එක්ක එකතු වුණාම විතරයි. ඒකෙදි පැරණි දේ සමහරක් නැති වෙනවා. නමුත් කිසි දෙයක් එකම විධියෙන් දීර්ඝ කාලයක් පවතින්නෙ නෑනේ. එහෙමවත් ඒ දේවල් ඇහුණෙ නැත්තං ඕව කට්ටිය අහයිද? ඒව සිංහල දෙමළ අවුරුදු කාලෙට ඔහේ ඇහෙනව විතරනේ සහ <a href="http://living.hartstuff.com/2011/05/blog-post_11.html">කලම්බෝ කලම්බෝ</a> බලපු තරම් පිරිසක් ත්‍රී නොබැලුවෙ ඒ නිසා නේ...<br /><br /></span><br /><blockquote><span style="font-size: 130%;">මාධ්‍යවේදියෙක් වෙනව මමනම් ලොකු වීලා<br />රටට සේවෙ කරනව ඉල්ලන සින්දුව දීලා<br /><br />කැමතිම සින්දුව දීලා</span></blockquote><br /><span style="font-size: 130%;"><br />කොහොමත් මම ත්‍රී බලපු බිෂොප් විද්‍යාලයේ රංග පීඨය ඒ නළු නිලියන්ට පුමාණවත් මදි බවක් දැණුනා. ඔවුන්ගෙ මුල් ප්‍රසංගයේ වීඩියෝ ට්‍රේලරයෙදි ඔවුන් දුව පැන නටපු තරමට නටන්න බිෂොප් වේදිකාවෙදි ඉඩක් ලැබුණෙ නෑ වගේ. කොහොමත් මට දැණුනු එක අඩුවක් වුණේ නර්තනයන්ගේ අඩුව. ඇතැම් ගීත වලට මීට වඩා ප්‍රසාංගික බවක් එකතු කරන්න තිබුණා නම් හොඳයි වගේ කියල මට හිතුණ. ගම අවුලඤ්ඤං ප්‍රසංගයේ ගීත රූපවාහිනියෙන් බලල තියෙන මට ඒ නිර්මාණ නර්තණ සහ නාට්‍යමය අංග වලින් ගොඩක් පොහොසත් කියල හිතුණ. ඒ අතින් ත්‍රී ට තවත් පියවරක් දෙකක් ඉදිරියට යන්න අවකාශ තියෙනවා.<br /><br /></span><br /><blockquote><span style="font-size: 130%;">මෙගා නාට්ටියක් කරමි කොටස් දෙතුන්දහක<br />එහෙන් මෙහෙන් රඟපානව මමත් එහෙක දෙහෙක<br /><br />අනෙ අපිත් එහෙක දෙහෙක</span></blockquote><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-N13LIt-tkrk/Tc4EiuIQi8I/AAAAAAAAAfs/mWnYZf0kNEs/s1600/DSC08564.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="252" src="http://3.bp.blogspot.com/-N13LIt-tkrk/Tc4EiuIQi8I/AAAAAAAAAfs/mWnYZf0kNEs/s640/DSC08564.JPG" width="640" /></a></div><br /><span style="font-size: 130%;"><br />හැබැයි ඒක ගැන එහෙම චෝදනා කරන එකත් වැරදියි. මොකද නළු නිලියන් 15ක් පමණ පිරිසක් නිර්මාණ 10ක් 12ක් අතරෙ විවිධ රංග වේශයන්ට මාරු වෙමින් ඇඳුම් මාරු කරගනිමින් රඟපාද්දි ඔවුන්ට ඒ මත නියැලෙන්න පුළුවන් සීමාවක් තියෙනවා. ඒ හින්දා හැම නිර්මාණයකදිම දැණෙන්න නටයි කියල බලාපොරොත්තු වෙන එක තේරුමක් නෑ. නමුත් ත්‍රී වඩා නාට්‍යමය වීමේ අවශ්‍යතාවය නම් මට පසුවත් දැණුනා. අපි හිතමු ආයෙ බලන්න අවස්ථාවක් ලැබුණොත් මොකක් හරි වෙනසක් :D මොනව වුණත් ත්‍රී තුල තිබුණ නිර්මාණ විවිධත්වය සෑහෙන්න හොඳයි. බොහොම මන්දගාමී වගේම නටන්න ඕන නම් කෙනෙක්ට නටන්නත් පුළුවන් රිද්මයේ නිර්මාණ කීපයක්ම තිබුණා. ඒ එක්කම ඒ නිර්මාණ වල අවස්ථාවන් නිරෑපණය සෑහෙන්න හොඳින් වුණා කියල මගේ දුර්වල නිරීක්ෂණ වලදි තේරුණා. අනාගතේ කවුද වෙන්නෙ කියන නිර්මාණයේ පුංචි එවුන්ගෙ මවා නොගත් සජීවී රඟපෑම් හැමෝටම දැණුනා. මම හිතන්නෙ වයස් බේදයකින් තොරව හැමෝම ඒකට කැමති වුණා. ගාමින්ද ප්‍රියවිරාජ්නෙ ලියල තියෙන්නෙ. මේ සටහනේ මැද්දෙ තැනින් තැන තියෙන්නෙ ඒ සින්දුව තමයි. ඊට අමතරව සිහිගිරි පුරේ කියන චිත්‍රපටි ගීතයෙ රංගනයට මම සෑහෙන්න කැමති වුණා. දිලීපගෙ ලිවිල්ලයි, සහන්ගෙ සංගීතයයි සුරේන්ද්‍ර එක්ක උරේෂාගෙ ගැයිල්ලයි ගැන කියන්න දෙයක් නෑ. ඊ ළඟට මහ බඹාට මූණු දෙකයි, මං මැරිලා, අනේ රකෝ (අනේ යකෝ?) එක්ක නැගෙනා හිරු කියන නිර්මාණයත් මගේ හිතට හොඳටම වැදුණා. ඔය මං මැරිලා කියන සින්දුවත් අපි <a href="http://living.hartstuff.com/2011/03/blog-post_23.html">කරන වැඩවලටම</a> හිනා වෙන්න පුළුවන් සින්දුවක්. අනේ රකෝ කියන සින්දුව බොහොම ලස්සනට ගැයෙන ලස්සන තනුවක් තියෙන ප්‍රේම ගීතයක්. අවසාන අංගය විධියට තිබුණ බෙර වර්ග වලින් කෙරුණ නිර්මාණය විශිෂ්ඨයි. මට මතක් වුණේ හික්කඩුවෙ <a href="http://www.elephantfootsrilanka.com/">Elephant Foot</a> බෑන්ඩ් එකේ නිර්මාණ. තම්මැට්ටම් දවුල් සහ උණ කඳන් වලින් නැගුණ සද්ද සේරම එක තාලයක් හදන්න සුසර වුණා හරිම සීරුවට... <a href="http://www.tyronnesilva-rhythmaya.com/">Tyronne Silvaගෙ</a> ඩ්‍රම්ස් වල සද්දෙ වගේ දැණෙන්න තම්මැට්ටම ගහපු අයිය ගැන මාත් එක්ක හිටපු එක්කෙනෙක්ගෙ හිත ගිහිං තව පොඩ්ඩෙන් ලොකු අලකලංචියකුත් වෙන්න තිබුණා.<br /><br /></span><br /><blockquote><span style="font-size: 130%;">කෙනෙක් කරන දේ වැදගත් තමන්ට වාගෙම රටටත්<br />තමන් කැමති දේ කියන්න අත උස්සල කෙනෙක් තවත්</span></blockquote><br /><span style="font-size: 130%;"><br />ත්‍රී ප්‍රසංගයේ නිර්මාණ අඩංගු සංයුක්ත තැටියේ සඳහන් විධියට ඒ හැම නිර්මාණයකම ජන ගී මූලයන් අඩංගුයි. ඒ සංයුක්ත තැටියෙ තියෙන නිර්මාණ බොහොමයකට මම දැන් වහ වැටිලා. විශේෂයෙන් ප්‍රදීප් මුතුකුඩආරච්චි සහ ශිරාණි වික්‍රමසිංහ දෙපලගේ කට හඬ එක්ක මම හොඳටම බැඳිලා. ප්‍රසංගය අතර මිලට ගත්තු රන්වල බලකායෙ කලින් ප්‍රසංග වල නිර්මාණ ඇතුලත් වුණ ගම අවුලඤ්ඤං ඩීවීඩී තැටියෙ තිබුණ විධියට ප්‍රදීප් මුතුකුඩආරච්චි කියන්නෙ ලංකාවෙන්ම විශිෂ්ට ස්ථාන ලබපු ගායන ශිල්පියෙක්. තරුවක් වීම අත්හැරල ඔහු ඉන්නෙ ලාංකික ජන සංගීතය පවත්වාගැනීමේ ව්‍යාපෘතියක. ශිරාණිගේ ක‍ට හඬ ජන ගී ආරටම ගැලපෙන තියුණු හඬක්. ඒ හඬෙන් කුෂානි සඳරේකා, ඉන්දිකා උපමාලි වගේ කෙනෙක්ගෙ සින්දුවක් අහන්න ඇත්නම්...<br /><br /></span><br /><blockquote><span style="font-size: 130%;">මම කැමතියි ක්‍රීඩාවෙන් ඉදිරියට එන්න<br />ලොකු වුණාම හරි ආසයි ක්‍රිකට් වලට යන්න</span></blockquote><br /><span style="font-size: 130%;"><br />කෙනෙක්ට හිතන්න පුළුවන් මෙතන තියෙන්නෙ මරිසියක් කියලා. රන්වලලා ජනගීය මාකට් කරල සල්ලි හොයනව නේද කියල කෙනෙක් කියයි. ඒක එහෙම තමයි. එහෙම වටිනාකමකින් තොරව කිසිම දේකට පවතින්න බැරි තර්කයක් ඇතුලෙ ඔවුන් කරන දේ වෙනුවෙන් ඔවුන්ගේ පැවැත්ම ස්ථිර කර ගන්න මූල්‍යමය ගණුදෙනු පැවතීම අවුලක් නෙවෙයි. ඒක අවුලක් නම් ඒ සිස්ටම් එක හැදිල තියෙන විධියෙ අවුලක් මිස රන්වලලගෙ අවුලක් නෙවෙයි. දන්න තරමින් රජය හෝ කිසිම සංවිධානයක් හෝ ආයතනයක් ඔවුන්ට අනුග්‍රහය දක්වන්නෙ නෑ මේ නිර්මාණවල නියැලෙන්න. ඔවුන්ගෙ ප්‍රසංගය යම් අනුග්‍රහයක් මත සිද්ධ වුණාට ඔවුන්ගේ ජීවිත වලට අනුග්‍රහයක් වෙන්නෙ ඔවුන්ගෙ නිර්මාණ විතරයි. ඒකෙදි මැසිවිල්ලක් නැතිව ඔවුන් කරගෙන යන වැඩේ ප්‍රශසංසනීයයි. සමහර විට ජන ගීය හරහා නිර්මාණකරණයේ යෙදෙන එක ඔවුන්ට ආර්ථිකව වාසියක් දෙන කාරණයක් වෙන්න පුළුවන්. මොකද ඔවුන්ට තරගයක් නැති නිසා.<br /><br /></span><br /><blockquote><span style="font-size: 130%;">ක්‍රීඩාවත් හොඳයි පුතේ පෙරටම යන්න<br />උපන් රටට ගෞරවයක් අත්කර දෙන්න</span></blockquote><br /><span style="font-size: 130%;"><br />ප්‍රසංගය බලන්න ඇවිත් හිටපු අයගෙන් සැලකිය යුතු කොටසක් අවුරුදු 15ට විතර අඩු දරුවන්. අපට ඉදිරියෙ හිටියෙ එක් දරුවෙක් කරපින්නගෙන තවත් දඟ මලු දෙකක් පාලනය කරගෙන හිටපු තරුණ යුවලක්. ඔවුන්ගේ රසය පවතින තැන සහ ඔවුන්ගේ දරුවන් ඒ තැන් වලට යොමු කරන්න දරන වෑයම ගැන සතුටක් ආවා. ඒ නිසා ප්‍රසංගය මැද පුංචි එවුන්ගෙ බෙරිහන් දීම්, කෑ ගැසීම් එක්ක සුරතල් ප්‍රතිචාරත් ඉවසගන්න අපට පුළුවන් වුණා.<br /><br />සාමාන්‍යයෙන් කාර්යාලයෙදි හැමදාම ජාතික ගීය අහල මට ඒක දැණෙන්නෙ නැති නිකංම නිකං සින්දුවක් විතරක් වෙලා තිබුණට තම්මැටිටම් බෙර සහ වයලීන වලින් සංගීතවත් වුණ ජාතික ගීය මට ජීවිතේ පළවෙනි වතාවට දැණුනමද කොහෙද. පස්සෙ දැනගත්තු විධියට ඒක මට විතරක් වුණ දෙයක් නෙවෙයි. ඒක ඇහුවමයි හිතුණෙ මෙච්චර දවසක් ජාතික ගීය කියල අහපු එකේ සංගීතය විසින් ඒකෙ වචන වල අර්ථ මරල නේද කියල. ඇත්තට හැමදාම අහපු ජාතික ගීය වෙනුවට ඔය වර්ෂන් එක හොයාගන්න පුළුවන් නම්... උත්සාහයක් දරමු.<br /><br />මම කියන්නෙ ලංකාවෙ මුල් තියෙන හැමෝටම ත්‍රී දැණෙයි. විශේෂයෙන් අපේකම, දේශීයත්වය ගැන පම්පෝරිය විතරක් තියෙන ගොඩක් දෙනෙක්ට මේක තමන්ව පරීක්ෂා කරන්න හොඳ අවස්ථාවක් වෙයි. බ්‍රිට්නි, එකෝන් අහන ගමන් බටහිරට බණින හෙළයන්ට මේක හොඳ අවස්ථාවක් තමන් ඉන්න තැන ගැන බලන්න. තමන් පෙනී ඉන්න යන දේ තුල තමන් ඇත්තටම ඉන්නවද බලන්න. (එකෝන්, බ්‍රිට්නි මාත් අහනවා. එයාල මේ පෝස්ට් එකේ ආරාධිත රංගණයක ඉන්නේ)<br /><br />ඉතිං ආයෙ තිබුණොත් ගිහින් බලන්න. එක එක්කෙනාගෙ කතා වලට අහු නොවී තමන් ගිහින් වින්දනය කරන්න. තියෙන දවසක් ආරංචි වුණොත් මටත් කියන්න. මොකද හොඳට ඉඩකඩ තියෙන වේදිකාවක ආයෙමත් ත්‍රී අපූර්වත්වය විඳගන්න ආසයි...<br /><br /></span><br /><blockquote><span style="font-size: 130%;">මටනම් බෑ අව්වෙ දිගට ක්‍රිකට් ගහන්න<br />මෙමට ඕන ක්‍රිකට් බෝඩ් එකට පනින්න<br />බෝඩ් එකට පනින්න<br />පැනල සේවෙ කරන්න<br />ක්‍රීඩකයින් තෝරන්න<br />වර්ල්ඩ් කප් එක ගන්න</span></blockquote><br /><div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-fc409jJ8MP8/Tc4Es1VwBAI/AAAAAAAAAf0/9jx9Ty41WOU/s1600/DSC08561.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="254" src="http://2.bp.blogspot.com/-fc409jJ8MP8/Tc4Es1VwBAI/AAAAAAAAAf0/9jx9Ty41WOU/s640/DSC08561.JPG" width="640" /></a></div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4438137017487454797-1240127561107740314?l=living.hartstuff.com' alt='' /></div>hare :-)http://www.blogger.com/profile/04399089484128969072noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4438137017487454797.post-6669032137459372182011-05-12T00:41:00.000+05:302011-05-14T02:00:45.567+05:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.aquariumdrunkard.com/wp-content/uploads/2007/07/bob-marley-concert.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://www.aquariumdrunkard.com/wp-content/uploads/2007/07/bob-marley-concert.jpg" width="640" /></a></div><span style="font-size: 130%;">මම ඔහුව දැනගෙන සෑහෙන්න කාලයක් වුණාට ඔහුව දැණෙන්නෙ අවුරුදු 8-9කට විතර කලින්. ඊට පස්සෙ නොනැවතී අද දක්වාම අපේ ඇසුරුකිරීම් අස්සෙ ඔහු මාව වෙනස් කරනව. ටියුන් කරනව. සමහර විට ඒ කිසිම වැඩකට නැති දේවල් උදෙසා වෙන්න පුළුවන් වුණාට ජීවිතේ කොහොමත් ඒ තරම් වැඩකට ඇති එකක් නෙවෙයි. අපියි ඒක වැඩකට ඇති එකක් කරගන්නේ. විශ්ව තියරියක් වෙන "<b>මුකුත් නැති එකට වඩා මොනව හරි තියෙන එක හොඳයි</b>" නිසා.<br /><br />මට ඔහු කියල දුන්න ලොකුම දේ කිසි දෙයක් ගණන් ගන්න එපා කියන එක. ඒ එක්කම මම නිදහස් විය යුත්තෙ මගෙන්මයි කියන එක. ඒ කතාව ගොඩක් අය දැනගෙන හිටියත් බොහොමයක් දෙනෙක්ට එක පාරම තේරුම් යන එකක් නෙවෙයි. හැබැයි මිනිස්සු අවුරුදු සෑහෙන්න ගාණක් ඒ දේ දැනගෙන හිටියා. දැනුවත්ව හෝ නොදැනුවත්ව ඒ සම්බන්ධ ලොකු දැනුමක් මිනිස්සු අතර විසිරිල තිබුණ. ඒත් ඒ දැනුම පාලනය කරන පිරිස අතින් එක එක ‍කාරණා උඩ ඒව වෙනස් වෙලයි තියෙන්නෙ. ඒ නිසා දැනගත්ත පමණින් වැඩක් ගන්න බැරි ගොඩක් දේ අතරෙ තවත් එකක් විධියට ඒ දැණුම සැඟවිලා ගිහින්. එක අතකට කාලාන්තරයක් පවතිනකොට ඕනෙම දේකට ඒ දේ වෙන එක පුදුමයක් නෙවෙයි.<br /><br />ඇත්තටම ලෝකයේ ආගම් කියල කියන දේවල් තව දුරටත් මිනිස්සුන්ට විමුක්තිය උදාකරවන දේවල් නෙවෙයි. තමන්ට හිතන්න තියෙන හැකියාව පාවිච්චි කරල ජීවිතේ තේරුම්ගන්න එක ගැන ඉගැන්වීමට වඩා ආගම් වල තියෙන්නෙ වතාවත් කරන එක. පිළිවෙත් රකින එක. ගොඩක් විට ඒ දේවල් සැබෑ අර්ථයට වඩා වෙන වෙන සාධක මත පදනම් වුණ වතාවත්. ඒ නිසා තව දුරටත් ආගම කියන්නෙ මිනිස්සුන්ට වැඩක් ඇති දෙයක් නෙවෙයි. තව තවත් මිනිස්සු අතර බෙදීම් ඇති කරන දෙයක් විතරයි ඒක. පාලකයන්ටත් තමන්ගෙ වාසියට පාවිච්චි කරන්න පුළුවන් මෙවලමක්. ඒත් මිනිස්සුන්ට ආගම ඕන. ඒක වර්තමානයේදි හොඳට හෝ නරකට සමාජයක් තුල තියෙන යම් පාලන ක්‍රමවේදයක්.<br /><br />ලෝකය යා යුත්තෙ තනි යායක් දෙසට. ඒකෙදි අපි හදාගෙන වෙලිල ඉන්න සීමාවල් ගොඩක් අතාරින්න සිද්ධ වෙන්න පුළුවන්. අපේ සහ මගේ කියන වචන වලට අළුත් තේරුම් හොයාගන්න සිද්ධ වෙන්න පුළුවන්. දැන් ලෝකය තව තවත් බෙදෙමින් පවතින එකක් නිසා ඒක තනි යායක් වීම පේන අනාගතේක සිද්ධ නොවුණත් යම් කාලෙකදි ඒක විය හැකි සත්‍යයක්. බලාපොරොත්තුවක් කියන්නෙ එහෙම එකක්. මුකුත් නැතිවට වඩා මොකක් හරි තියෙන එක හොඳයි.<br /><br />ඒත් ඒ වෙනුවෙන් සමාගම් අටවගන්නවට වඩා තනි තනි සෙල්ලමක් තුලින් වඩා හොඳ ප්‍රතිපල ලබාගන්න පුළුවන්ද මන්දා. ඒ ගැන ස්ථිරවම කියන්න අමාරුයි. ඔය සංගම් සංස්ථා දැනටත් මිනිස්සුන්ට ලැබිල තියෙන දැණුම වෙනස්වෙන්න බලපාල තියෙන විධියට ඒක හොඳම ක්‍රමය නම් නෙවෙයි. ඒත් ආයෙමත් ඒක මුකුත් නැති තැනකට උවමනා දෙයක්.<br /><br />මම දැනගෙන හිටපු සළු පෙරවගත්තු බුද්ධ සහ ජේසුස් සහමුලින්ම නිරුවත් කරල ඔවුන් අමු මිනිසුන් බව මට පෙන්නුවේ ඔහු. ඒ විග්‍රහයත් එක්ක මට බුද්ධ සහ ජේසුස් අළුත් වුණා. ඔවුන්ගේ කතාවේ එකම රටාවල් මට පෙණුනා. ඒත් ඒ ඔවුන් සම්බන්ධයෙන් පමණයි. ඔවුන්ගේ සමාගම් වෙනම එකක්.<br /><br />ඉතින් මේ සටහන සංගම් වලට විරුද්ධ වුණ දේශකයෙක් වෙනුවෙන්. තමන්ගෙන් තමන්ව ගලවාගැනීම තුල විමුක්තියට පවතින්න සරල අර්ථයක් සපයපු මිතුරා වෙනුවෙන්. ඊයේට (2011-05-11) යෙදුණු ඔහුගේ සමුගැන්මේ තිස් වෙනි සැමරුම් දිනය වෙනුවෙන්. බොබ් මාලේ වෙනුවෙන්. ඔය සැමරීම් ඒ තරම් දේවල් නොවුණට ආයෙමත්......<br /><br />................<br /><br />මුකුත් නැතිවට වඩා මොකක් හරි තියෙන එක හොඳයි.</span><br /><br /><blockquote><span style="font-size: 130%;"><b>බැලවෙමි මිදුලට බැස.<br />පුදුමයක් ය!<br /><br />වෙසක් පහන් වලින් ගලන<br />සවණක් ගන රැසින් වැසී<br />පොළොව බෙදූ තාප්ප හා කටු කම්බි ද<br />මොහොතින් අතුරු දහන් වී ගොසින් ය.</b><br /><br /><i>උපුටාගැන්ම: 58 පිටුව, ප්‍රබුද්ධ, මහගම සේකර</i></span><br /><br />(උපුටාගැනීම - මිලින්දගේ <a href="http://sinhala.milindaverage.com/2010/stage-is-important-as-the-drama/">පියසටහන්</a> අඩවියෙන්)</blockquote><br /><br /><iframe frameborder="0" height="300" src="http://player.vimeo.com/video/22423637?title=0&amp;byline=0&amp;portrait=0" width="400"></iframe><br /><a href="http://vimeo.com/22423637">Bob Marley speed painting</a> from <a href="http://vimeo.com/user6749940">Jonathan Olson</a> on <a href="http://vimeo.com/">Vimeo</a>.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4438137017487454797-666903213745937218?l=living.hartstuff.com' alt='' /></div>hare :-)http://www.blogger.com/profile/04399089484128969072noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4438137017487454797.post-89356620271447835342011-05-11T07:30:00.007+05:302012-01-04T19:50:21.273+05:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-cAm_t2ebW44/TcmX4EqKL8I/AAAAAAAAAfU/exW3FzJ8Ahc/s1600/DSC08395+copy.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="255" src="http://4.bp.blogspot.com/-cAm_t2ebW44/TcmX4EqKL8I/AAAAAAAAAfU/exW3FzJ8Ahc/s640/DSC08395+copy.JPG" width="640" /></a></div><br />ඒ දවස්වල මම ගිටාර් එකක් ගත්තෙ මගෙ කතාව ඒකෙන් කියන්න. ගිටාරයක් සහිත පිරිමියෙක් හෝ ගැහැණියක් හැමවෙලේම කියාගන්න කතාවක් තියෙන කෙනෙක් වගෙයි මට දැණෙන්නේ. ඒක අනිත් කිසිම භාණ්ඩයකට වඩා දැණෙන්න තියෙනවා ගිටාර් එකේ. සමහර විට ඒක ඔය එක එක ඉතිහාස කතා සහ වර්තමාන කතා එක්ක මම හදාගත්ත තවත් මනෝ විකාරයක් වෙන්න ඇති.<br /><br />කොහොමත් මනෝ විකාර ඇත්ත ජීවිතේට වඩා සුන්දරයි. ඒක හුදෙක්ම මගේ ලෝකය තුල පවතින එකක් මිස ඇත්ත එක්ක කිසි සම්බන්ධයක් නෑ. ඒ නිසා ඇත්ත ලෝකෙ ඉන්න පණ්ඩිතයන්ගෙ පඬි වාක්‍යවලින් විනාස නොවී මනෝ විකාරයකට පවතින්න පුළුවන්.<br /><br />කොහොම හරි ඔය කියපු ගිටාර් එක මම කවදාවත් ඉගෙනගත්තෙ නෑ. ඒක කළු පාට රෙදි බෑග් එකකින් ආවරණය වෙලා තාමත් මගෙ කාමරේ මුල්ලක. එයාට තනියට ඉන්නවා ඒ වගේම කළු බෑග් එකක හිරවුණ බොංගෝ එකක්.<br /><br />ඔය ගිටාර් එක පිටේ ගැටගහන් මම ඇයව හම්බවෙන්න ගියේ නිවාඩුවක් දාල. ඇත්තම කිව්වොත් දෙන්නම හවස් වරුවෙ දවස් බාගයක් නිවාඩු දාල ඇවිත් හිටියෙ. විහාර මහ දේවි පාක් එක පැත්තට අපි දෙන්න ගියෙ ඇත්තටම යන්න වෙන තැනක් නොතිබුණ නිසාමත් නෙවෙයි. ඒ වෙනකොට මාස කීපයක් විතරක් වයස්ගත වුණ අපේ ආදර කතාව ඇතුලෙ නිදහසේ ආදරේ කරන්න යන්න පුළුවන් ගොඩක් තැන් වල අපි ඒ වෙද්දිත් ගිහින් හිටපු නිසයි. ඒක අපි දෙන්න කතා වෙලා දාගත්තු ගමණක්. ෆිල්ම් හෝල් එකකට ගියොත් දෙන්නම ෆිල්ම් එක බලනව මිස කතාවක් නැති නිසා ඒක හරිගියේ නෑ. ඒ අවට අපට දරාගන්න පුළුවන් ගානකට පැයගානක් කතාකරන්න පුළුවන් අවන්හලක් ගැන අපි දැනගෙන හිටියෙත් නෑ. ඉතිං එදා දවසෙ අපේ විකල්පය වුණේ විහාර මහ දේවි එක.<br /><br />ඒක ඇතුලෙ අපට ඉඳගන්න තැනක් හොයාගන්න සෑහෙන්න මහන්සි වෙන්න වුණා. ඒකෙ එක කෙලවරක පෙම්කරන අය විතරක් හිටපු පැත්ත දිහා යන්තම් බලල ඒ ගැන හිතෙන් අයින් කරගත්තෙ ඒක බොහොම හිර වෙලා තිබුණ බව පෙනුණ නිසා. ඉඳගන්න බංකුවක් හොයාගන්න බැරිවුණ පෙම් යුවලවල් විතරක් පාක් එක පුරා පාරවල් දිගේ ඉබාගාතෙ ඇවිදිමින් හිටිය. අන්තිමේ කෙලවරක තිබුණ ඉස්සර කුරුල්ලන්ගෙ වැසිකිලියක් වෙලා තිබුණ බංකුවක් පිහිදල අපි ඉඳගත්ත.<br /><br />ඊට පස්සෙ එයා සින්දුවක් කියන්න ගත්ත. මම ගිටාර් එක ගැහුව. එයාට හරියට සින්දු කියාගන්න බැරි වුණා වගේම මට හරියකට ගිටාර් එක ගහගන්න පුළුවන් වුණෙත් නෑ. සැරින් සැරේ එක එක යුවල ඇවිත් අපි දිහාත් බලල අපි හිටපු බංකුව දිහාත් බලල මූණ බර කරගෙන යන්න ගියා. එක යුවලක් අන්තිමේ වහල තිබුණ ලොකු කුණු බක්කියක ඉඳගත්තා.<br /><br />අපට වැඩි වෙලාවක් එතන ඉන්න වුණේ නෑ. හවස තුන වෙද්දි ගාඩ් කෙනෙක් ඇවිත් අපට යන්න කිව්වා. අර තැන් තැන් වල තමන්ගෙ ලෝක අස්සෙ හිටපු පෙම්යුවල එක දෙක ඒ තැන් වලින් එලියට ආවා. හවස තුනෙන් පස්සෙ පාක් එක වෙන් වෙන්නෙ පෙම් කරල හෝ නොකරල අන්තිමේ කසාද බැඳල ළමයි හදපු පවුල් වලට. ඒ පවුල්වල ළමයින්ට අපව පේන්න හොඳ නැති නිසා තමයි අපට එලියට යන්න වුණේ. ඔය පාක් එකේ රෑට නිදාගන්නව වයසක සීයල ආච්චිල කීප දෙනෙක්. ඒ අය දවල්ට ඔය පුංචි වෙළඳාම් කරන අය. පාක් එකේ කාලෙ වෙන්වෙලා තිබුණෙත් ජීවිතේ අනුවද මන්දා.<br /><br />ඊට පස්සෙ අපි ආවෙ බොරැල්ලට. බත්තරමුල්ලට බස් එක ගන්න අපි වෝඩ් ප්ලේස් එක පැත්තෙ තියෙන උමගට ඇතුල් වුණා. ඒක අස්සෙ අපට පාර වැරදුණා. කොහොමත් දැන්වීමක් නොකියවන මිනිස් පුරුද්ද අපි දෙන්නටම තිබුණ නිසා දෙන්නම එකිනෙකාගෙ අතින් ඇදන් එහෙ මෙහෙ ගියා. ඒක ඇතුලෙ වෙනම ලෝකයක්. පාරවල් කීපයකින් එක මැදකට එකතු වුණ මිනිස්සු එකිනෙකා හරහා වෙන වෙන පැති වලට ගියා. අපි දෙන්න වගේම තවත් දවස විනාස කරගත්තු යුවල ගනණාවක් අස්සෙ අර පාක් එකේ කුණු බක්කියෙ ඉඳගෙන හිටපු යුවලත් අපි දැක්කා. ඒ දෙන්න හිටියෙ අරගලයක. මං වගේම හීනයක් අරන් කොළඹ ඇවිත් නන්නත්තාර වුණ කොල්ලෙක්... පාර හොයාගන්න බැරිව අතරමං වෙන එකටත් වඩා ජීවිතේ අතරමං කරගෙන. අපට වඩා වෙනසක් නෑ වගේ. පුංචි කාලෙ ඉඳන් තිබුණ හීන... අම්මල තාත්තල එක්ක උගන්නපු ගුරුවරුන්ගෙ ඉඳල නෑදෑයො හිතවත්තු හැමෝගෙම හීන... හැමදේම අන්තිමේ ජීවිතේ කටුකත්වය අස්සෙ දියවෙලා ගිහින්. ඒ හීන ඉටු කරවන්න ඉත්තො වෙලා ඇත්ත ජීවි‍තේ අස්සෙ සෙල්ලමෙන් කැපිල බෝඩ් එකෙන් ඉවත් වෙනකල් අපි ඒ කොටුවට මේ කොටුවට එහෙට මෙහෙට නොනැවතී. එකෙක් දෙන්නෙක් කෙලවරට යද්දි ගොඩක් අය බිමට. දිනන්න යන හරි පාර හොයාගන්න එක එක පාරක් දෙපාරක් වරද්දල හරි බොරැල්ල මංසන්ධියෙදි පාර හොයාගන්නව තරම් ලේසි නෑ. ඒක ඒ වගේ තරගයක්!<br /><br />ඒ හීන තරග වලින් ගැලවිල ජීවිතේ හොයාගන්න එක ලේසි නෑ වගේම ඒකට අපි උත්සාහ කරන්නෙත් නැති තරම්...<br /><br />අන්තිමේ ඒක එහෙම තමයි කියල සැනසෙනව ඇරන්න වෙන දෙයක් නෑ. හැමෝම අන්තිමේ මොනව හරි කරමින් ජීවත් වෙනව. ඒ දේවල් අස්සෙ එදිනෙදා දකින, සිද්ධ වෙන මිනිස්සුන්ට වින්නැහියක්ම කරන බෝම්බ කියා සැකකල හැකි බොහෝ දේවල් ගැන සංවේදී වෙන්නෙ කොහොමද?<br /><br />බත්තරමුල්ලට යන බස් එකේ අපට ඉඳගන්න හම්බ වුණේ තැන් දෙකක. එක ළඟ ඉඳගන්න එක වගේම තැන් දෙකක ඉඳගන්න එකත් ඒ වෙනකොට අපි දෙන්නට ඒ හැටි දෙයක් වුණේ නෑ. අපි දෙන්නම අපි දෙන්නගෙ ලෝක දෙකකට වෙලා වෙන්නෙ ඒ වගේ මොහොතවල. ඒත් දැහැනකට වැටෙමින් හිටපු මම ගැස්සුණේ පැත්තකින් ඇහුණ සද්දයකින්. තරුණ කොල්ලො දෙන්නෙක් අතරෙ තදින් ඇදෙන කතාවක්. පේන විධියට එක කොල්ලෙක් එක්ක හිටපු එයාගෙ ගෑණු ළමයට අනිත් කොල්ල හේත්තුවක් දාල. ඒ අර කුණු බක්කිය උඩ ඉඳගත්තු, බොරැල්ලෙදි ආයෙ හම්බවුණ කපල් එක. පෙම්වතා වීරයට රඟපාන්න අරන්. මට උන් දෙන්නගෙ වලියට වඩා හිතට ඇල්ලුවෙ අර කෙල්ලව. කලින් හරියට දැක්කෙ නෑ. හැඩකාර කෙල්ලක්. කො‍හොමත් ඔය බස් එකේ ජැක් වදින වර්ගයේ කෙනෙක්. සැබෑවට කරගන්න බැරි වුණත් ඇයව මම ක්ෂණයෙන් නිරුවත් කලා... කතාව අහන අතරෙ මගේ ඇස් දෙකින් එලියට ආපු අත් දෙකකින් මම ඒ කෙල්ලගෙ පහස වින්දා...<br /><br />කොල්ලො දෙන්නගෙ වලිය ඉවර වුණේ හේත්තුව දාපු කොල්ල කලිසමේ දකුණු කකුල උඩට උස්සල පෙන්නුවට පස්සෙ. මිනිහගෙ දකුණු දණහිස දෙපැත්තෙන්ම සැත්කම් කරපු ලකුණු. ඇහුණ විධියට කලින් ආමි එකේ ඉඳල මිනිහගෙ කකුලට වෙඩි වැදිල. අස්ථිය බිඳිල නිසා ඒකට ප්ලේට් දාල ඇණ හයි කරලලු. බ්රේක් පාරකදි මිනිහ අර පෙම්වතීගෙ ඇඟට නොදැනුවත්වම හේත්තු වෙලා. පෙම්වතාට තද වෙලා තියෙන්නෙ ඒකට. කතාව දැනගත්තට පස්සෙ ඒ ළඟ ඉඳගෙගන හිටපු වෙන කොල්ලෙක් නැගිටල මිනිහට සීට් එක දුන්නා.<br /><br />බත්තරමුල්ලෙදි අපි දෙන්න ඊළඟ හමුව ගැන පසුව කතාවෙන තීරණය මත දෙපැත්තට වෙන්වුණාට පස්සෙ මම ගත්ත සිගරට් එකක් එක්ක පත්තරයක්. ඒකෙ තියෙනව කෙටිකතාවක්. සිගරට් එක <a href="http://living.hartstuff.com/2011/06/from-pettah-to-maharagama.html">පිටකොටුවෙ ඉඳන් මරදානට</a> එද්දි මම එක හුස්මට ඒක කියෙව්වා.<br /><br />විජේරත්න හොස්පිටල් එකක කාර්යාලෙ වැඩකරන ලිපිකාරයෙක්. දවස් කීපෙකට කලින් මිනිහගෙ ගෑණි මිනිහට ගෑස් එකක් ගේන්න කියල කිව්වට කලින් දා මිල වැඩි කරපු නිසා සල්ලි මදිවෙලා ගෑස් ගෙනියන්න වෙන්නෙ නෑ. ඒකට තද වෙලා ගෑණි&nbsp; විජේරත්නට ඇ‍ඳේදි ගෑස් පෙන්නන්නෙ මිනිහට තමන්ගෙ නිධානෙ පලාතෙවත් එන්න නොදී. ඒක මිනිහට තදින් දැණෙනව. තමන්ගෙ උවමනාව සපල කරගන්න ක්‍රමයක් නැති වෙලා ලතවෙමින් තමයි&nbsp;විජේරත්න ඒ දවස් ගෙවන්නේ. ඉස්පිරිතාලෙදි හැමදාම සිගරට් ගේන්න කඩේට යවන මෝචරියෙ වැඩකරන සුමතිපාල ඕක ගැන විජේරත්නගෙන් අහනව. මිනිහගෙ ප්‍රශ්ණෙ ගැන දුක් වෙන සුමතිපාල විජේරත්නව එක්ක යන්නෙ මෝචරියට. මෝචරියෙ තියෙනව පැය කීපයකට කලින් ගෙනාපු අවුරුදු 20ක විතර කෙල්ලකගෙ මල කඳක්. කලින් ඉඳන්ම මේ කෙරුවාව කරල තිබුණ, ඒ ගැන දැනගෙන හිටපු විජේරත්නට මල කඳක් කියන එක අමතක කරල තමන්ගෙ උවමනාව වෙනුවෙන් සූදානම් වෙන එක ඒ තරම් අමාරු වුණේ නෑ. ඒත් අන්තිමේ වැඩේ ගැස්සිල විජේරත්නට විරුද්ධව නඩුවක් වැටෙනව. විජේරත්නව චූදිතය කරල තියෙද්දි මනෝ ලෝකෙක තනිවෙලා ගෑස් මිල වැඩි කරපු ආණ්ඩුවට වරද පවරන විජේරත්නගෙ ඊළඟ මොහොත ගැන හිතන්න ඉඩක් එක්ක කතාව ඉවර වෙනව. මේක ලියද්දි ඒ ලේඛකය කවුද කියල මගෙ මතකෙට එන්නෙ නෑ. දන්න කෙනෙක් ඉන්නව නම් කියන්න.<br /><br />අන්තිමේදි නාට්‍යය ඉවර වුණා.<br /><br />කලම්බෝ කලම්බෝ!<br /><br />කලම්බෝ කලම්බෝ වී ලව් යූ කලම්බෝ!<br /><br />දැණෙන කම්පනයක් එක්ක ආයෙත් ඒක බලන්න ඕන කියන අදහස හිතට ආවා. දැකපු දැණුන දේවල් මහත් තොගයක් වුණ නිසා සහ මගේ මතකය අතිශය සුළු එකක් නිසා එක එක ගැන කියන්න තරම් දෙයක් මත‍කයෙ නෑ. ඒ වුණත් සමස්ථයක් විධියට කොළඹ තුල තියෙන ලංකාවෙ මිනිස්සුන්ගෙ අතරමං වුණ ජීවිතේ, ආදරේ සහ බලාපොරොත්තු ඇතුළු හැමදේම ගැන නාට්‍යයේ ‍තේමාවත් රංගනය සහ සංගීතයත් මාව ඒකට ගැටගහල තියාගන්න සමත් වුණා.<br /><br />ආයෙ තිබුණොත්, යන්තම් හරි නාට්‍යය පිස්සුවක් තියෙනවනම් හෝ ඒ නැතත් අනිවාර්යයෙන් බලන්න යන්න. <br />‍<br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-gDJ_P4hzJqI/TcmcaY4oCKI/AAAAAAAAAfY/pWx80cK31oQ/s1600/DSC08407%2Bcopy.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="254" src="http://1.bp.blogspot.com/-gDJ_P4hzJqI/TcmcaY4oCKI/AAAAAAAAAfY/pWx80cK31oQ/s640/DSC08407%2Bcopy.jpg" width="640" /></a></div><br /><br />මට වඩා හොඳට මේ පහතින් තියෙන තැන් වල එක එක අය මේක ගැන හොඳට කියල තියෙනව. මේව සහ මගේ සටහන නිසා මොලේ මඥ්ඥං වෙනව වගේ නම් ඒක නාට්‍යය බැලුවම හරි යනවා...<br /><br /><ul><li><a href="http://thapasgekoloma.blogspot.com/2011/03/blog-post.html">කලම්බෝ කලම්බෝ..............වී ලව් යූ කලම්බෝ..</a></li><li><a href="http://boondionline.blogspot.com/2009/08/by_20.html">කලම්බෝ කලම්බෝ වී ලව් යූ කලම්බෝ - [By අමිල ගලප්පත්ති]</a></li><li><a href="http://www.theopen.chamiladealwis.com/2009/11/watched-colombo/">කලම්බෝ : මේ ඔබේ මිනී පෙට්ටියේ කතාවයි</a></li><li><a href="http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtCat=RANG&amp;ArtID=36">කලම්බෝ කලම්බෝ - අත්‍යාවශ්‍ය පසුවදනක්</a></li><li><a href="http://dinukajayakodi.blogspot.com/2012/01/blog-post.html">කලම්බෝ කලම්බෝ අයි ලව් යූ.........කලම්බෝ.......</a></li></ul><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4438137017487454797-8935662027144783534?l=living.hartstuff.com' alt='' /></div>hare :-)http://www.blogger.com/profile/04399089484128969072noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4438137017487454797.post-19570693593656122462011-05-02T08:20:00.002+05:302011-08-27T23:40:45.282+05:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-M4viy-GE0GE/Tb2ajy18S-I/AAAAAAAAAew/cEFSORrosLE/s1600/2011-05-01%2Ba%2Bregular%2Binternet%2Buser.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/-M4viy-GE0GE/Tb2ajy18S-I/AAAAAAAAAew/cEFSORrosLE/s1600/2011-05-01%2Ba%2Bregular%2Binternet%2Buser.jpg" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4438137017487454797-1957069359365612246?l=living.hartstuff.com' alt='' /></div>hare :-)http://www.blogger.com/profile/04399089484128969072noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4438137017487454797.post-49961093696164603892011-04-30T08:20:00.089+05:302011-08-27T23:42:03.715+05:30<div class="separator" style="background: #000; clear: both; height: 350px; margin: 0 auto; padding-top: 153px; text-align: center; width: 550px;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-OTXgIKQwWmE/TbsxB_LbmcI/AAAAAAAAAd4/6wYEWNE4N84/s1600/1860606_f520.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="196" src="http://4.bp.blogspot.com/-OTXgIKQwWmE/TbsxB_LbmcI/AAAAAAAAAd4/6wYEWNE4N84/s200/1860606_f520.jpg" width="200" /></a></div><br /><span style="font-size: 130%;">හතරවෙනි වෙනි ලෝක යුද්ධයෙදි එතෙක් පැවතුණ හැම එකකදිම සහභාගි වුණාට වඩා රටවල් ඒකට සහභාගි වුණා. මධ්‍යම යුරෝපයේත් ලතින් ඇමරිකාවෙත් රටවල් කීපයක් ඇරුණම මුළු ලෝකෙම පැති කීපයකට බෙදිල එකිනෙකා මරාගත්ත.<br /><br />ඒත් දැන් ඒක ඉවරයි. ඉතිරි වෙලා තිබුණ සම්පත් සහ ශ්‍රමය වැය කරල නැති වුණ ලෝකය ගොඩනගන්න උවමනා කරන සැලැස්මකයි ඊට පස්සෙ ලෝකය පැවතුණේ. ඒත් තවදුරටත් වලංගු නොවුණ දේශානුරාගය කියන හැඟීමට විදුලිය සැපයෙමින් ලෝකයේ තැනින් තැන පුංචි රටවල් අතර යුද්ධ ඇවිලුණා.<br /><br />ආයෙත් ලෝකයම එක තැනකට ආවෙ ලෝකය පුරා රටවල් යා කරමින් නැවත ඉදිවෙමින් පැවතුණ සයිබර් ජාලය පුරා විසිරිලා ගිය ප්‍රවෘත්තියක් නිසා. පැය කීපයක් ඇතුලත ඒක මුළු ලෝකෙම විද්‍යුත් සහ මුද්‍රිත සන්නිවේදන මාර්ග වල එකම ප්‍රවෘත්තිය වුණා.<br /><br />ඒක අයිතිකරුවෙක් නැති පණිවුඩයක්. නිකුත් වෙලා තිබුණෙ හ‍ඳෙන්...<br /><br />ඒකෙ වැඩි විස්තරයක් තිබුණෙ නෑ.<br /><br />ඉතාම ඉක්මනින් හඳ ලෝකයට අහිමි වෙන බවත් එක්ක ලෝකෙ හොඳම ගණිතඥයන්වත් අමාරුවෙ දාපු සමීකරණ කීපයක් විතරයි පණිවිඩය වුණේ.<br /><br />මෙතුවක් කල් හඳ කියන්නෙ රාත්‍රියට විතරක් ඉඳල හිටල මතක් වුණ කවියොයි ආදරවන්ත‍යොයි මසුන් මරන්නොයි විතරක් ආදරය කරපු දෙයක් වුණාට ඒ මොහොතින් පස්සෙ කවුරුත් හිටියෙ හඳ දිහා බලාගෙන. හරියට ඒක නැති වෙයි වගේ.<br /><br />ප්‍රවෘත්තිය විශ්ලේෂණය කරල ලෝකෙ හිටපු විද්වත්තු එක එක කතා කියන්න පටන් ගත්ත. ජ්‍යෝතිර්වේදියො විද්‍යුත් මාධ්‍ය වල තරු බවට පත්වෙලා හිටිය. කොහොම වුණත් උපකල්පන ඇරුණම කාටවත් හරියට වෙන්නෙ මොකක්ද කියල හිතාගන්න පුළුවන් වුණේ නෑ. වඳවීමට ලක්වෙලා තිබුණ දෙවියන් ආයෙමත් ජනප්‍රිය වුණා. දූවිලි බැඳුණු පරණ පොත්වල එක එක පාඨ කොටස්වලට අළුත් තේරුම් ආවා. මෙතුවක් පිලිගන්න පුළුවන් සාක්ෂි නොතිබුණ පිටසක්වල ජීවය සහ බුද්ධිය ගැන එකපාරම ලොකු කතිකාවක් ඇති වුණා.<br /><br />බොහොමයක් දෙනා විශ්වාස කලේ දෙවියන් තමන්ව අත්හැරපු බවයි. ඒකට හේතුව විධියට එකිනෙකා විනාශකරගැනීම දක්වා මිනිස්සු පිරිහීම කියන කාරණේ ලොකු තල්ලුවක් දුන්නා. නමුත් තවමත් අවස්ථාවක් ඉතිරි වෙලා තිබීම නිසා කවුරුත් දෙවියන් ගැන කිසි දෙයක් ස්ථිරව කිව්වෙ නෑ.<br /><br />ලෝකෙම සුපිරි පරිගණක හ‍ඳෙන් ආපු සමීකරණ විසඳන්න ඔට්ටු වුණා. ඒ අතරෙ ඒව සයිබර් අවකාශයේ ප්‍රචලිත කරේ ඕනෙම කෙනෙක්ට විසඳන්න පුළුවන් විධියට. සමීකරණ කීපයේ තිබුණ විචල්‍යය ගණනාවක් එක එක දේවල් වලට සම්බන්ධ කරමින් අදාල මූල හොයාගන්න එක ලේසි වැඩක් වුණේ නෑ. ගණිතඥයො එක්ක දාර්ශණිකයො, ලේඛකයො වගේ ගණිතය නොදත් අයත් සමීකරණ වල විචල්‍යය බදාගෙන දඟලන්න අරන් තිබුණා.<br /><br />පෘථිවියට හ‍ඳේ එකම පැත්ත පේන්නෙ ඇයි කියන ප්‍රශ්ණයට හැමදාම පිලිතුර වුණේ හ‍ඳේ භ්‍රමණ සහ පරිභ්‍රමණ වේග සමාන වීමයි කියන ප්‍රකාශය. ඒක එහෙමයි කියල පිලිගත්ත මිස ඒක එහෙම වෙන්නෙ ඇයි කියල හිතන්න කවුරුත් පෙළඹුනේ නෑ. හ‍ඳේ අනිත් පැත්ත ගවේශණය කරන්න බිහිවුණ අභ්‍යවකාශ ව්‍යාපෘති ගණනාවක් සැලසුම් වලට විතරක් සීමා වෙලා නතර වෙලා නොතිබුණා නම් හ‍ඳේ නොපෙණෙන පැත්ත හොඳින් විශ්ලේෂණය කරන්න තිබුණා. ඒත් ලෝක ආදායමෙන් හතරෙන් එකක්ම යුද්ධ වලට වියදම් වීමත් එක්ක අභ්‍යවකාශ ව්‍යාපෘති තිබුණෙ එකින් එක නවතින්න අරන්. ඒ එක්කම ලෝක ආර්ථික අර්බුද එක්ක පාලනය කරගන්න බැරිව වර්ධනය වුණ ජනගහනයට සැපයීම් කරන්න සැලකිය යුතු මුදලක් වියදම් වුණා.<br /><br />පැවැත්ම වෙනුවෙන් භෞතිකය වෙනුවට කලාව, ආගම, දර්ශණය එක්ක පටු ලාභ වෙනුවෙන් මතු කරපු ස්වෝත්තමවාදී හැඟීම් රජ කරපු යුගයකදි අභ්‍යවකාශය වෙනුවෙන් කවුරුත් ආයෝජනය කලේ නෑ.<br /><br />ඒත් අවසානයෙ එක රාත්‍රියකදි හිටිහැටියෙම හඳ පුංචි වෙන්න ගත්තා. ඒක ටිකෙන් ටික පෘථිවියෙන් ඉවතට ගියා. ගණන් බැලීම් අනුව ඒකෙ ඉලක්කය වුණේ ඇන්ඩ්‍රොමීඩා චක්‍රාවාටය වුණත් සති කීපෙකට පස්සෙ ඒ ගැන හොයන්න ක‍වුරුත් උනන්දු වුණේ නෑ.<br /><br />බොහොම ඉක්මනින් විද්‍යාඥයින් කීපදෙනෙක්ට පොටක් අල්ලගන්න පුළුවන් වුණා. ඒත් ඒ වෙනකොට වෙන්න ඕන හැමදේම සිද්ධවෙලා ඉවර වෙලත් ඉවරයි.<br /><br />පෘථිවිය ටිකෙන් ටික සූර්යයා ‍දිහාවට ඇදෙන්න අරන් තිබුණා. මෙතුවක් කල් හ‍ඳෙන් වුණේ සූර්යයා එක්ක පෘථිවි කක්ෂය සමපාත කිරිමක්. ඒ එක්කම හඳ අපට කවදාවත් හොයාගන්න පුළුවන් වෙයිද කියන හිතන්න බැරි බුද්ධියක නිර්මාණයක්. ඒක නැතිව පෘථිවිය අසමපාත වුණා. බීපු මිනිහෙක් වගේ ඒක දෙපැත්තට පැද්දුණේ නැතත් සූර්යයාගෙ ආකර්ෂණය හිටියෙ පෘථිවිය ගිලගන්න බලාගෙන.<br /><br />පෘථිවිය සූර්යයාගෙන් නියම දුරක රඳවගත්තෙ හ‍ඳෙන්. පෘථිවිය ජීවයට හිතකර ග්‍රහලෝකයක් වුණේ ඒ නියම කක්ෂයේ රැඳුණ නිසා. හඳ ගැන එක එක කතා දන්න අතීතයෙ ඉඳන් තිබුණත් ඒක නැතිවෙනකල් හ‍ඳේ භෞතික උවමනාව අපට තේරිල තිබුණෙ නෑ. ක්ෂුද්‍ර ජීවින්ගෙ ඉඳන් සත්ත්ව මිනිස් සංස්කෘති හරහා සයිබර් ජීවය දක්වාම ලෝකය සංවර්ධනය වුණේ හඳ නිසා. ඒත් දැන් හ‍ඳේ සමපාතනයෙන් තොරව සූර්යයා වටේ සම්පූර්ණ කරන හැම පරිභ්‍රමණයකදීම පෘථිවියෙ මධ්‍ය කක්ෂයේ අරය ටිකෙන් ටික අඩු වුණා. <br /><br />අන්තිමේදි ගණනය කරල හොයාගත්තෙ පෘථිවිය අවුරුදු තිහක් ඇතුලත සිකුරුගේ මධ්‍ය කක්ෂයට සමපාත වෙන බවයි. ඒ දක්වා පොළොව අභ්‍යන්තරයෙ වාසස්ථාන වල ඉන්න මිනිස්සුන්ට පුළුවන් වුණත් සිකුරුගේ ඉඳන් ඉදිරියට තියෙන්නෙ ලෝකෙ වටේටම ගිණියම් වීමක්.<br /><br />ඒ වෙද්දි මිනිස් වර්ගයා පවත්වගැනීමේ හැකියාව වෙනුවෙන් විකල්පයක් හොයාගන්න බැරි වුණොත් තවත් වඳවී ගිය ජීවීන් කොටසක් විධියට පෘථිවියේ සත්ත්ව වර්ග ගැන කතාකරන්නවත් කවුරුවත් ඉතිරි වෙන එකක් නෑ. හැබැයි සහමුලින්ම විනාශ වෙන්න කලින් සැලකිය යුතු කාලයක් පවතින්න ඉඩ දීමත්, විසඳන්න තිබුණ සමීකරණ කීපයත් නිසා කවුරුත් බලාපොරොත්තු අතහැරගන්න හිතුවෙ නෑ. සමීකරණ වලින් ‍යහපත් බලාපොරොත්තුවක් ඇතිකරගන්න අවස්ථාව සැලසෙන බව බොහොමයක් දෙනා විශ්වාස කෙරුව.<br /><br />වෙනත් ග්‍රහලෝකයක්, සඟවපු අභ්‍යවකාශ යානයක්, සමාව අයදින්න ක්‍රමයක්, උල්කාවකින් ආයෙත් පෘථිවි කක්ෂය සමපාත කිරීමක් වගේ එක එක උපකල්පන මැද ලෝකෙම මිනිස්සු අන්තිමේ එක බලාපොරොත්තුවක් වෙනුවෙන් අත්වැල් බැඳගනිමින් හිටියා...<br /><br /><br />.....................................................................<br /><br />අපරාදෙ මේක මේ තරම් වෙලා අරන් කියෙව්වේ... මේකෙ ෂෝට් වර්ෂන් එක බලන්න <a href="http://onezerozerowords.blogspot.com/2011/04/blog-post_30.html">One|Zero|Zero</a> වෙත යන්න<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4438137017487454797-4996109369616460389?l=living.hartstuff.com' alt='' /></div>hare :-)http://www.blogger.com/profile/04399089484128969072noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-4438137017487454797.post-18577688162379416662011-04-21T07:50:00.015+05:302011-04-21T07:53:45.754+05:30<span style="font-size: 130%;"><a href="http://living.hartstuff.com/2011/04/making-of-onezerozero-for-dummies.html">වැල වගේ පෝස්ට්</a> දැම්මට පස්සෙ ආයෙ කාලෙකට ලියන්න මාර <a href="http://living.hartstuff.com/2010/10/draft_3475.html">කම්මැලියි</a>. ඒ වුණාට දවස් කීපයකින් මුකුත්ම ලියන්න වෙන එකත් ෂුවර් නැති නිසා පොඩි ආතල් පෝස්ට් එකක් දාන්න හිතුණා. මේ වර්ගයේ පෝස්ට් දාන්න <a href="http://cartesian.hartstuff.com/">වෙනම එකක්</a> හදාගෙන යමින් හිටියට කම්මැලිකම හින්දා ඒ සේරම දේවල් ගොළුබෙලි වේගෙන් තමයි සංවර්ධන කරා යැවෙන්නේ... <br /><br />ඔන්න ඉතිං අපේ ඔෆිස් එකේ ඉන්නවා සස්සන නංගි කෙනෙක් ජෙනී කියලා. එයා ඉතිං ටිකක් ගණං නිසා අපි කියන්නෙ ගණංජෙනී කියල. එයාට ඔය තරුණ ගෑණු ළමයින්ට තියෙන පුංචි පුංචි අසනීප වර්ග ටිකකුත් තියෙනව. හැබැයි කොයි තරම් අප්සෙට් වුණත් එයා අපේ අහිංසක විහිළු උපරිමේකට දරාගන්න පුළුවන් හරිම හොඳ ළමයෙක් තමයි. <br /><br />ඉතිං එයාගෙ උපන් දිනේ හෙවත් බීඩී එක තිබුණා අප්‍රේල් මුල් සතියෙ.<br /><br />උපන් දින වලදි සාමාන්‍යයෙන් වෙන විධියට සෙක්ෂන් එකේ සෙට් එකේ දිළිඳු දායකත්වයෙන් එයාට තෑග්ගක් අරන් දෙන අතරෙ මම එයාට දෙන්න හදපු බර්ත් ඩේ කාඩ් එක තමයි පහල තියෙන්නේ. ඉස්සර <a href="http://www.facebook.com/group.php?gid=134311548415">පින්තූර කඩේ</a> වැඩ කරද්දි නම් ෆොටෝෂොප් වලින් දාපු වැඩ කෑලි දැන් දාන්නෙ අතින් තමයි.<br /><br />වැඩි කතා ඕන නෑ...</span><br /><br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-0N5ALdpotJY/Ta8RpeZkWFI/AAAAAAAAAcA/Ma-3YX96H7A/s1600/Gananjeni%2Bbeedi%2BDSC07277%2B2011-04.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/-0N5ALdpotJY/Ta8RpeZkWFI/AAAAAAAAAcA/Ma-3YX96H7A/s1600/Gananjeni%2Bbeedi%2BDSC07277%2B2011-04.jpg" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4438137017487454797-1857768816237941666?l=living.hartstuff.com' alt='' /></div>hare :-)http://www.blogger.com/profile/04399089484128969072noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4438137017487454797.post-153524311458766202011-04-19T07:50:00.153+05:302011-08-28T00:27:17.886+05:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-OPQGwfRSXqE/Ta2WtVHbFsI/AAAAAAAAAak/O7SnuZ9K8uo/s1600/One%2Bzero%2Bzero%2Bfor%2Bdummies%2B2011-04.JPG" imageanchor="1"><img border="0" height="640" src="http://4.bp.blogspot.com/-OPQGwfRSXqE/Ta2WtVHbFsI/AAAAAAAAAak/O7SnuZ9K8uo/s640/One%2Bzero%2Bzero%2Bfor%2Bdummies%2B2011-04.JPG" width="508" /></a></div><br /><br /><br /><span style="font-size: 130%;"><a href="http://onezerozerowords.blogspot.com/">One|Zero|Zero</a> කිව්වම ඔය කවුරුත් දැන් දන්නවනේ... මේක මේ අපේ <a href="http://www.blogger.com/profile/00071228822445015286">කිං රාවණාට</a> මහරගම කිට්ටුවදි&nbsp;<a href="http://nikamatawage.blogspot.com/">නිකමට වගේ</a> හිතුන දෙයක්. උගේ තියෙන කැසිල්ලට ඕක අපේ <a href="http://setweem.blogspot.com/">සෙට් එකට</a> කියල දැම්මා. අපේ තිබුණ කැසිල්ලත් එක්ක සෙට් එකේ කට්ටියගෙ අදහස් එක්ක මේල් දෙතුන්සීයක් විතර එහෙ මෙහෙ යන අතරෙ ඕක <a href="http://onezerozerowords.blogspot.com/">One|Zero|Zero</a> විධියට සැලසුම් වුණා. ඊට පස්සෙ <a href="http://www.blogger.com/profile/03024141230071687472">උගේ ගල් මරණය</a>, <a href="http://www.blogger.com/profile/12098534917295046430">කාටවත් ආගන්තුක නැති ආගන්තු:කයා</a>, <a href="http://www.blogger.com/profile/07541878786225573325">ශ්වේතඥ්ඥ කුජින්ත</a> සහ <a href="http://www.blogger.com/profile/00071228822445015286">හම සඳුන් නොදරුවාගේ</a> පරිපාලනයෙන් එලියට ඇවිත් උන්ට ඕක කරගන්න බැරි වෙද්දි <a href="http://www.blogger.com/profile/05417533241219430976">දන්තජ ලිෂ්</a> සහ&nbsp;<a href="http://www.blogger.com/profile/04399089484128969072">සුන්දර මඩ හරේගේ</a> (ඒක තමයි ප්‍රසිද්ධියෙ කියන නම... රහසින් නම් මොන මොන පව් කරගන්නවද දන්නෙ නෑ... :P) ගරු දායකත්වයෙන් හැඩගැන්විලා දැන් වදන් සියයක වියමන් ලස්සනට ඇදීගෙන යනවනේ...<br /><br />ඔය ටික කාලෙකට කලින් <a href="http://onezerozerowords.blogspot.com/2010/11/blog-post_30.html">හොඳම ග්ලොබ් එක</a> කියල <a href="http://2.bp.blogspot.com/_1lZKdGlt1Gc/TPSck6rVoNI/AAAAAAAAAeE/fg4G9NmZcas/s1600/DSC08594.jpg">සම්මානයකුත්</a> හම්බ වුණානේ....<br /><br />ඉතිං මේ කියන්නෙ මම වතාවක් ඕකට ‍වචන සීයක් ලියද්දි අනුගමනය කරපු දේවල් කීපයක් තමයි. කීපයක් කිව්වට ලිවීම කියන වැඩේ කරන්න තියෙන්නෙ ඉතිං එකම විධියක්නෙ ඉතිං. <b>ලියන එක තමා... ;-)</b> <br /><br />නමුත් වචන සීයක් කියන්නෙ අභියෝගයක්. ටිකක් තියුණු සීමාවක්. සාමාන්‍යයෙන් නම් අපි වචන ගැන නොහිත ගේමක් නැතිව ලියාගෙන ගියාට වචන සීමාවත් එක්ක අපට හිතන්න අමතර දේවල් ගොඩක් ලැබෙනව. ඒක නිකංම ලියාගෙන යනවට වඩා බරපතල වෙන්න පුළුවන්. නමුත් අදාල ක්‍රම අනුව වැඩේ කරගත්තොත් වචන සීයක් කියන්නෙ අපට උවමනා දේ කියන්න ඕනවටත් වඩා නිදහසක් තියෙන සීමාවක් කියල තේරෙනව. හැබැයි සීමාවකට ලඝු වීම නිසා මේ වචන සීය ඇතුලෙ යම් නිර්මාණාත්මක දේවල් කිරීමේ අභියෝගයකුත් අවස්ථාවකුත් තියෙනව.<br /><br />මේ කරන්න යන පැහැදිලි කිරීම මට වඩා හොඳට කරන්න පුළුවන් අයත් ඇති. ඒත් දැන් ඒක ගැන කතා කරන්න යන්නෙ මම. මට පුළුවන් විධියට...<br /><br />කොයි කතාව කියන්නත් වස්තු බීජය කියල එකක් එපැයි. ඒ කියන්නෙ කතාවක බේස් එක හෙවත් හරය. ඕක මොකක් හරි සිදුවීමක්, මතකයක්, හැඟීමක් වගේ ඕනම දෙයක් වෙන්න පුළුවන්නේ. මේ වස්තු බීජය කියන එක ලියන කියවන හැමෝම දන්න එකක් නිසා ඒ ගැන ඒ තරමින් කිව්වම ඇති. වැඩිදුර ඉගෙනගන්න ඕන කට්ටිය <a href="http://poerty-dawson.blogspot.com/search/label/%E0%B6%9A%E0%B7%9A.%20%E0%B6%9A%E0%B7%9A.%20%E0%B7%83%E0%B6%B8%E0%B6%B1%E0%B7%8A%20%E0%B6%9A%E0%B7%94%E0%B6%B8%E0%B7%8F%E0%B6%BB">අපේ සර්ප පන්තියට</a> යන්න...<br /><br />කොහොම හරි කතාවක් සම්පූර්ණ වෙන්න එහෙම බේස් එකක් ඕන. නැත්තං කතාවෙ ඉවරයක් නෑ වගේම තේරුම්ගැනීමේ අවුල් ඇතිවෙන්න පුළුවන්. එහෙම කියලා හොඳ වස්තු බීජ තියෙන කතා කණට ගැහුව වගේ තේරෙනව කියල කියන්නත් බෑ. ඒක කියවන කෙනා අනුව තමයි. <a href="http://www.blogger.com/profile/04399089484128969072">කණට ගැහුවත් නොදැණෙන අය</a> ඉන්න පුළුවන්නේ.... :P සමහර විට අපි කලින් කියවලා තියෙන දේවල්, කියවලා තියෙන ප්‍රමාණයන් වගේ ‍සාධක මේ වස්තු බීජය තේරුම්ගැනීමෙදි සෑහෙන්න වැදගත් වෙනව. මොනව වුණත් නිර්මාණයක ආරම්භය මැද හෝ අවසානය කියන්නෙ අනිවාර්ය අංග නෙවෙයි. ඒක එහෙම වෙන්නෙ ඇයිද කියල පැහැදිලි කරන්න මට දැණුමක් නෑ වගේම මෙතනට ඒක ඝෘජුව අදාලත් නෑ.<br /><br />කොහොම නමුත් අපි ලියපු කතාව පල වුණාට පස්සෙ කාටහරි ඔය කතාව තේරෙන්නෙ නැත්තං අර <b>තේරුනේ නෑ</b> හරි <b>රහක් නෑ</b> කියන එක‍ට හරියක් දාන්නත් පුළුවන්නේ.... නැත්තං ඇනෝ විධියට ඇවිත් දෙඤ්ඤං තොපිට කියලා පළු යන්න බණින්නයි තියෙන්නේ... ඇඩ්මින්ල ඉන්නවනෙ අදාල නැති කමෙන්ට් අයින් කරන්න... :P<br /><br />ඔන්න ඉතිං වස්තු බීජයක් හොයාගත්තා.... දැන් ඒකෙන් කතාවක් ගොඩනැංවීම.<br /><br />‍සාමාන්‍යයෙන් අපට යමක් පැහැදිලි කරන්න එක වාක්‍යයක් ඇති වෙන්න පුළුවන්. නැත්තම් දෙකක් හෝ වැඩිම වුණොත් පහක්... ඔය එක වාක්‍යයක තියෙන්න පුළුවන් වචන ගාන දහයක් හෝ පහලොවක් කියලා ගමු. එතකොට වචන පහලොවක් තියෙන වාක්‍ය පහකින් අපි අපේ කතාව කිව්වොත් එතනම වචන හැත්තැ පහක් තියෙනව. <br /><br />මේක ඉතිං වචන ගැන ගැන කරන්න බෑ... මම කිව්වෙ සරලව අදහස.<br /><br />දැන් අපේ වස්තු බීජය සම්බන්ධ කරල කතාව ගොඩනංවන්න ඕන. ඒකට චරිත, අවස්ථා, සිදුවීම් ඇතුල් කරන්න ඕන. මූලික කතාව කියන්න වචන හැත්තැපහක් හොඳටම ප්‍රමාණවත් වෙලා තියෙද්දි ඉතිරි වචන විසි පහ පුරවන්න වැල් වටාරම් වාක්‍යයක් දෙකක් ලියන්නත් වෙනව. ඒකට ඔය වටපිටාව, කාලගුණය වගේ දෙයක් උදව් කරගන්න පුළුවන්. ඒ වගේම වචන අස්සෙ වැඩ කෑලි දානකොටනම් නොදැනීම වචන සීය ඉක්මවන්න පුළුවන්. එතකොට ටිකක් ඈත ඉඳන් බලල බාබර් කොණ්ඩෙ ෂේප් කරනව වගේ වැඩි කෑලි පොඩ්ඩක් ෂේප් කරල දාන්න වෙනව.<br /><br />මේක මම කියන්න යන්නෙ උදාහරණයකින්...<br /><br />මීට මාස කීපයකට කලින් මම බැලුව <a href="http://www.imdb.com/title/tt0099487/">Edward Scissorhands</a> කියන චිත්‍රපටිය. <a href="http://www.imdb.com/name/nm0000136/">Johnny Depp</a> (එඩ්වඩ්) එක්ක <a href="http://www.imdb.com/name/nm0000213/">Winona Ryder</a> (කිම්) රඟපාන මේ චිත්‍රපටිය සෑහෙන්න කාලෙක ඉඳන් බලන්න ඉඳල ඉඳල හොයාගෙන බැළුවෙ ඔය දෙන්නම මගෙ ප්‍රියතම නළු නිලි යුවලක් නිසා. ඉතිං චිත්‍රපටිය පුරා ඒක ඇතුලෙ මට පුද්ගලික එක එක කතා හදාගන්න ගමන් <a href="http://www.imdb.com/media/rm2189138176/nm0000213">විනෝනාට</a> ආදරය කරමින් මම චිත්‍රපටිය බැලුවා. මේකේ එක අවස්ථාවක් තියෙනවා එඩ්වඩ් අයිස් වලින් දේව දූතයෙක්ගෙ රූපයක් කැටයම් කරන. ඒකෙදි අයිස් කෑලි වැටෙන්නෙ හිම වැස්සක් වගේ. කිම් ඇවිත් මේ හිම වැස්ස යට නැටුමක් නටනව. ඒ මොහොතෙ එයා එඩ්වඩ් ගැන උපරිම හැඟීමකින් ඉන්නේ. ඒ එක්කම පසුබිම් සංගීතයත් කැමරා කෝණත් එක්ක ඒ කොටස මාව උපරිමයෙන්ම වශී කරනව.<br /><br />මේ බලන්නකෝ ඒ කෑල්ල....</span><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><object class="BLOGGER-youtube-video" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0" data-thumbnail-src="http://2.gvt0.com/vi/SE3PdFX5bNY/0.jpg" height="266" width="320"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/SE3PdFX5bNY&fs=1&source=uds" /><param name="bgcolor" value="#FFFFFF" /><embed width="480" height="399" src="http://www.youtube.com/v/SE3PdFX5bNY&fs=1&source=uds" type="application/x-shockwave-flash"></embed></object></div><br /><br /><span style="font-size: 130%;">ඔන්න ඉතිං චිත්‍රපටිය ඉවර වෙලා ටික වෙලාවක් යනකල් මම චිත්‍රපටියෙ කික් එකෙන් ඉද්දි ඔය සිදුවීම මට තදින්ම දැණෙන්න ගන්නව. ඒක හරියට සුරංගනා කතාවක කෑල්ලක් වගේ කියල මට හිතෙනව. ඔය කාලෙ සීයෙ කතා ලිවිල්ලේ මුදුනක හිටපු මට මේ සිදුවීම කතාවකට ගේන්න උවමනා වෙනව. ඉතිං මම ඒකෙ කෑල්ල කෑල්ල වචන සහ වාක්‍ය වලින් ගොඩ නගනව.<br /><br /></span><br /><blockquote><span style="font-size: 130%;"><i>සුරංගනා කතාවක හිම වැටුණ රැයක විදුලි කණුවක් යට ලා එලියක ඇය නටමින් හිටියා... ඒ නැටුම කෙලවරදි අඳුරු මුල්ලක හිටපු මගේ පපු තුරුලට වෙලා ඈ ඇගේ ආදරේ මට කිව්වා... මම ඒ දෑස් දිහා බලන් හිටියෙ පුංචි මොහොතක්. ඒක ජීවිතේ නැවතුණු මොහොතක් වුණාට මම ඒ මොහොත ඇතුලෙ ජීවිත කාලයක් හිටියා...</i></span></blockquote><br /><span style="font-size: 130%;"><br />මේක මගේ ෆයිනල් කතාවෙ මුල් ඡේදය විතරයි. මුලින්ම මේක ලියවුණේ මීට වෙනස් විධියකට. පසුව වෙනස් වෙලා කැපිල කෙටිල ඉතිරි වුණ කෑල්ල තමයි ඔය.<br /><br />කොහොම හරි මේක මේ ගානට ලියවුණාට පස්සෙ මට තවත් ඒකට එකතු කරන්න දෙයක් නැති වුණා. මට කියන්න උවමනා කරන සේරම මේ වාක්‍ය කීපයෙ රැඳිල තියෙනව කියල හිතුණ. කාලගුණයත් වටපිටාවත් ඒ මොහොතෙ මට දැණුනු පීක් හැඟීමත් මේ ලියවුණ කොටසෙ හොඳටම තියෙනව කියල මට හිතුණා.. ඊට වඩා ඒ ගැන ලියන්න ගියොත් තියෙන ටිකත් දියාරු වෙනවා. ඒ නිසා ඇත්තටම මට උවමනා වුණේ කතාව මේ තරම් විතරක් කරන්න. ඒ වුණාට වචන සීයක ඉඩ සම්පූර්ණ කලයුතු වුණා. ඒ හින්දා ඒක පසුව හිතන්න කියල මම වැඩේ අතර මග නතර කරල දැම්මා...<br /><br />සතියකට දෙකකට විතර පස්සෙ මට මේ කතාව සම්පූර්ණ කරන්න උවමනා වෙනවා. ඒ ගැන හිතමින් ඉද්දි මට මතක් වෙන්නෙ <a href="http://living.hartstuff.com/2011/04/blog-post_10.html">බලධාරිනිය</a> එක්ක තිබුණ මගේ සම්බන්ධය ඒ දවස් වල විචලනය වුණ විධිය. ඒ දවස් ටිකේ ඒ සම්බන්ධයෙ කිසිම අළුත් ගතියක් තිබුණේ නෑ. දෙන්නම රාජකාරි වැඩ එක්ක හෙම්බත් වෙලා හිටියෙ. ඒ එක්කම මට කල්පනා වෙනව අපි දෙන්න අතරෙ අතරින් පතර ඇතිවෙන හැඟීම් අස්සෙ අර චිත්‍රපටිය බලද්දි මට දැණුන හැඟීම් විඳීම් සේරම තිබුණ නේද කියල. ඒ කියන්නෙ ඒ වෙලාවෙ අධෝවාතයක් තරම්වත් ගණන් නොගත්තට බලධාරිනිය කියන්නෙ හිම වැස්සක නටපු සිහින සුරංගනාවිය නේද කියල මට මතක් වුණා... (ඒ වෙලාවෙ කිසිම දෙයක් පාවිච්චි කරල හිටියෙත් නෑ හැබැයි... :පී)<br /><br />ඔන්න මට කතාව ලියන්න පොටක් පෑදෙනව. දැන් මම කතාව ගොතන්න යන්නෙ ආදරය කියන සම්බන්ධය සන්තතික නැති බව කියන්නයි. ආදරය කියන එකත් හැම වෙලේම පීක් එකට එන්නෙ නැති සාමාන්‍ය එකක් වෙන බව කියවෙන විධියටයි මම දැන් කතාව ලියන්න යන්නේ... ඒකෙදි අර මුල් ඡේදයේ ලියවුණ දේ සහමුලින්ම අනිත් පැත්තට ගහන්න ඕන දෙවෙනි ඡේදයෙන්. එතනදි වචන ගානත් සැලකිල්ලට අරන් මම ඔය සාමාන්‍ය මිනිහෙක් කරන්න කැමති දේවල් ටිකක් ඒකට ගාවනවා. කෑම, පත්තර, චිත්‍රපටි එක්ක ක්‍රිකට්... ඒ දේවල් සමහර වෙලාවට මහ ලොකු දේවල් වුණාට මනුස්සයෙක්ගෙ ජීවිතේ සාමාන්‍යකරණය වුණ දේවල්නේ... ඉතිං ඔන්න මම ලියනව...<br /><br /></span><br /><blockquote><span style="font-size: 130%;"><i>ඊළඟ දවසෙ ආයෙමත් උදේ නැගිටල මුහුණ හෝදල පටන්ගන්න ඉරි තලපු ජීවිතේ ඇය සාමාන්‍ය ගෑණියක්... ජීවිත කාලෙන් මොහොතක් ඈත් එක්ක ගෙවන එක කෑම පිඟානක්, පත්තරයක්, චිත්‍රපටියක්, ක්‍රිකට් තරගයක් වගේ සරල දෙයක් වෙලා.</i></span></blockquote><br /><span style="font-size: 130%;"><br />මේක ලියවුණාට පස්සෙත් කතාව සම්පූර්ණ නෑ... ඕන නම් මෙතනින් වුණත් කතාව නතර කරන්න පුළුවන් වුණාට වචන සීයක් උවමනයි. ඉතිං මම ආයෙත් හිතනව. ඒකෙදි මට තේරෙනව මේ දෙවෙනි ඡේදයෙ විධියටත් හැමදාම නෑ කියල. ආයෙත් අර මුල් තත්ත්වෙට යන්න පුළුවන්. ඒ මුල් ඡේදයෙ කියවෙන සුන්දර මතකයකට හරිම පොඩි වෙලාවකින් ආයෙත් යන්න පුළුවන්. ආදරේ ඇතුලෙ ඕක හරියට අර හදවතේ ගැස්ම පෙන්නන සටහනක් වගේ ඉහල පහල යන එකක්නේ... ඔන්න මම ආයෙ කතාව හරවනව මේ සංසිද්ධි දෙකම එක තැනකට ගේන්න.<br /><br /></span><br /><blockquote><span style="font-size: 130%;"><i>ඒත් හිම පියලි වලින් වැහිල ඇගේ නෙත් දෙක තාම ආරක්ෂිතයි... විශේෂ කෑමක්, හොඳ කාටුන් එකක්, දැණෙන චිත්‍රපටියක්, සික්සර් එකක් වගේ...</i></span></blockquote><br /><span style="font-size: 130%;"><br />මෙතනදි වෙන්නෙ අර මුල් ඡේදයෙදි උපරිමයකට ගොඩනංවල දෙවෙනි ඡේදයෙදි බිඳල දාපු සම්බන්ධය බැලන්ස් කරන එක... ඒක හරියට දෙන්නෙක් ගහගනිද්දි තුන්වෙනිය මැද්දට පැනල ෂේප් කරනව වගේ වැඩක්.<br /><br />හැබැයි ඕක හැම වෙලේම හරියන්නෙත් නෑ... තුන්වෙනිය ගුටිකන වෙලාවලුත් තියෙනව.<br /><br />ඉතිං ඔය කිව්වෙ මම එක කතාවක් ලියපු හැටි. හැබැයි සමහර වෙලාවට කතාව ලියාගෙන ගියාම වචන ගාන සීය ඉක්මවනව. ඒකෙදි කතාවට හානි නොවෙන්න ඔය පරිසරේ, කාලගුණේ වගේ කෑලි ගලවන්න වෙනව. වචන හරඹ දාල කතාව වචන සීයකට ටියුන් කරන්න වෙනව. වචන සීයේ අභියෝගයේ නියම කොටස තමයි ඔය ටියුන් කිරිල්ල.<br /><br />ඔය ලියපු සම්පූර්ණ කතාව <a href="http://onezerozerowords.blogspot.com/2011/04/blog-post_09.html">මෙතන තියෙනව</a>. මේ සටහනට මේ කතාවම තෝරගත්තෙ අර වෙනස්වීම් පැහැදිලි කරන්න ලේසි නිසයි, සහ <a href="http://onezerozerowords.blogspot.com/search/label/hare%20%3A-%29">මෑතකදි ලියපු සීයෙ කෑලි</a> අතරෙ මේක ටිකක් කල් ගතවෙමින් ගොඩනැගුණු නිර්මාණයක් නිසයි.<br /><br />මට හිතෙන විධියට ඕනම කතාවක් වචන සීයකින් ලියන්න පුළුවන්. දිග නව කතාවක් වුණත්... හැබයි ඒකෙදි අර චරිත, සිදුවීම් වෙනුවට වෙනත් දේවල් ටිකක් ආදේශ කරන්න වෙයි. උදාහරණයක් විධියට ඔය ගොඩක් දෙනෙක් දන්න ගම් පෙරලිය වගේ කතාවක් සීයකට කෙටි කලොත් ඒකෙ ඉන්න චරිත වෙනුවට ඔය ගම වෙනස් වීම, නාගරීකරණය වගේ කවුරුත් කියවන්නෙ නැති වර්ගයේ කතාවක් හැදෙයි ;-)<br /><br />මොනව වුණත් මට දැනට ‍තේරෙන විධියට අපට කියන්න උවමනා කරන දේ පැහැදිලිව හඳුනාගත්තොත් ඒක වචන සීයකට කෙටි කරල ලියන එක අමාරු නෑ. එක අතකට ඒක ලිවීම හරහා විනෝද වෙන්න පුළුවන් අවස්ථාවක්. ඒ වගේම උවමනා නම් වචන සීය ඇතුලෙ පද පෙරලි, වචන හරඹ වගේ දේවල් කරල නිකංම නිකං කතාවක් වෙනුවට කියවන කෙනාට <a href="http://onezerozerowords.blogspot.com/search/label/%E0%B6%B6%E0%B7%90%E0%B6%AB%E0%B7%94%E0%B6%B8">අළුත් අත්දැකීමක්</a> ලැබෙන විධියෙ නිර්මාණයක් කරන්නත් පුළුවන්.<br /><br />ඉතිං මේ සටහන ලිව්වෙ ලියන කියන කට්ටියට <a href="http://onezerozerowords.blogspot.com/">අභියෝගයක් සමග ලිවීමේ තෘප්තිය</a> ගැන කියන්න. බ්ලොග් අවකාශෙ පුරාම ගත්තම එක එක විධියට එක එක දේවල් ගැන එක එක විධියෙ නිර්මාණ කරන අය ඉන්න එකේ තමන්ගෙ ලිවිල්ල නිකංම ලිවිල්ලක් විතරක් නොවෙන බව දැන‍ගැනීමේ ආතල් එක පොඩ්ඩක් විඳින්න සීයෙ කතාවක් ලියන්න තල්ලුවක් දෙන්න.<br /><br />ඉතිං ලියන්න... වචන සීයෙ කතාවක්... අභියෝගාත්මක අකුරු වලින්...<br /><br /><br /><br />----------------------------------------------------------<br /><br />ප.ලි. - ලියන්න ආසාවෙන් හිටපු අයට මේ සටහන කියවල ලිවිල්ල එපා වුණා නම් හිතේ අමාරුව යන්නත් එක්ක මෙන්න පිළිගන්න ජොලි සීයගෙ ලලක්කා....<br /><br /></span><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><object class="BLOGGER-youtube-video" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0" data-thumbnail-src="http://2.gvt0.com/vi/ZZ2JCNHInp4/0.jpg" height="266" width="320"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/ZZ2JCNHInp4&fs=1&source=uds" /><param name="bgcolor" value="#FFFFFF" /><embed width="480" height="399" src="http://www.youtube.com/v/ZZ2JCNHInp4&fs=1&source=uds" type="application/x-shockwave-flash"></embed></object></div><br /><br /><span style="font-size: 130%;">අනුග්‍රහය - <a href="http://www.blogger.com/profile/13768444121733949114">Siribiris</a></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4438137017487454797-15352431145876620?l=living.hartstuff.com' alt='' /></div>hare :-)http://www.blogger.com/profile/04399089484128969072noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4438137017487454797.post-17088425787005974312011-04-16T08:00:00.061+05:302011-08-27T23:48:14.951+05:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-M8tGAMXQgkc/Tai2MQ7iMfI/AAAAAAAAAZg/PKS_Olettc4/s1600/three+2011.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://3.bp.blogspot.com/-M8tGAMXQgkc/Tai2MQ7iMfI/AAAAAAAAAZg/PKS_Olettc4/s320/three+2011.png" width="320" /></a></div><span style="font-size: 130%;"><br /></span><br /><span style="font-size: 130%;">අවුරුදු සද්දෙත් එක්ක ගෙදරට වෙලා කියවන්නත් දේවල් නැතිව එහෙ මෙහෙ කැරකෙද්දි <a href="http://lankaartdiary.blogspot.com/">ලංකා කලා දිනපොතේ</a> රන්වල බලකායෙ <a href="http://lankaartdiary.blogspot.com/2011/04/three.html">ත්‍රී ප්‍රසංගය ගැන තිබුණ සටහන</a> දැක්කා. ඒ එක්කම ඒකෙ <a href="http://www.youtube.com/watch?v=BV-gRCDE-8k">වීඩි‍යෝව.</a> ඒක බලලා <a href="http://living.hartstuff.com/2011/04/blog-post_13.html">අවුරුදු පිස්සුව</a> හොඳ වෙලා ආයෙ වෙනත් <a href="http://living.hartstuff.com/search/label/%E0%B7%83%E0%B6%82%E0%B6%9C%E0%B7%93%E0%B6%AD%E0%B6%BA">සංගීත පිස්සුවක්</a> හැදුණෙ ත්‍රී ප්‍රසංගය කොහොම හරි බලන්න ඕන කියන උවමනාවත් එක්ක.<br /><br />ලයනල් රන්වල මහත්මය ගැන පුංචි කාලෙ ඉඳන් මට තිබුණෙ ඒ තරම් ප්‍රියමනාප අදහසක් නෙවෙයි. රූකාන්ත, අතුල වගේ අය සංගීත වීරයො වුණ කාලෙ අමරදේව, රන්වල වගේ සාම්ප්‍රදායික සංගීතය ආශ්‍රිතව නිර්මාණයේ යෙදුණ අයව ගණන් ගත්තෙම නෑ. නමුත් පස්සෙ කාලෙක ඒ නිර්මාණකරුවන්ගෙ තිබුණ අසහාය බව තේරුම් යාමත් එක්ක ඒ නිර්මාණවල තිබුණ අමු බව, වෙන්වුණ බව පේන්න ගත්තා. ඒ කාලෙ ඉඳන්ම ලයනල් රන්වල මහත්මය මගේ වීරයෙක්. දන්නවනෙ ඔහු අපිට <a href="http://living.hartstuff.com/2009/04/blog-post_14.html">අවුරුදු කාලෙට විතරක් මතක් වෙන</a> කෙනෙක් කියලා...<br /><br />එක එක අයට ඒ ගැන එක එක කතා කියන්න පුළුවන් වුණාට මට දැණෙන විධියට ජන සංගීතය කියල වර්තමානයේ අපිට දැණෙන දේවල් ටිකකට තියෙන්නෙ එතුමා කරපු නිර්මාණ තමයි. නැත්තං හොයන්න තියෙන කම්මැලිකම නිසා අපි හොයන්නෙ නෑ. කොහොම වුණත් හැ‍මදේම වෙනස් වෙමින් තියෙන ලෝකයක නොනැසී පවතින්න නම් වෙනසත් එක්ක එකතු වෙන්න උවමනාය කියන මතයෙ එතුමා ඉන්න ඇති කියල මට හිතෙනව.<br /><br />මට කියන්න උවමනා වුණේ රන්වල මහත්මය ගැන නෙවෙයි. සහන් රන්වල ඇතුළු <a href="http://www.facebook.com/people/Ranwala-Balakaya/100000190300964">රන්වල බලකායෙ</a> අළුත් නිර්මාණය හෙවත් ත්‍රී ගැනයි. මේක දැන් පරණයි. ඒත් මට අළුත්. කොහොමත් <b>යුද්දෙටත් ඇවිත්</b> සහ <b>ගම අවුලඥ්ඥං</b> ප්‍රසංග දෙකේම තිබුණ නිර්මාණ රසවිඳපු කෙනෙක් විධියට මේ ප්‍රසංගයත් අපේම හැටි ස්වභාවයන් වලට හිනාවෙන්න හදපු නිර්මාණ වලින් පිරිල තියෙනව කියල වීඩියෝව බැලුවම පේනව.<br /><br />ඉතිං මේක බලන්න. අන්තිම වෙනකල් බැලුවට පාඩුවක් වෙන්නෙ නම් නෑ... විශේෂයෙන්ම ලංකාවෙ ඩ්‍රම්ස් අහන්න ආසයි නම්...</span><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size: 130%;"><i>ත‍්‍රීසිංහලයේ, <br />ත‍්‍රිවිධ සම්ප‍්‍රදායේ,<br />තුන්කල් යා කෙරුම උදෙසා, <br />රන්වල බලකාය ඉදිරිපත් කරන<br />‘ත‍්‍රී’ ප‍්‍රසංගය</i></span></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="font-size: 130%;"><object class="BLOGGER-youtube-video" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0" data-thumbnail-src="http://1.gvt0.com/vi/BV-gRCDE-8k/0.jpg" height="266" width="320"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/BV-gRCDE-8k&fs=1&source=uds" /><param name="bgcolor" value="#FFFFFF" /><embed width="320" height="266" src="http://www.youtube.com/v/BV-gRCDE-8k&fs=1&source=uds" type="application/x-shockwave-flash"></embed></object></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><br /><span style="font-size: 130%;">මේකෙ තියෙනවා තියෙන සින්දු වලට සම්බන්ධ කට්ටියගෙ විස්තර... මුල් එක බලලම ඉන්න මේක බලනවනම්...</span><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><object class="BLOGGER-youtube-video" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0" data-thumbnail-src="http://1.gvt0.com/vi/rWQhmDnIi_k/0.jpg" height="266" width="320"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/rWQhmDnIi_k&fs=1&source=uds" /><param name="bgcolor" value="#FFFFFF" /><embed width="320" height="266" src="http://www.youtube.com/v/rWQhmDnIi_k&fs=1&source=uds" type="application/x-shockwave-flash"></embed></object></div><br /><span style="font-size: 130%;">මෙතන තියෙනවා තවත් සින්දුවක්! අවුරුදු කීපෙකට කලින් හොඳට පට්ට ගහපු එකක්!</span><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><object class="BLOGGER-youtube-video" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0" data-thumbnail-src="http://0.gvt0.com/vi/o4sLxb9NJDA/0.jpg" height="266" width="320"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/o4sLxb9NJDA&fs=1&source=uds" /><param name="bgcolor" value="#FFFFFF" /><embed width="320" height="266" src="http://www.youtube.com/v/o4sLxb9NJDA&fs=1&source=uds" type="application/x-shockwave-flash"></embed></object></div><br /><br /><span style="font-size: 130%;">ත්‍රී ප්‍රසංගය සහ රන්වල මහත්මය ගැන ආශ්‍රිත ලිපි</span><br /><ul><li><span style="font-size: 110%;"><a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Lionel_Ranwala">විකිපීඩියාව</a></span></li><li><span style="font-size: 110%;"><a href="http://www.sarasaviya.lk/2011/01/20/_art.asp?fn=sa11012024&amp;pn=08">සරසවිය</a></span></li></ul><br /><span style="font-size: 130%;">දැන් කට්ටිය හිනා වෙන වෙලාව... මේක තිබුණෙ ජනවාරි 22. ඉතිං දැං මොකද මේ තදියම? මොනව කරන්නද නොදැනුවත් කමට.... මේක මම දැක්කෙත් කලා දිනපොතෙන්. ආයෙත් පෙන්නන වගක් ආරංචි වුණොත් බලන්න උවමනා අයට පොඩි තල්ලුවක් දෙන්න එපැයි... නැතුව මට ටිකට් අරන් දෙන්න විධියක් නෑනේ... ;-)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4438137017487454797-1708842578700597431?l=living.hartstuff.com' alt='' /></div>hare :-)http://www.blogger.com/profile/04399089484128969072noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-4438137017487454797.post-17135333263279557422011-04-14T11:19:00.001+05:302011-08-28T00:27:17.906+05:30